Sahih al-Bukhari, hadithi 2565
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Aisha
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ أَيْمَنَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَيْمَنُ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقُلْتُ كُنْتُ غُلاَمًا لِعُتْبَةَ بْنِ أَبِي لَهَبٍ، وَمَاتَ وَوَرِثَنِي بَنُوهُ، وَإِنَّهُمْ بَاعُونِي مِنَ ابْنِ أَبِي عَمْرٍو، فَأَعْتَقَنِي ابْنُ أَبِي عَمْرٍو، وَاشْتَرَطَ بَنُو عُتْبَةَ الْوَلاَءَ. فَقَالَتْ دَخَلَتْ بَرِيرَةُ وَهْىَ مُكَاتَبَةٌ فَقَالَتِ اشْتَرِينِي وَأَعْتِقِينِي. قَالَتْ نَعَمْ. قَالَتْ لاَ يَبِيعُونِي حَتَّى يَشْتَرِطُوا وَلاَئِي. فَقَالَتْ لاَ حَاجَةَ لِي بِذَلِكَ. فَسَمِعَ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَوْ بَلَغَهُ، فَذَكَرَ لِعَائِشَةَ، فَذَكَرَتْ عَائِشَةُ مَا قَالَتْ لَهَا، فَقَالَ " اشْتَرِيهَا وَأَعْتِقِيهَا، وَدَعِيهِمْ يَشْتَرِطُونَ مَا شَاءُوا ". فَاشْتَرَتْهَا عَائِشَةُ فَأَعْتَقَتْهَا وَاشْتَرَطَ أَهْلُهَا الْوَلاَءَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ، وَإِنِ اشْتَرَطُوا مِائَةَ شَرْطٍ ".
Abdul-Vahid ibn Ejmeni transmeton: Shkova te Aishja dhe i thashë:
"Unë kam qenë skllav i Utbes, djalit të Ebu Lehebit. Utbe vdiq dhe djemtë e tij më trashëguan, pastaj ata më shitën tek Ibn Ebu Amri. Ibn Ebu Amri më liroi, por djemtë e Utbes vendosën kushtin që 'velaja' (e drejta e patronazhit) t'u takonte atyre." Aishja tha: "Erdhi Berira tek unë, e cila kishte kontratë lirimi, dhe më tha: 'Më bli dhe më liro.' Unë thashë: 'Po.' Por ajo tha: 'Ata nuk do të më shesin derisa të vendosin kushtin që velaja t'u takojë atyre.' Unë u përgjigja: 'Nuk kam nevojë për këtë.'" Pejgamberi ﷺ e dëgjoi këtë ose iu tregua, ndaj e pyeti Aishen rreth kësaj. Aishja i tregoi atë që Berira i kishte thënë. Pejgamberi ﷺ urdhëroi: "Blije dhe liroje, dhe lëri ata të vendosin çfarëdo kushti të duan." Kështu Aishja e bleu dhe e liroi atë, ndërsa familja e saj vendosi kushtin e velasë. Pejgamberi ﷺ tha: "Velaja i takon atij që liron, edhe nëse ata vendosin njëqind kushte."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
E drejta e wala-s i takon atij që e liron skllavin.
Ajmani e pyeti Aishen për një rast kur trashëgimtarët e pronarit të tij të mëparshëm pretenduan wala-n për vete, pasi dikush tjetër e kishte liruar. Atëherë Aishja i tregoi për Barirën, shitësit e së cilës gjithashtu donin ta pretendonin wala-n.
Një marrëveshje me të cilën skllavi bie dakord me pronarin që ta blejë lirinë e vet kundrejt një pagese.
Një lidhje juridike që krijohet kur lirohet një skllav dhe që ndikon te të drejtat e trashëgimisë.
Nxjerrja e dikujt nga skllavëria; në këtë rrëfim, Aishja e bën këtë pasi blen Barirën.
Dijetarët klasikë nxjerrin nga kjo se wala i takon atij që e kryen realisht lirimin, dhe jo shitësit që e vendos si kusht. Pohimi se shitësit mund të vendosin kushte nuk do të thotë se çdo kusht është juridikisht i vlefshëm: një kusht që bie ndesh me këtë rregull nuk ka fuqi juridike. Medhhebet i trajtojnë pasojat e sakta juridike të këtyre kushteve sipas rregullave të tyre, por transmetimi e bën të qartë parimin bazë: wala i takon liruesit.
- Përcakto paraprakisht cilat kushte të marrëveshjes janë të vlefshme juridikisht dhe, nëse ke paqartësi, kërko këshillë nga një specialist.
- Mos u mashtro nga një kërkesë kontraktuale që bie ndesh me një parim të qartë juridik.
- Përdori burimet e tua për t'u dhënë liri dhe pavarësi të vërtetë njerëzve në rrethana të vështira.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.