Sahih al-Bukhari, hadithi 3092
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ
- 1Abd al‑Aziz ibn Abdullahia transmetoi al‑Bukhariعَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 2Ibrahim ibn Sa'dإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ
- 3Salihصَالِحٍ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ
- 6I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ ـ رضى الله عنها ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ ابْنَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلَتْ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقْسِمَ لَهَا مِيرَاثَهَا، مَا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ. فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ". فَغَضِبَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهَجَرَتْ أَبَا بَكْرٍ، فَلَمْ تَزَلْ مُهَاجِرَتَهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ وَعَاشَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِتَّةَ أَشْهُرٍ. قَالَتْ وَكَانَتْ فَاطِمَةُ تَسْأَلُ أَبَا بَكْرٍ نَصِيبَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ وَفَدَكٍ وَصَدَقَتِهِ بِالْمَدِينَةِ، فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ عَلَيْهَا ذَلِكَ، وَقَالَ لَسْتُ تَارِكًا شَيْئًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعْمَلُ بِهِ إِلاَّ عَمِلْتُ بِهِ، فَإِنِّي أَخْشَى إِنْ تَرَكْتُ شَيْئًا مِنْ أَمْرِهِ أَنْ أَزِيغَ. فَأَمَّا صَدَقَتُهُ بِالْمَدِينَةِ فَدَفَعَهَا عُمَرُ إِلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ، فَأَمَّا خَيْبَرُ وَفَدَكٌ فَأَمْسَكَهَا عُمَرُ وَقَالَ هُمَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَتَا لِحُقُوقِهِ الَّتِي تَعْرُوهُ وَنَوَائِبِهِ، وَأَمْرُهُمَا إِلَى مَنْ وَلِيَ الأَمْرَ. قَالَ فَهُمَا عَلَى ذَلِكَ إِلَى الْيَوْمِ. قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ اعْتَرَاكَ افْتَعَلْتَ مِنْ عَرَوْتُهُ فَأَصَبْتُهُ وَمِنْهُ يَعْرُوهُ وَاعْتَرَانِي
Na ka treguar Abdul-Aziz ibn Abdullahu, na ka treguar Ibrahim ibn Sa'di, nga Salihu, nga Ibn Shihabi, i cili tha: Më njoftoi Urve ibn Zubejri se Aisheja, Nëna e Besimtarëve - Allahu qoftë i kënaqur me të - i kishte treguar atij se Fatimeja - paqja qoftë mbi të - bija e të Dërguarit të Allahut ﷺ, pas vdekjes së të Dërguarit të Allahut ﷺ, i kërkoi Ebu Bekrit es-Sidik që t'i ndante trashëgiminë e saj nga ajo që kishte lënë i Dërguari i Allahut ﷺ prej pasurisë që Allahu i kishte dhënë atij. Ebu Bekri i tha asaj:
"I Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: 'Ne nuk lëmë trashëgimi; ajo që lëmë është sadaka.'" Atëherë Fatimeja, bija e të Dërguarit të Allahut ﷺ, u zemërua dhe ndërpreu komunikimin me Ebu Bekrin, duke mbetur në këtë gjendje derisa vdiq. Fatimeja jetoi gjashtë muaj pas vdekjes së të Dërguarit të Allahut ﷺ. Aisheja tha: Fatimeja i kërkonte Ebu Bekrit pjesën e saj nga pasuria që la i Dërguari i Allahut ﷺ në Hajber, Fedek dhe sadakën e tij në Medine. Por Ebu Bekri ia refuzoi këtë dhe tha: "Unë nuk do të braktis asgjë që bënte i Dërguari i Allahut ﷺ, sepse kam frikë se nëse braktis diçka nga veprimet e tij, do të humbas rrugën." Sa për sadakën e tij në Medine, Umeri ua dorëzoi Aliut dhe Abasit. Ndërsa Hajberin dhe Fedekun, Umeri i mbajti nën administrimin e tij dhe tha: "Këto të dyja janë sadaka e të Dërguarit të Allahut ﷺ që shërbenin për nevojat dhe rastet e tij të papritura. Administrimi i tyre i takon kujtdo që merr pushtetin." Tha: "Ato kanë mbetur kështu deri më sot."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Pasuria e lënë nga profetët mbetet sadaqa dhe nuk ndahet si trashëgimi.
Pas vdekjes së Profetit ﷺ, Fatimja i kërkoi Ebu Bekrit pjesën e saj nga pasuria që kishte lënë Profeti ﷺ. Ebu Bekri iu referua thënies se profetët nuk lënë trashëgimi dhe se ajo që lënë është sadaqa.
Pasuri që i kalonte bashkësisë myslimane pa luftë.
Lëmoshë ose pasuri e caktuar për bamirësi dhe nevoja publike.
Një pronë që ishte nën administrimin e Profetit ﷺ gjatë jetës së tij.
Dijetarët klasikë nxjerrin nga ky transmetim se profetët nuk lënë trashëgimi personale: pasuria që lënë vazhdon të jetë e caktuar për bamirësi dhe nevoja publike. Ebu Bekri e konsideroi detyrë të vazhdonte praktikën e Profetit ﷺ. Dijetarët diskutojnë gjithashtu se si duhet të administrohen dhe të shpenzohen këto pasuri; transmetimi përshkruan se administrata mori përsipër këtë përgjegjësi. Ata pranojnë gjithashtu se Fatimja dhe Ebu Bekri patën mendime të ndryshme për zbatimin e kësaj çështjeje, pa iu cenuar nderi dhe statusi.
- Administroji me kujdes pasuritë publike ose bamirëse dhe përdori për qëllimet për të cilat janë caktuar.
- Mbështeti vendimet fetare në dije të besueshme dhe tregohu i kujdesshëm para se të largohesh nga praktika profetike.
- Diskutoji mospajtimet me respekt, edhe kur përfshihen familjarë ose persona me autoritet.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.