Sahih al-Bukhari, hadithi 2276
Transmetuar nga Abu Sa'id al-Khudri. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abu Sa'id al-Khudri
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ انْطَلَقَ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفْرَةٍ سَافَرُوهَا حَتَّى نَزَلُوا عَلَى حَىٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَاسْتَضَافُوهُمْ، فَأَبَوْا أَنْ يُضَيِّفُوهُمْ، فَلُدِغَ سَيِّدُ ذَلِكَ الْحَىِّ، فَسَعَوْا لَهُ بِكُلِّ شَىْءٍ لاَ يَنْفَعُهُ شَىْءٌ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَوْ أَتَيْتُمْ هَؤُلاَءِ الرَّهْطَ الَّذِينَ نَزَلُوا لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ عِنْدَ بَعْضِهِمْ شَىْءٌ، فَأَتَوْهُمْ، فَقَالُوا يَا أَيُّهَا الرَّهْطُ، إِنَّ سَيِّدَنَا لُدِغَ، وَسَعَيْنَا لَهُ بِكُلِّ شَىْءٍ لاَ يَنْفَعُهُ، فَهَلْ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْكُمْ مِنْ شَىْءٍ فَقَالَ بَعْضُهُمْ نَعَمْ وَاللَّهِ إِنِّي لأَرْقِي، وَلَكِنْ وَاللَّهِ لَقَدِ اسْتَضَفْنَاكُمْ فَلَمْ تُضِيِّفُونَا، فَمَا أَنَا بِرَاقٍ لَكُمْ حَتَّى تَجْعَلُوا لَنَا جُعْلاً. فَصَالَحُوهُمْ عَلَى قَطِيعٍ مِنَ الْغَنَمِ، فَانْطَلَقَ يَتْفِلُ عَلَيْهِ وَيَقْرَأُ {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} فَكَأَنَّمَا نُشِطَ مِنْ عِقَالٍ، فَانْطَلَقَ يَمْشِي وَمَا بِهِ قَلَبَةٌ، قَالَ فَأَوْفَوْهُمْ جُعْلَهُمُ الَّذِي صَالَحُوهُمْ عَلَيْهِ، فَقَالَ بَعْضُهُمُ اقْسِمُوا. فَقَالَ الَّذِي رَقَى لاَ تَفْعَلُوا، حَتَّى نَأْتِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَنَذْكُرَ لَهُ الَّذِي كَانَ، فَنَنْظُرَ مَا يَأْمُرُنَا. فَقَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرُوا لَهُ، فَقَالَ " وَمَا يُدْرِيكَ أَنَّهَا رُقْيَةٌ ـ ثُمَّ قَالَ ـ قَدْ أَصَبْتُمُ اقْسِمُوا وَاضْرِبُوا لِي مَعَكُمْ سَهْمًا ". فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. وَقَالَ شُعْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ سَمِعْتُ أَبَا الْمُتَوَكِّلِ بِهَذَا.
Na ka treguar Ebu Nu'mani, na ka treguar Ebu Avaneh, nga Ebu Bishri, nga Ebu Muteuekkili, nga Ebu Seidi – Allahu qoftë i kënaqur me të – i cili tha: Disa shokë të Pejgamberit ﷺ u nisën në një udhëtim derisa ndaluan te një fis arab. Ata kërkuan mikpritje prej tyre, por ata refuzuan t'i prisnin si mysafirë. Më pas, prijësin e atij fisi e kafshoi gjarpri (ose e thumboi akrepi) dhe ata provuan çdo gjë për ta shëruar, por asgjë nuk i bëri dobi. Disa prej tyre thanë: 'Sikur të shkoni te ai grup njerëzish që kanë ndaluar këtu, ndoshta dikush prej tyre ka ndonjë ilaç.' Ata shkuan tek shokët e Pejgamberit ﷺ dhe thanë: 'O njerëz, prijësin tonë e ka kafshuar gjarpri (ose e ka thumbuar akrepi) dhe kemi provuar çdo gjë, por asgjë nuk i ka bërë dobi. A ka ndonjëri prej jush diçka që mund të ndihmojë?' Njëri prej tyre u përgjigj: 'Po, pasha Allahun, unë di të bëj rukje! Por, pasha Allahun, ne kërkuam mikpritje prej jush dhe ju na refuzuat, prandaj nuk do t'ju bëj rukje derisa të na caktoni një shpërblim për të.' Ata u marrëveshën me ta për një kope dele. Pastaj shoku shkoi, fryu mbi të dhe lexoi: {El-hamdu lil-lahi rabbi-l-alemin} (Falënderimi i takon Allahut, Zotit të botëve). Prijësi u çlirua menjëherë sikur të ishte zgjidhur nga lidhjet, u ngrit dhe filloi të ecë pa asnjë shenjë sëmundjeje. Ata ua dhanë shpërblimin për të cilin ishin marrëveshur. Disa prej shokëve thanë: 'Ta ndajmë!' Por ai që bëri rukjen tha: 'Mos e bëni këtë derisa të shkojmë te Pejgamberi ﷺ dhe t'ia tregojmë ngjarjen, për të parë se çfarë do të na urdhërojë.' Kur erdhën te i Dërguari i Allahut ﷺ dhe ia treguan ngjarjen, ai pyeti: 'Nga e dije ti se El-Fatiha është rukje?' Pastaj shtoi: 'Keni vepruar drejt. Ndajeni atë dhe caktoni edhe për mua një pjesë bashkë me ju.' Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ buzëqeshi. Shu'beh tha: Na ka treguar Ebu Bishri: E kam dëgjuar Ebu Muteuekkilin ta tregojë këtë.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Sureja Al-Fatiha mund të përdoret si rukje dhe shpërblimi i rënë dakord është i lejuar.
Recitimi i lutjeve ose vargjeve kuranore me synimin për t’i kërkuar Allahut mbrojtje ose shërim.
Pagesë e rënë dakord për një shërbim të lejuar; në këtë rast, ishte një tufë delesh.
Sureja hapëse e Kuranit, të cilën shoku e recitoi gjatë rukjes.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se recitimi i Kuranit si rukje është i lejuar dhe se lejohet një shpërblim i rënë dakord për këtë shërbim. Miratimi i Profetit ﷺ tregon qartë se shokët mund ta pranonin pagesën. Rukja i drejtohet Allahut: recitimi është mjet, ndërsa shërimi vjen prej Tij. Katër shkollat juridike sunite lejojnë pagesën për trajtime të lejuara; kushtet dhe hollësitë lidhur me shpërblimin mund të ndryshojnë sipas shkollës.
- Për një shërbim me pagesë, sqaroni paraprakisht se çfarë shpërblimi është rënë dakord.
- Përdoreni recitimin e lejuar të Kuranit si lutje për t’i kërkuar Allahut shërim dhe, në rast sëmundjeje, kërkoni edhe kujdesin e duhur shëndetësor.
- Nëse keni dyshime për një pagesë ose veprim fetar, këshillohuni me një person të ditur përpara se ta ndani të ardhurën.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.