Vlerat e Ensarëve në Medine · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadithi 3905

Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.

Sahih (i besueshëm)Libri: Vlerat e Ensarëve në Medine
صحيح البخاري
Kush e transmetoi?

Transmetuar nga Aisha

Sahih (i besueshëm)

Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.

Transmetimi

Teksti arabisht

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لَمْ أَعْقِلْ أَبَوَىَّ قَطُّ إِلاَّ وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ، وَلَمْ يَمُرَّ عَلَيْنَا يَوْمٌ إِلاَّ يَأْتِينَا فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَرَفَىِ النَّهَارِ بُكْرَةً وَعَشِيَّةً، فَلَمَّا ابْتُلِيَ الْمُسْلِمُونُ خَرَجَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا نَحْوَ أَرْضِ الْحَبَشَةِ، حَتَّى بَلَغَ بَرْكَ الْغِمَادِ لَقِيَهُ ابْنُ الدَّغِنَةِ وَهْوَ سَيِّدُ الْقَارَةِ‏.‏ فَقَالَ أَيْنَ تُرِيدُ يَا أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْرَجَنِي قَوْمِي، فَأُرِيدُ أَنْ أَسِيحَ فِي الأَرْضِ وَأَعْبُدَ رَبِّي‏.‏ قَالَ ابْنُ الدَّغِنَةِ فَإِنَّ مِثْلَكَ يَا أَبَا بَكْرٍ لاَ يَخْرُجُ وَلاَ يُخْرَجُ، إِنَّكَ تَكْسِبُ الْمَعْدُومَ، وَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ، وَتَقْرِي الضَّيْفَ، وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ، فَأَنَا لَكَ جَارٌ، ارْجِعْ وَاعْبُدْ رَبَّكَ بِبَلَدِكَ‏.‏ فَرَجَعَ وَارْتَحَلَ مَعَهُ ابْنُ الدَّغِنَةِ، فَطَافَ ابْنُ الدَّغِنَةِ عَشِيَّةً فِي أَشْرَافِ قُرَيْشٍ، فَقَالَ لَهُمْ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ لاَ يَخْرُجُ مِثْلُهُ وَلاَ يُخْرَجُ، أَتُخْرِجُونَ رَجُلاً يَكْسِبُ الْمَعْدُومَ، وَيَصِلُ الرَّحِمَ، وَيَحْمِلُ الْكَلَّ، وَيَقْرِي الضَّيْفَ، وَيُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَلَمْ تُكَذِّبْ قُرَيْشٌ بِجِوَارِ ابْنِ الدَّغِنَةِ، وَقَالُوا لاِبْنِ الدَّغِنَةِ مُرْ أَبَا بَكْرٍ فَلْيَعْبُدْ رَبَّهُ فِي دَارِهِ، فَلْيُصَلِّ فِيهَا وَلْيَقْرَأْ مَا شَاءَ، وَلاَ يُؤْذِينَا بِذَلِكَ، وَلاَ يَسْتَعْلِنْ بِهِ، فَإِنَّا نَخْشَى أَنْ يَفْتِنَ نِسَاءَنَا وَأَبْنَاءَنَا‏.‏ فَقَالَ ذَلِكَ ابْنُ الدَّغِنَةِ لأَبِي بَكْرٍ، فَلَبِثَ أَبُو بَكْرٍ بِذَلِكَ يَعْبُدُ رَبَّهُ فِي دَارِهِ، وَلاَ يَسْتَعْلِنُ بِصَلاَتِهِ، وَلاَ يَقْرَأُ فِي غَيْرِ دَارِهِ، ثُمَّ بَدَا لأَبِي بَكْرٍ فَابْتَنَى مَسْجِدًا بِفِنَاءِ دَارِهِ وَكَانَ يُصَلِّي فِيهِ وَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ، فَيَنْقَذِفُ عَلَيْهِ نِسَاءُ الْمُشْرِكِينَ وَأَبْنَاؤُهُمْ، وَهُمْ يَعْجَبُونَ مِنْهُ، وَيَنْظُرُونَ إِلَيْهِ، وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلاً بَكَّاءً، لاَ يَمْلِكُ عَيْنَيْهِ إِذَا قَرَأَ الْقُرْآنَ، وَأَفْزَعَ ذَلِكَ أَشْرَافَ قُرَيْشٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ، فَأَرْسَلُوا إِلَى ابْنِ الدَّغِنَةِ، فَقَدِمَ عَلَيْهِمْ‏.