Sahih al-Bukhari, hadithi 3578
Transmetuar nga Anas ibn Malik. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Anas ibn Malik
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ أَبُو طَلْحَةَ لأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَعِيفًا، أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَىْءٍ قَالَتْ نَعَمْ. فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ، ثُمَّ أَخْرَجَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتِ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ، ثُمَّ دَسَّتْهُ تَحْتَ يَدِي وَلاَثَتْنِي بِبَعْضِهِ، ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ، فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ، فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " آرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ ". فَقُلْتُ نَعَمْ. قَالَ بِطَعَامٍ. فَقُلْتُ نَعَمْ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِمَنْ مَعَهُ " قُومُوا ". فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ. فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ، قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالنَّاسِ، وَلَيْسَ عِنْدَنَا مَا نُطْعِمُهُمْ. فَقَالَتِ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو طَلْحَةَ مَعَهُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ ". فَأَتَتْ بِذَلِكَ الْخُبْزِ، فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَفُتَّ، وَعَصَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً فَأَدَمَتْهُ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ، ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ ". فَأَذِنَ لَهُمْ، فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا، ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ ". فَأَذِنَ لَهُمْ، فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا، ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ ". فَأَذِنَ لَهُمْ، فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ " ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ ". فَأَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا، وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ ـ أَوْ ثَمَانُونَ ـ رَجُلاً.
Na ka treguar Abdullah ibn Jusufi, na ka informuar Maliku, nga Is'hak ibn Abdullah ibn Ebi Talha, se ai e ka dëgjuar Enes ibn Malikun të thotë: Ebu Talha i tha Umm Sulejmit: 'E kam dëgjuar zërin e të Dërguarit të Allahut ﷺ të dobët, dhe në të njoh urin. A ke ndonjë gjë tek ti?' Ajo tha: 'Po.' Nxori disa bukë elbi, pastaj nxori shamizën e saj, mbështolli bukën në një pjesë të saj, ma futi nën krah dhe më mbuloi me pjesën tjetër, pastaj më dërgoi te i Dërguari i Allahut ﷺ. Ai thotë: 'Shkova me të dhe e gjeta të Dërguarin e Allahut ﷺ në xhami, dhe me të ishin njerëz. Qëndrova para tyre, dhe i Dërguari i Allahut ﷺ më pyeti:
"A të ka dërguar Ebu Talha?" Thashë: "Po." Pyeti: "Me ushqim?" Thashë: "Po." Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ u tha atyre që ishin me të: "Ngrihuni!" U nis, dhe unë shkova para tyre derisa arrita te Ebu Talha dhe e lajmërova. Ebu Talha tha: "O Umm Sulejm, i Dërguari i Allahut ﷺ po vjen me njerëzit, dhe ne nuk kemi çfarë t'i ushqejmë ata!" Ajo tha: "Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më së miri." Ebu Talha shkoi derisa takoi të Dërguarin e Allahut ﷺ, dhe i Dërguari i Allahut ﷺ erdhi bashkë me Ebu Talhanë. I Dërguari i Allahut ﷺ tha: "Sill këtu, o Umm Sulejm, çfarë ke." Ajo solli atë bukë, dhe i Dërguari i Allahut ﷺ urdhëroi që të thërrmohej, ndërsa Umm Sulejm shtrydhi gjalpë nga një shakull dhe e bëri yndyrë. Pastaj i Dërguari i Allahut ﷺ lexoi mbi të atë që deshi Allahu të lexonte, dhe tha: "Lejo hyrjen për dhjetë vetë." I lejoi ata, hëngrën derisa u ngopën dhe dolën. Pastaj tha: "Lejo hyrjen për dhjetë vetë." I lejoi ata, hëngrën derisa u ngopën dhe dolën. Përsëri tha: "Lejo hyrjen për dhjetë vetë." I lejoi ata, hëngrën derisa u ngopën dhe dolën. Sërish tha: "Lejo hyrjen për dhjetë vetë." Kështu të gjithë njerëzit hëngrën dhe u ngopën, ndërsa ishin shtatëdhjetë ose tetëdhjetë burra.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Një vakt i vogël mjaftoi për shtatëdhjetë ose tetëdhjetë burra, falë bekimit të Allahut.
Bukë e bërë me miell elbi.
Një enë prej lëkure ku ruhej gjalpi ose një lëng tjetër.
Bekimi i Allahut, përmes të cilit e mira shtohet ose bëhet e mjaftueshme.
Dijetarët klasikë, ndër ta Ibn Haxheri, e trajtojnë këtë ngjarje si mrekulli dhe shenjë të profetësisë së Profetit ﷺ: një sasi e kufizuar ushqimi mjaftoi për një grup të madh falë bekimit të Allahut. Transmetimi thekson gjithashtu bujarinë e Ebu Talhas dhe Umm Sulejmit, si dhe kujdesin e Profetit ﷺ për shokët e tij. Ai tregon se besimi te Allahu shkon bashkë me veprimin: familja solli ushqimin që kishte, pastaj Profeti ﷺ i ftoi njerëzit.
- Ndaje me të tjerët atë që ke, edhe kur mundësitë e tua janë të kufizuara.
- Ki besim te Allahu dhe njëkohësisht ndërmerr hapat praktikë që ke në dorë.
- Vlerësoje ushqimin dhe përdore për të treguar mikpritje e kujdes ndaj të tjerëve.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.