Sahih al-Bukhari, hadithi 3007
Transmetuar nga Ali ibn Abi Talib. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Ali ibn Abi Talib
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، سَمِعْتُهُ مِنْهُ، مَرَّ��َيْنِ قَالَ أَخْبَرَنِي حَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ بْنَ الأَسْوَدِ قَالَ " انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ، فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً وَمَعَهَا كِتَابٌ، فَخُذُوهُ مِنْهَا ". فَانْطَلَقْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى الرَّوْضَةِ، فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ. فَقَالَتْ مَا مَعِي مِنْ كِتَابٍ. فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ. فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا، فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى أُنَاسٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ، يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا حَاطِبُ، مَا هَذَا ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لاَ تَعْجَلْ عَلَىَّ، إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ، وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا، وَكَانَ مَنْ مَعَكَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ بِمَكَّةَ، يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ وَأَمْوَالَهُمْ، فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنَ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ عِنْدَهُمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي، وَمَا فَعَلْتُ كُفْرًا وَلاَ ارْتِدَادًا وَلاَ رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الإِسْلاَمِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ صَدَقَكُمْ ". قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ. قَالَ " إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا، وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَكُونَ قَدِ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ، فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ ". قَالَ سُفْيَانُ وَأَىُّ إِسْنَادٍ هَذَا.
Na ka treguar Ali ibn Abdullahu, na ka treguar Sufjani, na ka treguar Amr ibn Dinari – e kam dëgjuar prej tij dy herë – i cili tha: Më njoftoi Hasen ibn Muhamedi, i cili tha: Më njoftoi Ubejdullah ibn Ebi Rafiu, i cili tha: E kam dëgjuar Aliun, Allahu qoftë i kënaqur me të, duke thënë: I Dërguari i Allahut ﷺ më dërgoi mua, Zubejrin dhe Mikdad ibn Esvedin duke thënë: 'Nisuni derisa të arrini në Raudat Hah. Atje do të gjeni një grua që mban një letër; merreni atë prej saj.' Ne u nisëm dhe kuajt tanë vrapuan me shpejtësi të plotë derisa arritëm në atë vend. Atje e gjetëm gruan dhe i thamë: 'Nxirre letrën!' Ajo u përgjigj: 'Nuk kam asnjë letër me vete.' Ne i thamë: 'Ose do ta nxjerrësh letrën, ose do të të zhveshim rrobat!' Atëherë ajo e nxori nga gërsheti i flokëve të saj. Ne ia dorëzuam letrën të Dërguarit të Allahut ﷺ dhe në të shkruhej se Hatib ibn Ebi Beltea po njoftonte disa mushrikë të Mekës për disa nga planet e të Dërguarit të Allahut ﷺ. I Dërguari i Allahut ﷺ e pyeti: 'O Hatib, çfarë është kjo?' Ai u përgjigj: 'O i Dërguar i Allahut, mos nguto të gjykosh për mua! Unë isha një njeri i lidhur me Kurejshët, por nuk isha nga fisi i tyre. Muhaxhirët e tjerë që janë me ty kanë farefis në Mekë që mbronin familjet dhe pasuritë e tyre. Meqenëse unë nuk kisha një lidhje gjaku të tillë, desha t'u bëja një nder që ata të mbronin farefisin tim. Nuk e bëra këtë nga mosbesimi, as nga braktisja e fesë, dhe as nga kënaqësia ndaj kufrit pas Islamit.' I Dërguari i Allahut ﷺ tha: 'Ai ju ka thënë të vërtetën.' Omeri tha: 'O i Dërguar i Allahut, më lejo t'ia pres kokën këtij munafiku!' I Dërguari i Allahut ﷺ u përgjigj: 'Ai ka marrë pjesë në Betejën e Bedrit, dhe kush e di, ndoshta Allahu i ka parë luftëtarët e Bedrit dhe u ka thënë: Bëni çfarë të doni, sepse Unë ju kam falur.' Sufjani shtoi: Çfarë zinxhiri transmetuesish madhështor është ky!
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Hatibi veproi nga kujdesi për familjen e tij, jo nga mosbesimi, dhe pjesëmarrja e tij në Bedër kishte peshë të madhe.
Profeti ﷺ dërgoi Aliun, az-Zubajrin dhe al-Mikdadin që të ndalonin një letër që Hatibi ia kishte dërguar Mekës. Hatibi shpjegoi se dëshironte t’u bënte një të mirë mekasve për të mbrojtur familjen e tij, jo nga mosbesimi apo braktisja e fesë.
Vendi ku të dërguarit e gjetën gruan që mbante letrën.
Beteja e parë e madhe mes myslimanëve dhe kurejshëve, në të cilën kishte marrë pjesë Hatibi.
Dikush i lidhur me fisin, por që nuk i përkiste asnjërës prej familjeve të tij me lidhje gjaku.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se një vepër e rëndë duhet shqyrtuar me kujdes dhe se kanë rëndësi shpjegimi dhe qëllimi i vetë personit; Profeti ﷺ i kërkoi Hatibit të shpjegohej para se ta gjykonte. Fjala për Bedrin tregon meritën e veçantë të pjesëmarrësve, por nuk është leje e përgjithshme për të kryer vepra të ndaluara. Dijetarët theksojnë gjithashtu se mbrojtja e myslimanëve dhe e bashkësisë së tyre ka rëndësi të madhe kur bëhet fjalë për ndarjen e informacioneve konfidenciale.
- Kërkoji dikujt shpjegim para se ta trajtosh si të provuar një akuzë të rëndë.
- Mbroji informacionet konfidenciale që mund t’i rrezikojnë të tjerët ose bashkësinë nëse zbulohen.
- Merri parasysh veprat e mira dhe qëllimin e sinqertë të dikujt, pa e justifikuar për këtë gabimin e tij.
Ky transmetim përmend se pas Çlirimit të Mekës qëllimi dhe xhihadi vazhdojnë të kenë rëndësi, çka lidhet me peshën e motivit të Hatibit.
40 Hadith van an-Nawawi · #1 (Sahih)Thënia e njohur për qëllimet ndihmon të kuptohet pse motivi i Hatibit u mor parasysh gjatë vlerësimit të veprës së tij.
Sahih al-Bukhari · #3008 (Sahih)Ky transmetim trajton gjithashtu ngjarje të lidhura me luftimet dhe jep kontekst shtesë për rregullat dhe ngjarjet e xhihadit.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.