Sahih al-Bukhari, hadithi 2898
Transmetuar nga Sahl ibn Sa'd. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ
- 1Qutaybaia transmetoi al‑Bukhariقُتَيْبَةُ
- 2Ya'qub ibn Abd ar‑Rahmanيَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 3Abu Hazimأَبِي حَازِمٍ
- 4Sahl ibn Sa'd as‑Sa'idiسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ
- 5I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ ـ رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْتَقَى هُوَ وَالْمُشْرِكُونَ فَاقْتَتَلُوا، فَلَمَّا مَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى عَسْكَرِهِ، وَمَالَ الآخَرُونَ إِلَى عَسْكَرِهِمْ، وَفِي أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّه�� صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ لاَ يَدَعُ لَهُمْ شَاذَّةً وَلاَ فَاذَّةً إِلاَّ اتَّبَعَهَا يَضْرِبُهَا بِسَيْفِهِ، فَقَالَ مَا أَجْزَأَ مِنَّا الْيَوْمَ أَحَدٌ كَمَا أَجْزَأَ فُلاَنٌ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ ". فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أَنَا صَاحِبُهُ. قَالَ فَخَرَجَ مَعَهُ كُلَّمَا وَقَفَ وَقَفَ مَعَهُ، وَإِذَا أَسْرَعَ أَسْرَعَ مَعَهُ قَالَ فَجُرِحَ الرَّجُلُ جُرْحًا شَدِيدًا، فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ، فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ بِالأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ، ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَى سَيْفِهِ، فَقَتَلَ نَفْسَهُ، فَخَرَجَ الرَّجُلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ. قَالَ " وَمَا ذَاكَ ". قَالَ الرَّجُلُ الَّذِي ذَكَرْتَ آنِفًا أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ، فَأَعْظَمَ النَّاسُ ذَلِكَ. فَقُلْتُ أَنَا لَكُمْ بِهِ. فَخَرَجْتُ فِي طَلَبِهِ، ثُمَّ جُرِحَ جُرْحًا شَدِيدًا، فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ، فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ فِي الأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ، ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَيْهِ، فَقَتَلَ نَفْسَهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ، وَهْوَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ، وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ، وَهْوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ ".
Na ka treguar Kutejbe, na ka treguar Jakub ibn Abdurrahman, nga Ebu Hazim, nga Sehl ibn Sa'd es-Sa'idi, radijallahu anhu, se Pejgamberi i Allahut ﷺ dhe mushrikët u përballën dhe filluan luftën. Kur Pejgamberi i Allahut ﷺ u kthye në kampin e tij dhe të tjerët në kampin e tyre, mes shokëve të Pejgamberit të Allahut ﷺ ishte një burrë që nuk linte asnjë armik të vetmuar pa e ndjekur dhe pa e goditur me shpatë. Thanë:
"Askush nuk bëri sot atë që bëri filani." Atëherë Pejgamberi i Allahut ﷺ tha: "Me të vërtetë, ai është prej banorëve të Zjarrit." Një burrë nga populli tha: "Unë do ta shoqëroj." Doli me të; sa herë që ai ndalonte, ndalonte edhe ai me të, dhe kur ai nxitohej, nxitohej edhe ai me të. Pastaj ai burrë u plagos rëndë dhe dëshiroi vdekjen e shpejtë. Vuri tehun e shpatës së tij në tokë dhe majën midis gjoksit, pastaj u mbështet mbi shpatë dhe vrau veten. Burri që e kishte ndjekur erdhi tek Pejgamberi i Allahut ﷺ dhe tha: "Dëshmoj se ti je Pejgamberi i Allahut." Ai pyeti: "Çfarë ka ndodhur?" Tha: "Ai për të cilin the pak më parë se është prej banorëve të Zjarrit – njerëzit u çuditën shumë nga kjo, ndaj thashë: 'Unë do jua verifikoj këtë.' Dola duke e kërkuar, dhe kur u plagos rëndë, nxitoi drejt vdekjes, vuri tehun e shpatës në tokë dhe majën midis gjoksit, pastaj u mbështet mbi të dhe vrau veten." Atëherë Pejgamberi i Allahut ﷺ tha: "Me të vërtetë, një njeri mund të kryejë veprat e banorëve të Xhenetit, ashtu siç u duket njerëzve, por të jetë prej banorëve të Zjarrit; dhe me të vërtetë, një njeri mund të kryejë veprat e banorëve të Zjarrit, ashtu siç u duket njerëzve, por të jetë prej banorëve të Xhenetit."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Veprat që duken mbresëlënëse nga jashtë nuk e zbulojnë vetvetiu përfundimin e fatit të dikujt.
Njerëzit që u përkasin banorëve të Xhehenemit.
Qëllimi dhe shtysa e brendshme me të cilën vepron dikush.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se njerëzit nuk duhen gjykuar vetëm nga veprat e tyre të dukshme: gjendja e brendshme dhe fundi i jetës së tyre janë të njohura për Allahun. Hadithi paralajmëron kundër vetëkënaqësisë dhe kundër gjykimit përfundimtar mbi fatin e dikujt. Ai mëson gjithashtu se vetëvrasja është e ndaluar; burri vrau veten kur, për shkak të plagës, dëshironte ta përshpejtonte vdekjen.
- Kontrolloje rregullisht nijetin tënd dhe kërkoji Allahut sinqeritet dhe qëndrueshmëri.
- Mos nxirr gjykim përfundimtar për fatin e dikujt vetëm nga ajo që sheh nga jashtë.
- Në sprova të rënda, kërko ndihmë nga njerëz të besuar dhe udhëzim fetar; mos i jep fund jetës vetë.
Ky hadith thekson se veprat lidhen me nijetin, çka përputhet me mësimin se shtysa e brendshme nuk zbulohet vetëm nga sjellja e jashtme.
Sahih al-Bukhari · #2786 (Sahih)Ky transmetim trajton vlerën e njerëzve dhe të veprave të tyre, duke plotësuar paralajmërimin që të mos mbështetemi vetëm te një pamje e jashtme mbresëlënëse.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.