Sahih al-Bukhari, hadithi 3696
Transmetuar nga Al-Miswar bin Makhrama. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Al-Miswar bin Makhrama
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ شَبِيبِ بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ يُونُسَ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الأَسْوَدِ بْنِ عَبْدِ يَغُوثَ قَالاَ مَا يَمْنَعُكَ أَنْ تُكَلِّمَ عُثْمَانَ لأَخِيهِ الْوَلِيدِ فَقَدْ أَكْثَرَ النَّاسُ فِيهِ. فَقَصَدْتُ لِعُثْمَانَ حَتَّى خَرَجَ إِلَى الصَّلاَةِ، قُلْتُ إِنَّ لِي إِلَيْكَ حَاجَةً، وَهِيَ نَصِيحَةٌ لَكَ. قَالَ يَا أَيُّهَا الْمَرْءُ ـ قَالَ مَعْمَرٌ أُرَاهُ قَالَ ـ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ. فَانْصَرَفْتُ، فَرَجَعْتُ إِلَيْهِمْ إِذْ جَاءَ رَسُولُ عُثْمَانَ فَأَتَيْتُهُ، فَقَالَ مَا نَصِيحَتُكَ فَقُلْتُ إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ بَعَثَ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم بِالْحَقِّ، وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ، وَكُنْتَ مِمَّنِ اسْتَجَابَ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ، فَهَاجَرْتَ الْهِجْرَتَيْنِ، وَصَحِبْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَأَيْتَ هَدْيَهُ، وَقَدْ أَكْثَرَ النَّاسُ فِي شَأْنِ الْوَلِيدِ. قَالَ أَدْرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ لاَ وَلَكِنْ خَلَصَ إِلَىَّ مِنْ عِلْمِهِ مَا يَخْلُصُ إِلَى الْعَذْرَاءِ فِي سِتْرِهَا. قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ اللَّهَ بَعَثَ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم بِالْحَقِّ، فَكُنْتُ مِمَّنِ اسْتَجَابَ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ وَآمَنْتُ بِمَا بُعِثَ بِهِ، وَهَاجَرْتُ الْهِجْرَتَيْنِ كَمَا قُلْتَ، وَصَحِبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبَايَعْتُهُ، فَوَاللَّهِ مَا عَصَيْتُهُ وَلاَ غَشَشْتُهُ حَتَّى تَوَفَّاهُ اللَّهُ، ثُمَّ أَبُو بَكْرٍ مِثْلُهُ، ثُمَّ عُمَرُ مِثْلُهُ، ثُمَّ اسْتُخْلِفْتُ، أَفَلَيْسَ لِي مِنَ الْحَقِّ مِثْلُ الَّذِي لَهُمْ قُلْتُ بَلَى. قَالَ فَمَا هَذِهِ الأَحَادِيثُ الَّتِي تَبْلُغُنِي عَنْكُمْ أَمَّا مَا ذَكَرْتَ مِنْ شَأْنِ الْوَلِيدِ، فَسَنَأْخُذُ فِيهِ بِالْحَقِّ إِنْ شَاءَ اللَّهُ، ثُمَّ دَعَا عَلِيًّا فَأَمَرَهُ أَنْ يَجْلِدَهُ فَجَلَدَهُ ثَمَانِينَ.
