Sahih al-Bukhari, hadithi 3075
Transmetuar nga Rafi ibn Khadij. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Rafi ibn Khadij
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذِي الْحُلَيْفَةِ، فَأَصَابَ النَّاسَ جُوعٌ وَأَصَبْنَا إِبِلاً وَغَنَمًا، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أُخْرَيَاتِ النَّاسِ، فَعَجِلُوا فَنَصَبُوا الْقُدُورَ، فَأَمَرَ بِالْقُدُورِ فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ قَسَمَ فَعَدَلَ عَشَرَةً مِنَ الْغَنَمِ بِبَعِيرٍ، فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ، وَفِي الْقَوْمِ خَيْلٌ يَسِيرٌ فَطَلَبُوهُ فَأَعْيَاهُمْ، فَأَهْوَى إِلَيْهِ رَجُلٌ بِسَهْمٍ، فَحَبَسَهُ اللَّهُ فَقَالَ " هَذِهِ الْبَهَائِمُ لَهَا أَوَابِدُ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ، فَمَا نَدَّ عَلَيْكُمْ فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ". فَقَالَ جَدِّي إِنَّا نَرْجُو ـ أَوْ نَخَافُ ـ أَنْ نَلْقَى الْعَدُوَّ غَدًا وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى، أَفَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ فَقَالَ " مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلْ، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ، أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ، وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ".
Transmeton Abaja bin Rifa'a: Gjyshi im, Rafi'u, tha:
"Ishim me Pejgamberin ﷺ në Dhul-Hulejfe dhe njerëzit u uritën. Ne kapëm deve dhe dele (si plaçkë lufte), ndërsa Pejgamberi ﷺ ishte pas njerëzve. Ata nxitojnë dhe vendosën tenxheret në zjarr. Kur ai erdhi, urdhëroi që tenxheret të përmbyseshin, pastaj e shpërndau plaçkën duke caktuar dhjetë dele baraz me një deve. Atëherë një deve u arratis dhe njerëzit e ndoqën derisa u lodhën, pasi kishin pak kuaj. Një burrë e goditi me shigjetë dhe ajo u ndal. Pejgamberi ﷺ tha: 'Këto kafshë nganjëherë sillen si egërsira; prandaj, nëse ndonjë kafshë ju ikën, veproni me të kështu.' Gjyshi im pyeti: 'Ne shpresojmë (ose frikësohemi) se do të takojmë armikun nesër dhe nuk kemi thika. A mund t'i therim me kallamishte?' I Dërguari i Allahut ﷺ u përgjigj: 'Çdo mjet që rrjedh gjakun dhe gjatë të cilit përmendet emri i Allahut, hani mishin e tij, por mos përdorni dhëmb ose thua. Do t'ju shpjegoj arsyen: dhëmbi është kockë, ndërsa thua është mjeti i therjes i habeshinjve.'"
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Në rastin e therjes nga nevoja, ka rregulla të qarta për vrasjen dhe ndarjen e kafshëve.
Një vend pranë Medinës ku ndodhej grupi.
Tenxheret u zbrazën para se plaçka të ndahej sipas udhëzimit të Profetit ﷺ.
Një mjet i mprehtë që bën të rrjedhë gjaku gjatë therjes.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se plaçka duhet të ndahet me drejtësi dhe se nuk duhet vepruar paraprakisht para se të rregullohet ndarja. Nëse një kafshë ikën, mund të përdoret një shigjetë ose një mjet tjetër i ngjashëm i mprehtë, me kusht që të përmendet emri i Allahut. Për therjen rituale, mjeti duhet ta bëjë gjakun të rrjedhë; dhëmbi dhe thoi nuk lejohen. Katër shkollat juridike sunite trajtojnë gjithashtu kushtet që lidhen me therësin, përmendjen e emrit të Allahut dhe përshtatshmërinë e mjetit të përdorur.
- Kur bëhet fjalë për plaçkën, prit ndarjen e drejtë dhe mos merr paraprakisht një pjesë për vete.
- Gjatë therjes, përdor një mjet të përshtatshëm e të mprehtë dhe përmend emrin e Allahut.
- Trajtoje kafshën e ikur sipas rregullave të gjuetisë dhe therjes, jo me dhunë të rastësishme.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.