Sahih al-Bukhari, hadithi 3152
Transmetuar nga Abdullah ibn Umar. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ
- 1Ahmad ibn al‑Miqdamia transmetoi al‑Bukhariأَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ
- 2Al‑Fudayl ibn Sulaymanالْفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ
- 3Musa ibn Uqbaمُوسَى بْنُ عُقْبَةَ
- 4Nafi'نَافِعٌ
- 5Ibn Umarابْنِ عُمَرَ
- 6I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ، حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، أَجْلَى الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى مِنْ أَرْضِ الْحِجَازِ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا ظَهَرَ عَلَى أَهْلِ خَيْبَرَ أَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ الْيَهُودَ مِنْهَا، وَكَانَتِ الأَرْضُ لَمَّا ظَهَرَ عَلَيْهَا لِلْيَهُودِ وَلِلرَّسُولِ وَلِلْمُسْلِمِينَ، فَسَأَلَ الْيَهُودُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَتْرُكَهُمْ عَلَى أَنْ يَكْفُوا الْعَمَلَ، وَلَهُمْ نِصْفُ الثَّمَرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نُقِرُّكُمْ عَلَى ذَلِكَ مَا شِئْنَا ". فَأُقِرُّوا حَتَّى أَجْلاَهُمْ عُمَرُ فِي إِمَارَتِهِ إِلَى تَيْمَاءَ وَأَرِيحَا.
Transmeton Ibn Umeri (r.a.): Umer ibn el-Hatabi dëboi të gjithë jehudët dhe të krishterët nga toka e Hixhazit. Kur i Dërguari i Allahut ﷺ pushtoi Hajberin, deshi t'i dëbonte jehudët prej andej. Toka, pas pushtimit, u takonte jehudëve, të Dërguarit të Allahut ﷺ dhe muslimanëve. Jehudët i kërkuan të Dërguarit të Allahut ﷺ t'i linte aty me kusht që ata të kryenin punën e bujqësisë dhe të merrnin gjysmën e prodhimit. I Dërguari i Allahut ﷺ tha:
"Do t'ju mbajmë me këto kushte për sa kohë të duam ne." Kështu ata qëndruan derisa Umeri, gjatë hilafetit të tij, i dëboi drejt Tejmës dhe Erihasë.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Umeri i dha fund marrëveshjes sipas së cilës hebrenjtë punonin tokën në Hajber kundrejt gjysmës së të korrave.
Një e pesta e plaçkës së luftës, e cila u caktohet destinacioneve të përcaktuara sipas rregullave islame.
Një oaz në veri të Medinës, që ra nën sundimin mysliman në kohën e Profetit ﷺ.
Banorët hebrenj do të vazhdonin ta punonin tokën dhe do të merrnin gjysmën e frutave.
Dijetarët klasikë e trajtojnë këtë transmetim në lidhje me lejueshmërinë e qiramarrjes së tokës me pjesë të prodhimit: toka mund të punohet nga bujqit në këmbim të një pjese të rënë dakord të të korrave. Fjala e Profetit ﷺ se marrëveshja do të vlente për aq kohë sa ai dëshironte, tregon se bëhej fjalë për një marrëveshje administrative që mund të përfundonte. Dijetarët diskutojnë gjithashtu mënyrën se si Umeri e zbatoi politikën e tij ndaj banorëve të Hixhazit; vetëm ky transmetim nuk i shtjellon të gjitha kushtet juridike ose dallimet mes shkollave juridike.
- Në bashkëpunimin për tokën dhe të korrat, përcaktoni qartë paraprakisht se kush do të punojë dhe si do të ndahet prodhimi.
- Trajtojini me kujdes marrëveshjet administrative dhe merrni parasysh kushtet e dakorduara dhe kompetencat.
- Studioni kontekstin e vendimeve historike të qeverisjes përpara se t’i zbatoni si rregulla të përgjithshme në situatat e sotme.
Edhe ky transmetim i Ibn Umerit trajton marrëveshjen sipas së cilës banorët e Hajberit punonin tokën dhe merrnin një pjesë të të ardhurave.
Sahih al-Bukhari · #3153 (Sahih)Transmetimi i Abdullah ibn Mughaffalit jep një përshkrim të ngjashëm të ndarjes së të korrave të Hajberit.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.