‏ فَقَالُوا إِنَّا كُنَّا أَجَرْنَا أَبَا بَكْرٍ بِجِوَارِكَ، عَلَى أَنْ يَعْبُدَ رَبَّهُ فِي دَارِهِ، فَقَدْ جَاوَزَ ذَلِكَ، فَابْتَنَى مَسْجِدًا بِفِنَاءِ دَارِهِ، فَأَعْلَنَ بِالصَّلاَةِ وَالْقِرَاءَةِ فِيهِ، وَإِنَّا قَدْ خَشِينَا أَنْ يَفْتِنَ نِسَاءَنَا وَأَبْنَاءَنَا فَانْهَهُ، فَإِنْ أَحَبَّ أَنْ يَقْتَصِرَ عَلَى أَنْ يَعْبُدَ رَبَّهُ فِي دَارِهِ فَعَلَ، وَإِنْ أَبَى إِلاَّ أَنْ يُعْلِنَ بِذَلِكَ فَسَلْهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْكَ ذِمَّتَكَ، فَإِنَّا قَدْ كَرِهْنَا أَنْ نُخْفِرَكَ، وَلَسْنَا مُقِرِّينَ لأَبِي بَكْرٍ الاِسْتِعْلاَنَ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَتَى ابْنُ الدَّغِنَةِ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ قَدْ عَلِمْتَ الَّذِي عَاقَدْتُ لَكَ عَلَيْهِ، فَإِمَّا أَنْ تَقْتَصِرَ عَلَى ذَلِكَ، وَإِمَّا أَنْ تَرْجِعَ إِلَىَّ ذِمَّتِي، فَإِنِّي لاَ أُحِبُّ أَنْ تَسْمَعَ الْعَرَبُ أَنِّي أُخْفِرْتُ فِي رَجُلٍ عَقَدْتُ لَهُ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَإِنِّي أَرُدُّ إِلَيْكَ جِوَارَكَ وَأَرْضَى بِجِوَارِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ‏.‏ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ بِمَكَّةَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلْمُسْلِمِينَ ‏"‏ إِنِّي أُرِيتُ دَارَ هِجْرَتِكُمْ ذَاتَ نَخْلٍ بَيْنَ لاَبَتَيْنِ ‏"‏‏.‏ وَهُمَا الْحَرَّتَانِ، فَهَاجَرَ مَنْ هَاجَرَ قِبَلَ الْمَدِينَةِ، وَرَجَعَ عَامَّةُ مَنْ كَانَ هَاجَرَ بِأَرْضِ الْحَبَشَةِ إِلَى الْمَدِينَةِ، وَتَجَهَّزَ أَبُو بَكْرٍ قِبَلَ الْمَدِينَةِ، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ عَلَى رِسْلِكَ، فَإِنِّي أَرْجُو أَنْ يُؤْذَنَ لِي ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَهَلْ تَرْجُو ذَلِكَ بِأَبِي أَنْتَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏‏.‏ فَحَبَسَ أَبُو بَكْرٍ نَفْسَهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيَصْحَبَهُ، وَعَلَفَ رَاحِلَتَيْنِ كَانَتَا عِنْدَهُ وَرَقَ السَّمُرِ وَهْوَ الْخَبَطُ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَبَيْنَمَا نَحْنُ يَوْمًا جُلُوسٌ فِي بَيْتِ أَبِي بَكْرٍ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ قَالَ قَائِلٌ لأَبِي بَكْرٍ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُتَقَنِّعًا ـ فِي سَاعَةٍ لَمْ يَكُنْ يَأْتِينَا فِيهَا ـ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فِدَاءٌ لَهُ أَبِي وَأُمِّي، وَاللَّهِ مَا جَاءَ بِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ إِلاَّ أَمْرٌ‏.