Sahih al-Bukhari, hadithi 2570
Transmetuar nga Abu Qatada. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abu Qatada
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ السَّلَمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ يَوْمًا جَالِسًا مَعَ رِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَنْزِلٍ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَازِلٌ أَمَامَنَا وَالْقَوْمُ مُحْرِمُونَ، وَأَنَا غَيْرُ مُحْرِمٍ، فَأَبْصَرُوا حِمَارًا وَحْشِيًّا، وَأَنَا مَشْغُولٌ أَخْصِفُ نَعْلِي، فَلَمْ يُؤْذِنُونِي بِهِ، وَأَحَبُّوا لَوْ أَنِّي أَبْصَرْتُهُ، وَالْتَفَتُّ فَأَبْصَرْتُهُ، فَقُمْتُ إِلَى الْفَرَسِ فَأَسْرَجْتُهُ ثُمَّ رَكِبْتُ وَنَسِيتُ السَّوْطَ وَالرُّمْحَ فَقُلْتُ لَهُمْ نَاوِلُونِي السَّوْطَ وَالرُّمْحَ. فَقَالُوا لاَ وَاللَّهِ، لاَ نُعِينُكَ عَلَيْهِ بِشَىْءٍ. فَغَضِبْتُ فَنَزَلْتُ فَأَخَذْتُهُمَا، ثُمَّ رَكِبْتُ، فَشَدَدْتُ عَلَى الْحِمَارِ فَعَقَرْتُهُ، ثُمَّ جِئْتُ بِهِ وَقَدْ مَاتَ، فَوَقَعُوا فِيهِ يَأْكُلُونَهُ، ثُمَّ إِنَّهُمْ شَكُّوا فِي أَكْلِهِمْ إِيَّاهُ، وَهُمْ حُرُمٌ، فَرُحْنَا وَخَبَأْتُ الْعَضُدَ مَعِي، فَأَدْرَكْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلْنَاهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " مَعَكُمْ مِنْهُ شَىْءٌ ". فَقُلْتُ نَعَمْ. فَنَاوَلْتُهُ الْعَضُدَ فَأَكَلَهَا، حَتَّى نَفَّدَهَا وَهْوَ مُحْرِمٌ. فَحَدَّثَنِي بِهِ زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ.
Abdullah ibn Ebu Katade es-Selami transmeton nga babai i tij se ai ka thënë:
"Një ditë isha ulur me disa shokë të Profetit ﷺ në një shtëpi në rrugën për në Mekë. I Dërguari i Allahut ﷺ ishte përpara nesh. Njerëzit ishin në ihram, ndërsa unë nuk isha muhrim. Ata panë një gomar të egër, kurse unë isha i zënë duke ndrequr këpucën time, prandaj nuk më lajmëruan për të, megjithëse dëshironin që ta kisha parë. U ktheva dhe e pashë. U ngrita te kali, ia vendosa shalën dhe hipa, por harrova kamxhikun dhe shtizën. U thashë atyre: 'Më jepni kamxhikun dhe shtizën.' Ata thanë: 'Jo, pasha Allahun, nuk do të të ndihmojmë fare në këtë gjë.' U zemërova, zbrita, i mora ato dhe hipa përsëri. Pastaj sulmova gomarin e egër, e vrava dhe e solla pasi kishte ngordhur. Ata filluan të hanin prej tij, por më pas dyshuan nëse u lejohej ta hanin apo jo, duke qenë se ishin në ihram. Vazhduam rrugën dhe unë fsheha me vete njërën nga kofshët e para. Kur arritëm te I Dërguari i Allahut ﷺ dhe e pyetëm për këtë, ai pyeti: 'A keni ndonjë pjesë të tij me vete?' Unë thashë: 'Po.' Ia dhashë kofshën e përparme dhe ai e hëngri të gjithën, ndonëse ishte në ihram." Zejd ibn Eslemi e transmeton këtë nga Ata ibn Jesari, nga Ebu Katadeja, nga Profeti ﷺ.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Një gjuetar që nuk është në ihram mund të gjuajë kafshë të egra për pelegrinët që janë në ihram.
Gjendja e shenjtërimit ritual në të cilën pelegrini nuk mund të kryejë disa veprime, përfshirë gjuetinë e kafshëve tokësore të egra.
Një kafshë e egër tokësore që mund të gjuhet; nuk është gomar i zbutur.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se një person që nuk është në ihram mund të gjuajë kafshë të egra tokësore dhe se pelegrinët në ihram mund të hanë prej tyre nëse nuk kanë ndihmuar në gjueti dhe kafsha nuk është gjuajtur për ta. Katër medhhebet sunite trajtojnë gjithashtu kushtet lidhur me nismën dhe ndihmën e një personi në ihram; hadithi e bën të qartë se Abu Qatada gjuajti vetë dhe shokët e tij nuk e ndihmuan.
- Nëse ke dyshime për një ushqim, pyet për prejardhjen dhe rrethanat në të cilat është siguruar.
- Respekto rregullat e veçanta që vlejnë për personin në ihram dhe mos ndihmo në një veprim që atij i është i ndaluar.
- Ruaj një pjesë të ushqimit të diskutueshëm, që çështja t’i paraqitet një eksperti.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.