Sahih al-Bukhari, hadithi 1478
Transmetuar nga Sa'd ibn Abi Waqqas. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Sa'd ibn Abi Waqqas
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ غُرَيْرٍ الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَهْطًا وَأَنَا جَالِسٌ فِيهِمْ قَالَ فَتَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ رَجُلاً لَمْ يُعْطِهِ، وَهُوَ أَعْجَبُهُمْ إِلَىَّ، فَقُمْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَارَرْتُهُ فَقُلْتُ مَا لَكَ عَنْ فُلاَنٍ وَاللَّهِ إِنِّي لأُرَاهُ مُؤْمِنًا. قَالَ " أَوْ مُسْلِمًا " قَالَ فَسَكَتُّ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَعْلَمُ فِيهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. مَا لَكَ عَنْ فُلاَنٍ وَاللَّهِ إِنِّي لأُرَاهُ مُؤْمِنًا. قَالَ " أَوْ مُسْلِمًا ". قَالَ فَسَكَتُّ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَعْلَمُ فِيهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلاَنٍ وَاللَّهِ إِنِّي لأُرَاهُ مُؤْمِنًا. قَالَ " أَوْ مُسْلِمًا ـ يَعْنِي فَقَالَ ـ إِنِّي لأُعْطِي الرَّجُلَ وَغَيْرُهُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْهُ، خَشْيَةَ أَنْ يُكَبَّ فِي النَّارِ عَلَى وَجْهِهِ ". وَعَنْ أَبِيهِ عَنْ صَالِحٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ هَذَا فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ فَجَمَعَ بَيْنَ عُنُقِي وَكَتِفِي ثُمَّ قَالَ " أَقْبِلْ أَىْ سَعْدُ إِنِّي لأُعْطِي الرَّجُلَ ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {فَكُبْكِبُوا} قُلِبُوا {مُكِبًّا} أَكَبَّ الرَّجُلُ إِذَا كَانَ فِعْلُهُ غَيْرَ وَاقِعٍ عَلَى أَحَدٍ، فَإِذَا وَقَعَ الْفِعْلُ قُلْتَ كَبَّهُ اللَّهُ لِوَجْهِهِ، وَكَبَبْتُهُ أَنَا.
Na ka treguar Muhamed ibn Gurejr ez-Zuhrij, na ka treguar Jakub ibn Ibrahimi, nga babai i tij, nga Salih ibn Kejsani, nga Ibn Shihabi, i cili tha: Më njoftoi Amir ibn Sa'di, nga babai i tij, i cili tha: I Dërguari i Allahut ﷺ u shpërndau pasuri një grupi njerëzish ndërsa unë isha ulur mes tyre. I Dërguari i Allahut ﷺ la mënjanë një burrë të cilit nuk i dha gjë, megjithëse ai ishte më i dashuri tek unë prej tyre. U afrova tek I Dërguari i Allahut ﷺ dhe i fola fshehurazi: 'Përse e le atë filanin? Për Allahun, unë e konsideroj besimtar!' Ai tha: 'Ose musliman.' Heshta pak, por ajo që dija për të më shtyu të thoja përsëri: 'O i Dërguar i Allahut, përse e le atë filanin? Për Allahun, unë e konsideroj besimtar!' Ai tha: 'Ose musliman.' Heshta përsëri pak, por ajo që dija për të më bëri të thoja për herë të tretë: 'O i Dërguar i Allahut, përse e le atë filanin? Për Allahun, unë e konsideroj besimtar!' Ai tha: 'Ose musliman.' Pastaj I Dërguari i Allahut ﷺ tha: 'Unë i jap një njeriu edhe pse dikush tjetër është më i dashur tek unë se ai, nga frika se mos hidhet në Zjarr me fytyrë poshtë.' Nga babai i tij, nga Salihi, nga Ismail ibn Muhamedi, transmetohet se ka thënë: E kam dëgjuar babain tim duke e treguar këtë hadith, dhe në rrëfimin e tij shtoi: I Dërguari i Allahut ﷺ më goditi me dorë, duke ma bashkuar qafën me supin, pastaj tha: 'Pranoje këtë, o Sa'd! Unë i jap njeriut...' Ebu Abdullahu thotë: Fjala 'fekubkibu' do të thotë të përmbysësh, kurse 'mukibben' do të thotë ai që bie me fytyrë poshtë. Thuhet 'ekebbe er-rixhul' kur veprimi i dikujt nuk është i drejtë, por kur veprimi kryhet mbi dikë, thuhet 'kebbehu Allahu li vexhhihi' (Allahu e hodhi me fytyrë poshtë) ose 'kebbetu ene' (unë e hodha).
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ ndonjëherë jepte për të mbrojtur besimin e dikujt, jo për shkak të parapëlqimit personal.
Lëmosha e detyrueshme që, sipas rregullave islame, u jepet kategorive të përcaktuara si përfituese.
Profeti ﷺ bëri dallim mes nënshtrimit të dukshëm ndaj Islamit dhe besimit më të thellë që jeton në zemër.
Një paralajmërim i rëndë për rrezikun që dikush ta braktisë Islamin dhe, si pasojë, të përballet me ndëshkim.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se një udhëheqës, kur shpërndan pasuri, mund të marrë parasysh gjendjen e dikujt dhe qëllimin e dhuratës. Një dhuratë mund të jepet për t’ia fituar zemrën dikujt ose për ta ndihmuar të qëndrojë i palëkundur, edhe kur dhuruesi e ka dikë tjetër më të dashur. Fjalët “ose një mysliman” mësojnë gjithashtu se njerëzit nuk duhen cilësuar pa dituri si besimtarë të përsosur: Islami i jashtëm është i vëzhgueshëm, ndërsa realitetin e plotë të besimit në zemër e njeh Allahu. Hadithi, i marrë më vete, nuk lejon shpërndarjen arbitrare të zekatit të detyrueshëm; rregullat në fuqi dhe kategoritë që kanë të drejtë të përfitojnë mbeten udhëzuese.
- Mos gjyko me siguri për besimin e brendshëm të dikujt; fol me kujdes për atë që vetëm Allahu e njeh plotësisht.
- Jep mbështetje me urtësi: ndonjëherë një dhuratë e ndihmon dikë të qëndrojë i palëkundur.
- Shpërndaje lëmoshën e detyrueshme sipas rregullave dhe merr parasysh edhe nevojat e përfituesve.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.