Sahih al-Bukhari, hadithi 3365
Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ كَثِيرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا كَانَ بَيْنَ إِبْرَاهِيمَ وَبَيْنَ أَهْلِهِ مَا كَانَ، خَرَجَ بِإِسْمَاعِيلَ وَأُمِّ إِسْمَاعِيلَ، وَمَعَهُمْ شَنَّةٌ فِيهَا مَاءٌ، فَجَعَلَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ تَشْرَبُ مِنَ الشَّنَّةِ فَيَدِرُّ لَبَنُهَا عَلَى صَبِيِّهَا حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ، فَوَضَعَهَا تَحْتَ دَوْحَةٍ، ثُمَّ رَجَعَ إِبْرَاهِيمُ إِلَى أَهْلِهِ، فَاتَّبَعَتْهُ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ، حَتَّى لَمَّا بَلَغُوا كَدَاءً نَادَتْهُ مِنْ وَرَائِهِ يَا إِبْرَاهِيمُ إِلَى مَنْ تَتْرُكُنَا قَالَ إِلَى اللَّهِ. قَالَتْ رَضِيتُ بِاللَّهِ. قَالَ فَرَجَعَتْ فَجَعَلَتْ تَشْرَبُ مِنَ الشَّنَّةِ وَيَدِرُّ لَبَنُهَا عَلَى صَبِيِّهَا، حَتَّى لَمَّا فَنِيَ الْمَاءُ قَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ لَعَلِّي أُحِسُّ أَحَدًا. قَالَ فَذَهَبَتْ فَصَعِدَتِ الصَّفَا فَنَظَرَتْ وَنَظَرَتْ هَلْ تُحِسُّ أَحَدًا فَلَمْ تُحِسَّ أَحَدًا، فَلَمَّا بَلَغَتِ الْوَادِيَ سَعَتْ وَأَتَتِ الْمَرْوَةَ فَفَعَلَتْ ذَلِكَ أَشْوَاطًا، ثُمَّ قَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ مَا فَعَلَ ـ تَعْنِي الصَّبِيَّ ـ فَذَهَبَتْ فَنَظَرَتْ، فَإِذَا هُوَ عَلَى حَالِهِ كَأَنَّهُ يَنْشَغُ لِلْمَوْتِ، فَلَمْ تُقِرَّهَا نَفْسُهَا، فَقَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ لَعَلِّي أُحِسُّ أَحَدًا، فَذَهَبَتْ فَصَعِدَتِ الصَّفَا فَنَظَرَتْ وَنَظَرَتْ فَلَمْ تُحِسَّ أَحَدًا، حَتَّى أَتَمَّتْ سَبْعًا، ثُمَّ قَالَتْ لَوْ ذَهَبْتُ فَنَظَرْتُ مَا فَعَلَ، فَإِذَا هِيَ بِصَوْتٍ فَقَالَتْ أَغِثْ إِنْ كَانَ عِنْدَكَ خَيْرٌ. فَإِذَا جِبْرِيلُ، قَالَ فَقَالَ بِعَقِبِهِ هَكَذَا، وَغَمَزَ عَقِبَهُ عَلَى الأَرْضِ، قَالَ فَانْبَثَقَ الْمَاءُ، فَدَهَشَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ فَجَعَلَتْ تَحْفِزُ. قَالَ فَقَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ تَرَكَتْهُ كَانَ الْمَاءُ ظَاهِرًا ". قَالَ فَجَعَلَتْ تَشْرَبُ مِنَ الْمَاءِ، وَيَدِرُّ لَبَنُهَا عَلَى صَبِيِّهَا ـ قَالَ ـ فَمَرَّ نَاسٌ مِنْ جُرْهُمَ بِبَطْنِ الْوَادِي، فَإِذَا هُمْ بِطَيْرٍ، كَأَنَّهُمْ أَنْكَرُوا ذَاكَ، وَقَالُوا مَا يَكُونُ الطَّيْرُ إِلاَّ عَلَى مَاءٍ. فَبَعَثُوا رَسُولَهُمْ، فَنَظَرَ فَإِذَا هُمْ بِالْمَاءِ، فَأَتَاهُمْ فَأَخْبَرَهُمْ فَأَتَوْا إِلَيْهَا، فَقَالُوا يَا أُمَّ إِسْمَاعِيلَ، أَتَأْذَنِينَ لَنَا أَنْ نَكُونَ مَعَكِ أَوْ نَسْكُنَ مَعَكِ فَبَلَغَ ابْنُهَا فَنَكَحَ فِيهِمُ امْرَأَةً، قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ بَدَا لإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لأَهْلِهِ إِنِّي مُطَّلِعٌ تَرِكَتِي. قَالَ فَجَاءَ فَسَلَّمَ فَقَالَ أَيْنَ إِسْمَاعِيلُ فَقَالَتِ امْرَأَتُهُ ذَهَبَ يَصِيدُ. قَالَ قُولِي لَهُ إِذَا جَاءَ غَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِكَ. فَلَمَّا جَاءَ أَخْبَرَتْهُ قَالَ أَنْتِ ذَاكِ فَاذْهَبِي إِلَى أَهْلِكِ. قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ بَدَا لإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لأَهْلِهِ إِنِّي مُطَّلِعٌ تَرِكَتِي. قَالَ فَجَاءَ فَقَالَ أَيْنَ إِسْمَاعِيلُ فَقَالَتِ امْرَأَتُهُ ذَهَبَ يَصِيدُ، فَقَالَتْ أَلاَ تَنْزِلُ فَتَطْعَمَ وَتَشْرَبَ فَقَالَ وَمَا طَعَامُكُمْ وَمَا شَرَابُكُمْ قَالَتْ طَعَامُنَا اللَّحْمُ، وَشَرَابُنَا الْمَاءُ. قَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي طَعَامِهِمْ وَشَرَابِهِمْ. قَالَ فَقَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم " بَرَكَةٌ بِدَعْوَةِ إِبْرَاهِيمَ ". قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ بَدَا لإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لأَهْلِهِ إِنِّي مُطَّلِعٌ تَرِكَتِي. فَجَاءَ فَوَافَقَ إِسْمَاعِيلَ مِنْ وَرَاءِ زَمْزَمَ، يُصْلِحُ نَبْلاً لَهُ، فَقَالَ يَا إِسْمَاعِيلُ، إِنَّ رَبَّكَ أَمَرَنِي أَنْ أَبْنِيَ لَهُ بَيْتًا. قَالَ أَطِعْ رَبَّكَ. قَالَ إِنَّهُ قَدْ أَمَرَنِي أَنْ تُعِينَنِي عَلَيْهِ. قَالَ إِذًا أَفْعَلَ. أَوْ كَمَا قَالَ. قَالَ فَقَامَا فَجَعَلَ إِبْرَاهِيمُ يَبْنِي، وَإِسْمَاعِيلُ يُنَاوِلُهُ الْحِجَارَةَ، وَيَقُولاَنِ {رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ} قَالَ حَتَّى ارْتَفَعَ الْبِنَاءُ وَضَعُفَ الشَّيْخُ عَلَى نَقْلِ الْحِجَارَةِ، فَقَامَ عَلَى حَجَرِ الْمَقَامِ، فَجَعَلَ يُنَاوِلُهُ الْحِجَارَةَ، وَيَقُولاَنِ {رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ }.
Transmeton Ibn Abbasi, radijallahu anhuma: Kur ndodhi ajo që ndodhi midis Ibrahimit dhe familjes së tij, ai mori Ismailin dhe nënën e Ismailit dhe u nis me ta. Ata kishin një trastë lëkure me ujë. Nëna e Ismailit pinte nga trasta që t'i shtohej qumështi për fëmijën e saj. Kur arritën në Mekë, Ibrahimi e uli atë nën një pemë dhe më pas u kthye te familja e tij. Nëna e Ismailit e ndoqi atë derisa arritën në Kada', dhe e thirri nga pas: 'O Ibrahim! Tek kë po na lë?' Ai u përgjigj: 'Te Allahu.' Ajo tha: 'Jam e kënaqur me Allahun.' Pastaj u kthye dhe vazhdoi të pijë nga trasta, ndërsa qumështi i rrjedhte për fëmijën. Kur uji mbaroi, ajo tha: 'Sikur të shkoj e të shoh mos ndiej dikë.' Ajo shkoi dhe ngjiti në Safa, vështroi e vështroi por nuk pa askënd. Kur zbriti në luginë, vrapoi dhe arriti në Merva. E bëri këtë disa herë. Pastaj tha: 'Sikur të shkoj e të shoh gjendjen e fëmijës.' Shkoi dhe e gjeti atë në gjendje vdekjeprurëse. Nuk duroi dot ta shihte ashtu dhe tha: 'Sikur të shkoj e të shoh mos gjej dikë.' Shkoi përsëri në Safa dhe vështroi, por nuk pa askënd, derisa plotësoi shtatë raunde. Pastaj tha: 'Sikur të shkoj e të shoh çfarë ka ndodhur me të.' Papritmas dëgjoi një zë dhe tha: 'Ndihmo nëse ke ndonjë të mirë!' Ishte Xhibrili. Ai goditi tokën me thembrën e tij kështu (Ibn Abbasi e tregoi me thembrën e tij), dhe uji burloi. Nëna e Ismailit u habit dhe filloi ta grumbullonte ujin. Ebu'l-Kasimi ﷺ tha: 'Po ta kishte lënë ujin, ai do të rrjedhte sipërfaqes së tokës.' Ajo pinte ujë dhe qumështi i shtohej për fëmijën. Më vonë, disa njerëz nga fisi Xhurhum kaluan nëpër luginë dhe panë zogj, u habitën dhe thanë: 'Zogjtë mund të jenë vetëm aty ku ka ujë.' Ata dërguan lajmëtarin e tyre, i cili gjeti ujin dhe u tregoi atyre. Ata erdhën tek ajo dhe thanë: 'O nëna e