Sahih al-Bukhari, hadithi 1191
Transmetuar nga Abdullah ibn Umar. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Nafi'
- 1Ya'qub ibn Ibrahimia transmetoi al‑Bukhariيَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ
- 2Ibn Ulayyaابْنُ عُلَيَّةَ
- 3Ayyubأَيُّوبُ
- 4Nafi'نَافِعٍ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ـ هُوَ الدَّوْرَقِيُّ ـ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ لاَ يُصَلِّي مِنَ الضُّحَى إِلاَّ فِي يَوْمَيْنِ يَوْمَ يَقْدَمُ بِمَكَّةَ، فَإِنَّهُ كَانَ يَقْدَمُهَا ضُحًى، فَيَطُوفُ بِالْبَيْتِ، ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ خَلْفَ الْمَقَامِ، وَيَوْمَ يَأْتِي مَسْجِدَ قُبَاءٍ، فَإِنَّهُ كَانَ يَأْتِيهِ كُلَّ سَبْتٍ، فَإِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ كَرِهَ أَنْ يَخْرُجَ مِنْهُ حَتَّى يُصَلِّيَ فِيهِ. قَالَ وَكَانَ يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَزُورُهُ رَاكِبًا وَمَاشِيًا. قَالَ وَكَانَ يَقُولُ إِنَّمَا أَصْنَعُ كَمَا رَأَيْتُ أَصْحَابِي يَصْنَعُونَ، وَلاَ أَمْنَعُ أَحَدًا أَنْ يُصَلِّيَ فِي أَىِّ سَاعَةٍ شَاءَ مِنْ لَيْلٍ أَوْ نَهَارٍ، غَيْرَ أَنْ لاَ تَتَحَرَّوْا طُلُوعَ الشَّمْسِ وَلاَ غُرُوبَهَا.
Transmetohet nga Nafi': Ibn Umeri (Allahu qoftë i kënaqur prej tij) nuk e fali kurrë namazin e Duhasë përveç në dy raste: (1) Kur arrinte në Mekë; dhe ai gjithmonë arrinte atje në paradite. Ai bënte tavaf rreth Qabesë dhe më pas falte dy rekate pas Mekamit të Ibrahimit. (2) Kur vizitonte Xhaminë e Kubasë, pasi ai e vizitonte atë çdo të shtunë. Kur hynte në xhami, nuk i pëlqente të dilte prej saj pa falur namaz. Ibn Umeri transmetoi se i Dërguari i Allahut ﷺ e vizitonte Xhaminë e Kubasë ndonjëherë duke ecur në këmbë dhe ndonjëherë duke hipur. Dhe ai thoshte:
"Unë bëj vetëm atë që kam parë se bënin shokët e mi dhe nuk ia ndaloj askujt të falë namaz në çfarëdo kohe të ditës apo natës, përveçse mos synoni të faleni gjatë lindjes ose perëndimit të diellit."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ibn Umeri u fal kur mbërriti në Mekë dhe vizitoi Kuban, por shmangte faljen gjatë lindjes dhe perëndimit të diellit.
Një namaz vullnetar që falet paradite, pasi dielli të jetë ngritur më lart në qiell.
Vendi pranë Qabesë që lidhet me profetin Ibrahim; pas tavafit aty falen dy rekate namaz.
Një xhami në Medinë që e vizitonte Profeti ﷺ.
Dijetarët nxjerrin përfundimin se Ibn Umeri falte namaze vullnetare pas tavafit dhe në xhaminë e Kubasë, duke ndjekur shembullin e Profetit ﷺ dhe të shokëve të tij. Formulimi për lindjen dhe perëndimin e diellit paralajmëron kundër zgjedhjes së qëllimshme të këtyre çasteve për falje. Medhhebet shqyrtojnë përjashtimet dhe kufijtë e saktë të kohëve kur namazi është i ndaluar, duke u mbështetur në transmetime të tjera; vetëm ky tekst nuk i jep të gjitha hollësitë juridike.
- Pas tavafit, fal dy rekatet e namazit të përcaktuara në vendin përkatës, duke pasur parasysh rregullat për kohët e namazit.
- Vizitoje xhaminë me qëllim të sinqertë dhe falu aty kur është e përshtatshme, pa e kthyer një praktikë vullnetare në detyrim për të tjerët.
- Mos i planifiko qëllimisht namazet vullnetare në çastin kur lind ose perëndon dielli.
Ky transmetim përshkruan gjithashtu vizitën e Profetit ﷺ në xhaminë e Kubasë dhe lidhet me ndjekjen e shembullit të tij nga Ibn Umeri.
Sahih al-Bukhari · #1192 (Sahih)Ky transmetim i afërt, nga e njëjta seri, trajton praktikën e Ibn Umerit lidhur me namazin Duha.
Sahih al-Bukhari · #432 (Sahih)Ky transmetim jep një udhëzim profetik për namazin në kohën e lindjes së diellit dhe mbështet paralajmërimin në këtë tekst.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.