Sahih al-Bukhari, hadithi 3615
Transmetuar nga Al-Bara' ibn Azib. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Al‑Bara ibn Azib
- 1Muhammad ibn Yusufia transmetoi al‑Bukhariمُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ
- 2Ahmad ibn Yazid ibn Ibrahim Abu al‑Hasan al‑Harraniأَحْمَدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ أَبُو الْحَسَنِ الْحَرَّانِيُّ
- 3Zuhayr ibn Mu'awiyaزُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ
- 4Abu Ishaqأَبُو إِسْحَاقَ
- 5Al‑Bara ibn Azibالْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ أَبُو الْحَسَنِ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ، يَقُولُ جَاءَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ إِلَى أَبِي فِي مَنْزِلِهِ، فَاشْتَرَى مِنْهُ رَحْلاً فَقَالَ لِعَازِبٍ ابْعَثِ ابْنَكَ يَحْمِلْهُ مَعِي. قَالَ فَحَمَلْتُهُ مَعَهُ، وَخَرَجَ أَبِي يَنْتَقِدُ ثَمَنَهُ، فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا بَكْرٍ حَدِّثْنِي كَيْفَ صَنَعْتُمَا حِينَ سَرَيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ أَسْرَيْنَا لَيْلَتَنَا، وَمِنَ الْغَدِ حَتَّى قَامَ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ، وَخَلاَ الطَّرِيقُ لاَ يَمُرُّ فِيهِ أَحَدٌ، فَرُفِعَتْ لَنَا صَخْرَةٌ طَوِيلَةٌ، لَهَا ظِلٌّ لَمْ تَأْتِ عَلَيْهِ الشَّمْسُ فَنَزَلْنَا عِنْدَهُ، وَسَوَّيْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَكَانًا بِيَدِي يَنَامُ عَلَيْهِ، وَبَسَطْتُ فِيهِ فَرْوَةً، وَقُلْتُ نَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَأَنَا أَنْفُضُ لَكَ مَا حَوْلَكَ. فَنَامَ وَخَرَجْتُ أَنْفُضُ مَا حَوْلَهُ، فَإِذَا أَنَا بِرَاعٍ مُقْبِلٍ بِغَنَمِهِ إِلَى الصَّخْرَةِ يُرِيدُ مِنْهَا مِثْلَ الَّذِي أَرَدْنَا فَقُلْتُ لِمَنْ أَنْتَ يَا غُلاَمُ فَقَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ أَوْ مَكَّةَ. قُلْتُ أَفِي غَنَمِكَ لَبَنٌ قَالَ نَعَمُ. قُلْتُ أَفَتَحْلُبُ قَالَ نَعَمْ. فَأَخَذَ شَاةً. فَقُلْتُ انْفُضِ الضَّرْعَ مِنَ التُّرَابِ وَالشَّعَرِ وَالْقَذَى. قَالَ فَرَأَيْتُ الْبَرَاءَ يَضْرِبُ إِحْدَى يَدَيْهِ عَلَى الأُخْرَى يَنْفُضُ، فَحَلَبَ فِي قَعْبٍ كُثْبَةً مِنْ لَبَنٍ، وَمَعِي إِدَاوَةٌ حَمَلْتُهَا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَرْتَوِي مِنْهَا، يَشْرَبُ وَيَتَوَضَّأُ، فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُ، فَوَافَقْتُهُ حِينَ اسْتَيْقَظَ، فَصَبَبْتُ مِنَ الْمَاءِ عَلَى اللَّبَنِ حَتَّى بَرَدَ أَسْفَلُهُ، فَقُلْتُ اشْرَبْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ـ قَالَ ـ فَشَرِبَ، حَتَّى رَضِيتُ ثُمَّ قَالَ " أَلَمْ يَأْنِ لِلرَّحِيلِ ". قُلْتُ بَلَى ـ قَالَ ـ فَارْتَحَلْنَا بَعْدَ مَا مَالَتِ الشَّمْشُ، وَاتَّبَعَنَا سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ، فَقُلْتُ أُتِينَا يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ " لاَ تَحْزَنْ، إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا ". فَدَعَا عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَارْتَطَمَتْ بِهِ فَرَسُهُ إِلَى بَطْنِهَا ـ أُرَى فِي جَلَدٍ مِنَ الأَرْضِ، شَكَّ زُهَيْرٌ ـ فَقَالَ إِنِّي أُرَاكُمَا قَدْ دَعَوْتُمَا عَلَىَّ فَادْعُوَا لِي، فَاللَّهُ لَكُمَا أَنْ أَرُدَّ عَنْكُمَا الطَّلَبَ. فَدَعَا لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَنَجَا فَجَعَلَ لاَ يَلْقَى أَحَدًا إِلاَّ قَالَ كَفَيْتُكُمْ مَا هُنَا. فَلاَ يَلْقَى أَحَدًا إِلاَّ رَدَّهُ. قَالَ وَوَفَى لَنَا.
