Sahih al-Bukhari, hadithi 216
Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِحَائِطٍ مِنْ حِيطَانِ الْمَدِينَةِ أَوْ مَكَّةَ، فَسَمِعَ صَوْتَ إِنْسَانَيْنِ يُعَذَّبَانِ فِي قُبُورِهِمَا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يُعَذَّبَانِ، وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ "، ثُمَّ قَالَ " بَلَى، كَانَ أَحَدُهُمَا لاَ يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ، وَكَانَ الآخَرُ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ". ثُمَّ دَعَا بِجَرِيدَةٍ فَكَسَرَهَا كِسْرَتَيْنِ، فَوَضَعَ عَلَى كُلِّ قَبْرٍ مِنْهُمَا كِسْرَةً. فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ فَعَلْتَ هَذَا قَالَ " لَعَلَّهُ أَنْ يُخَفَّفَ عَنْهُمَا مَا لَمْ تَيْبَسَا أَوْ إِلَى أَنْ يَيْبَسَا ".
Transmeton Uthmani: Na ka transmetuar Xheriri, nga Mensuri, nga Muxhahidi, nga Ibn Abbasi i cili tha: Pejgamberi ﷺ po kalonte pranë një muri në Medine ose Mekë kur dëgjoi zërat e dy personave që po ndëshkoheshin në varret e tyre. Pejgamberi ﷺ tha:
"Ata po ndëshkohen, por jo për ndonjë mëkat të madh." Pastaj shtoi: "Po! Njëri prej tyre nuk ruhej nga urina e tij, kurse tjetri shëtiste duke bërë nemime (përgojim për të krijuar armiqësi)." Më pas kërkoi një degë të njomë palme, e theu atë në dy pjesë dhe vendosi nga një pjesë mbi secilin varr. Iu tha: "O i Dërguari i Allahut, pse e bëre këtë?" Ai u përgjigj: "Shpresoj që ndëshkimi i tyre të lehtësohet derisa këto degë të thahen."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Pakujdesia ndaj urinës dhe përhapja e shpifjeve sjellin përgjegjësi të rëndë.
Të parandalohet me kujdes ndotja e trupit ose e rrobave nga urina dhe të ruhet pastërtia pas urinimit.
Bartja e fjalëve nga njëri te tjetri me qëllim ose si pasojë e nxitjes së grindjeve dhe armiqësisë.
Një degë e freskët hurme; Profeti ﷺ vendosi nga një copë mbi secilin varr dhe shpresoi se dënimi do të lehtësohej për sa kohë dega nuk ishte tharë.
Dijetarët klasikë nxjerrin prej kësaj se pastërtia pas urinimit duhet ruajtur me kujdes dhe se namīmah është mëkat i rëndë, edhe kur njerëzit e konsiderojnë të parëndësishëm. Fjalët për një mëkat që nuk do të ishte i madh shpjegohen si referim ndaj mënyrës si njerëzit e nënvlerësojnë, jo si mohim i rëndësisë së tij. Dijetarët e trajtojnë vendosjen e degëve të freskëta mbi varre si një veprim të veçantë të Profetit ﷺ; nuk e bëjnë atë rekomandim të përgjithshëm për çdo varr.
- Pas urinimit, kontrollo me qetësi nëse trupi dhe rrobat janë të pastra dhe pastrohu me kujdes.
- Mos bart mes njerëzve rrëfime që mund të nxisin grindje ose mosbesim.
- Merri seriozisht mëkatet që duken të vogla dhe kërkoji Allahut falje e ndihmë për sjellje më të mirë.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.