Më ka treguar Ahmedi, djali i Shebabit, djalit të Se'idit, i cili tha: Më ka treguar babai im, nga Junusi, ndërsa Ibn Shihabi tha: Më njoftoi Urve se Ubejdullahu, djali i Adijjit, djalit të el-Hijarit, e kishte njoftuar atë se Misveri, djali i Mahremes, dhe Abdurrahmani, djali i Esvedit, djalit të Abdi Jeguthit, i kishin thënë: 'Çfarë të pengon që t'i flasësh Osmani për vëllain e tij Velidin, sepse njerëzit kanë folur shumë për të?' Kështu që unë shkova tek Osmani kur ai po dilte për në namaz dhe i thashë: 'Kam një nevojë tek ti, e cila është një këshillë për ty.' Ai tha: 'O njeri...' – Ma'meri thotë: Mendoj se ai tha – 'I mbështetem Allahut prej teje.' U largova dhe u ktheva tek ata, kur erdhi lajmëtari i Osmanit. Shkova tek ai dhe ai pyeti: 'Cila është këshilla jote?' Unë thashë: 'Allahu i Lartësuar e dërgoi Muhamedin ﷺ me të Vërtetën dhe i shpalli Librin, dhe ti ishe ndër ata që iu përgjigjën Allahut dhe të Dërguarit të Tij. Bëre dy hixhrete, shoqërove të Dërguarin e Allahut ﷺ dhe pe udhëzimin e tij, ndërsa njerëzit kanë folur shumë për çështjen e Velidit.' Ai pyeti: 'A e ke takuar të Dërguarin e Allahut ﷺ?' Thashë: 'Jo, por më ka arritur nga dija e tij ajo që i arrin virgjëreshës në dhomën e saj të mbyllur.' Ai tha: 'E pra, Allahu e dërgoi Muhamedin ﷺ me të Vërtetën, dhe unë isha ndër ata që iu përgjigjën Allahut dhe të Dërguarit të Tij, besova në atë me çka u dërgua, bëra dy hixhrete siç the, shoqërova të Dërguarin e Allahut ﷺ dhe i dhashë besën. Për Allahun, nuk e kundërshtova dhe nuk e tradhtova derisa Allahu e mori pranë Vetes. Pastaj Ebu Bekri ishte njësoj, pastaj Omeri njësoj, dhe më pas u zgjodha halif. A nuk kam unë të drejtë siç kishin ata?' Thashë: 'Po.' Ai tha: 'Atëherë, çfarë janë këto fjalë që më arrijnë nga ju? Sa për atë që përmende rreth çështjes së Velidit, do të veprojmë me drejtësi, në dashtë Allahu.' Pastaj thirri Aliun dhe urdhëroi ta fshikullojë, dhe ai e fshikulloi tetëdhjetë herë.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Othmani e pranoi këshillën dhe urdhëroi që Al-Walid të ndëshkohej sipas së vërtetës.
Ubaidullah ibn Adi u nxit të bisedonte me Othmanin për ankesat e njerëzve ndaj Al-Walidit. Më pas, Othmani urdhëroi që Al-Walidit t’i jepeshin tetëdhjetë goditje me kamxhik.
Këshillë e sinqertë që synon të mirën dhe drejtësinë.
Shpërngulja në Abisini dhe më vonë shpërngulja në Medinë.
Ndëshkimi i përmendur në transmetim, të cilin Aliu e zbatoi me urdhër të Othmanit.
Dijetarët klasikë nxjerrin prej kësaj se këshillimi i sinqertë i një udhëheqësi është i përshtatshëm, nëse bëhet me respekt dhe mbështetet me argumente. Pjesa tregon gjithashtu se pozita e lartë apo meritat e mëparshme nuk e përjashtojnë askënd nga përgjegjësia e drejtë. Ndëshkimin e zbaton autoriteti kompetent; transmetimi nuk është leje për të marrë drejtësinë në duart e veta. Hadithi përshkruan një rast konkret dhe, më vete, nuk përbën një shtjellim të plotë të kushteve për dhënien e një vendimi penal.
- Paraqitjani me kujdes dhe me qëllim të sinqertë një kundërshtim serioz personit që mban përgjegjësi.
- Vlerësojini ankesat mbi bazën e fakteve dhe zbatojini rregullat me drejtësi, edhe kur personi i përfshirë është familjar ose me ndikim.
- Lëreni ndëshkimin në duart e autoriteteve kompetente dhe mos e merrni drejtësinë në duart tuaja.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.