El-Bera' ibn Azibi (r.a) transmeton: Ebu Bekri (r.a) erdhi te babai im në shtëpinë e tij dhe bleu prej tij një shale. Ai i tha Azibit:
"Dërgoje djalin tënd ta mbartë atë me mua." Kështu unë e mbarta atë me të dhe babai im na ndoqi për të marrë çmimin e shalës. Babai im i tha: "O Ebu Bekër! Më trego se çfarë ndodhi kur udhëtove natën me të Dërguarin e Allahut ﷺ (gjatë Hixhretit)." Ai tha: "Po, ne udhëtuam gjatë gjithë natës dhe të nesërmen derisa dielli arriti në zenit. Në atë kohë askush nuk dukej në rrugë për shkak të nxehtësisë së madhe. Pastaj pamë një shkëmb të gjatë që kishte hije ku dielli ende nuk kishte arritur. Ne zbritëm aty. Unë rrafshova me dorë një vend për Profetin ﷺ që të flinte dhe shtrova një lëkurë në të. Thashë: 'Fli, o i Dërguari i Allahut, ndërsa unë do të ruaj rreth teje.' Ai fjeti dhe unë dola të ruaja rrethinën. Papritmas pashë një bari që po vinte me delet e tij drejt shkëmbit, me të njëjtin qëllim si ne. E pyeta: 'I kujt je, o djalosh?' Ai u përgjigj: 'Jam i një burri nga Medina ose Meka.' Thashë: 'A ka qumësht në delet e tua?' Tha: 'Po.' Thashë: 'A mund të na mjelësh?' Tha: 'Po.' Ai kapi një dele. Unë i thashë: 'Shkunde gjirin nga pluhuri, qimet dhe papastërtia.'" (Transmetuesi thotë: Pashë El-Bera'in duke goditur njërën dorë me tjetrën për të treguar se si bariu hoqi pluhurin.) "Ai mjeli pak qumësht në një enë druri. Unë kisha një trastë lëkure që e mbaja për Profetin ﷺ që të pinte dhe të merrte abdes prej saj. Erdha te Profeti ﷺ, duke mos dashur ta zgjoja, por kur arrita aty, ai ishte zgjuar tashmë. Hodha ujë mbi enën e qumështit derisa pjesa e poshtme u ftoh. Pastaj thashë: 'Pi, o i Dërguari i Allahut!' Ai piu derisa unë u kënaqa. Pastaj pyeti: 'A nuk ka ardhur koha për t'u nisur?' Thashë: 'Po.' U nisëm pasi dielli u ul. Suraka ibn Maliku na ndoqi dhe unë thashë: 'Na kanë zbuluar, o i Dërguari i Allahut!' Ai tha: 'Mos u mërzit, se Allahu është me ne.' Profeti ﷺ bëri lutje kundër tij dhe këmbët e kalit të tij u futën në tokë deri në bark." (Zuhejri dyshon nëse Ebu Bekri tha 'në tokë të fortë'.) "Suraka tha: 'Shoh se keni bërë lutje kundër meje. Lutuni për mirësinë time, pasha Allahun, unë do t'i kthej ata që ju kërkojnë.' Profeti ﷺ bëri lutje për të dhe ai shpëtoi. Pas kësaj, sa herë që takonte dikë në rrugë, thoshte: 'I kam kërkuar kot këtu.' Kështu ai kthente këdo që takonte. Ai e mbajti premtimin e tij ndaj nesh."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ebu Bekri e mbrojti Profetin ﷺ gjatë hixhretit dhe u mbështet te Allahu.
Ngjarja zhvillohet gjatë hixhretit të Profetit ﷺ dhe Ebu Bekrit nga Meka në Medinë. Transmetimi përshkruan udhëtimin e tyre, vendin ku pushuan rrugës dhe ndjekjen nga Suraqah ibn Malik.
Emigrimi i Profetit ﷺ dhe shokëve të tij nga Meka në Medinë.
Nuk zbatohet për këtë transmetim.
Një enë prej lëkure ku udhëtarët ruanin ujë për të pirë dhe për t'u pastruar.
Dijetarët nxjerrin nga kjo ngjarje se mbështetja te Allahu shkon krahas masave praktike të kujdesit: Ebu Bekri rrinte roje, kujdesej për gjërat e nevojshme për udhëtimin dhe vëzhgonte rrethinat. Fjalët «Allahu është me ne» shprehin besimin në ndihmën e Allahut, por nuk nënkuptojnë se rreziku apo mundimi duhen shpërfillur. Gjithashtu, shfaqet virtyti i veçantë i Ebu Bekrit si shok gjatë hixhretit dhe fakti se mrekullia ndodh me caktimin e Allahut. Premtimi i Suraqahut dhe ndihma e tij për t'i kthyer prapa ndjekësit theksojnë rëndësinë e mbajtjes së marrëveshjeve.
- Kur përballesh me një detyrë të vështirë, merr masa konkrete paraprake dhe njëkohësisht mbështetu te Allahu.
- Gjatë udhëtimeve, kujdesu aktivisht për rehatinë dhe sigurinë e shokëve të tu.
- Mbaji premtimet dhe ndihmo të tjerët të parandalojnë dëmin ose padrejtësinë.
Ky transmetim sahih nga Al-Bara' ibn Azib përshkruan gjithashtu udhëtimin e Profetit ﷺ dhe Ebu Bekrit gjatë emigrimit.
Sahih al-Bukhari · #1871 (Sahih)Ky transmetim sahih lidhet me emigrimin në Medinë dhe plotëson pamjen më të gjerë të udhëtimit dhe mbrojtjes gjatë asaj periudhe.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.