Ismailit! A na lejon të jemi me ty ose të banojmë me ty?' (Dhe ata qëndruan aty.) Më vonë djali i saj u rrit dhe u martua me një grua prej tyre. Pastaj Ibrahimit i lindi mendimi të vizitonte ata që kishte lënë dhe i tha familjes së tij: 'Do të shkoj të vizitoj amanetin tim.' Erdhi, dha selam dhe pyeti: 'Ku është Ismaili?' Gruaja e tij u përgjigj: 'Ka shkuar për gjueti.' Ai tha: 'Kur të vijë, thuaji të ndryshojë pragun e derës së tij.' Kur Ismaili erdhi, ajo ia tregoi këtë. Ai tha: 'Pragu je ti, prandaj shko te familja jote.' Pastaj Ibrahimit i lindi përsëri mendimi t'i vizitonte. Erdhi dhe pyeti: 'Ku është Ismaili?' Gruaja e tij u përgjigj: 'Ka shkuar për gjueti,' dhe shtoi: 'A nuk zbret të hash e të pish?' Ai pyeti: 'Cila është ushqimi dhe pija juaj?' Ajo tha: 'Ushqimi ynë është mishi dhe pija jonë është uji.' Ai tha: 'O Allah! Bekoji atyre ushqimin dhe pijen e tyre.' Ebu'l-Kasimi ﷺ tha: 'Ky është bekim për shkak të lutjes së Ibrahimit.' Pastaj Ibrahimit i lindi përsëri mendimi t'i vizitonte. Erdhi dhe e gjeti Ismailin pas Zemzemit duke ndrequr shigjetat e tij. Tha: 'O Ismail! Zoti yt më ka urdhëruar të ndërtoj një shtëpi për Të.' Ismaili tha: 'Binde Zotit tënd.' Ibrahimi tha: 'Ai më ka urdhëruar që edhe ti të më ndihmosh në të.' Ismaili tha: 'Atëherë unë do ta bëj.' Të dy u ngritën; Ibrahimi ndërtonte dhe Ismaili i jepte gurët, dhe të dy thonin: {Zoti ynë, pranoje prej nesh, se Ti je Dëgjuesi, i Dijshmi!} Kur ndërtimi u lartësua dhe plaku nuk mundi më të ngrinte gurët, ai qëndroi mbi Gurin e Makamit, ndërsa Ismaili i jepte gurët, dhe të dy thonin: {Zoti ynë, pranoje prej nesh, se Ti je Dëgjuesi, i Dijshmi!}
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Allahu i siguroi Haxheres dhe Ismailit furnizimin dhe më pas i la ta ndërtonin së bashku Shtëpinë.
Dy kodra në Mekë, ndërmjet të cilave Haxherja kërkoi ndihmë dhe ujë. Sa’ji gjatë haxhit dhe umres përkujton udhëtimin e saj.
Burimi në Mekë që, sipas transmetimit, shpërtheu në mënyrë të mrekullueshme pranë Ismailit.
Guri mbi të cilin qëndroi Ibrahimi kur e ngriti më lart ndërtimin e Qabes.
Dijetarët klasikë nxjerrin prej kësaj se tevekkuli — mbështetja te Allahu — shkon krahas veprimit: Haxherja iu mbështet Allahut dhe kërkoi aktivisht ndihmë, ndërsa Ibrahimi dhe Ismaili punuan së bashku për ndërtimin e Qabes. Sa’ji ndërmjet Safas dhe Marwas është pjesë e pandashme e haxhit dhe umres. Lutja e Ibrahimit u mëson besimtarëve t’ia besojnë Allahut veprat e tyre dhe t’i kërkojnë pranimin e tyre. Dijetarët e shohin gjithashtu rrëfimin për gruan e parë të Ismailit si tregues se bashkëshortët duhet ta trajtojnë njëri-tjetrin me sjellje të mirë dhe mirënjohje.
- Mbështetu te Allahu dhe njëkohësisht ndërmerr hapa konkretë kur përballesh me një problem.
- Kërkoji Allahut t’i pranojë veprat e mira, në vend që të mbështetesh vetëm te përpjekja jote.
- Trajtoje familjen me mirënjohje dhe vlerësim; sjellja e mirë kontribuon në qetësinë dhe bekimin në shtëpi.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.