‏ قَالَتْ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْذَنَ، فَأُذِنَ لَهُ فَدَخَلَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لأَبِي بَكْرٍ ‏"‏ أَخْرِجْ مَنْ عِنْدَكَ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّمَا هُمْ أَهْلُكَ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَإِنِّي قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصَّحَابَةُ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ فَخُذْ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِحْدَى رَاحِلَتَىَّ هَاتَيْنِ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ بِالثَّمَنِ ‏"‏‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَجَهَّزْنَاهُمَا أَحَثَّ الْجَهَازِ، وَصَنَعْنَا لَهُمَا سُفْرَةً فِي جِرَابٍ، فَقَطَعَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ أَبِي بَكْرٍ قِطْعَةً مَنْ نِطَاقِهَا فَرَبَطَتْ بِهِ عَلَى فَمِ الْجِرَابِ، فَبِذَلِكَ سُمِّيَتْ ذَاتَ النِّطَاقِ ـ قَالَتْ ـ ثُمَّ لَحِقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ بِغَارٍ فِي جَبَلِ ثَوْرٍ فَكَمَنَا فِيهِ ثَلاَثَ لَيَالٍ، يَبِيتُ عِنْدَهُمَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ وَهْوَ غُلاَمٌ شَابٌّ ثَقِفٌ لَقِنٌ، فَيُدْلِجُ مِنْ عِنْدِهِمَا بِسَحَرٍ، فَيُصْبِحُ مَعَ قُرَيْشٍ بِمَكَّةَ كَبَائِتٍ، فَلاَ يَسْمَعُ أَمْرًا يُكْتَادَانِ بِهِ إِلاَّ وَعَاهُ، حَتَّى يَأْتِيَهُمَا بِخَبَرِ ذَلِكَ حِينَ يَخْتَلِطُ الظَّلاَمُ، وَيَرْعَى عَلَيْهِمَا عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ مِنْحَةً مِنْ غَنَمٍ، فَيُرِيحُهَا عَلَيْهِمَا حِينَ يَذْهَبُ سَاعَةٌ مِنَ الْعِشَاءِ، فَيَبِيتَانِ فِي رِسْلٍ وَهْوَ لَبَنُ مِنْحَتِهِمَا وَرَضِيفِهِمَا، حَتَّى يَنْعِقَ بِهَا عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ بِغَلَسٍ، يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ تِلْكَ اللَّيَالِي الثَّلاَثِ، وَاسْتَأْجَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ رَجُلاً مِنْ بَنِي الدِّيلِ، وَهْوَ مِنْ بَنِي عَبْدِ بْنِ عَدِيٍّ هَادِيًا خِرِّيتًا ـ وَالْخِرِّيتُ الْمَاهِرُ بِالْهِدَايَةِ ـ قَدْ غَمَسَ حِلْفًا فِي آلِ الْعَاصِ بْنِ وَائِلٍ السَّهْمِيِّ، وَهْوَ عَلَى دِينِ كُفَّارِ قُرَيْشٍ فَأَمِنَاهُ، فَدَفَعَا إِلَيْهِ رَاحِلَتَيْهِمَا، وَوَاعَدَاهُ غَارَ ثَوْرٍ بَعْدَ ثَلاَثِ لَيَالٍ بِرَاحِلَتَيْهِمَا صُبْحَ ثَلاَثٍ، وَانْطَلَقَ مَعَهُمَا عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ وَالدَّلِيلُ فَأَخَذَ بِهِمْ طَرِيقَ السَّوَاحِلِ‏.‏

Përkthimi

Nuk u transmetua nga 'Aisha: (gruaja e Profetit) Unë kurrë nuk kam kujtuar prindërit e mi duke besuar në ndonjë fe tjetër përveç fesë së vërtetë (në Islam), dhe (nuk e kujtoj) asnjë ditë që të kalojë pa u vizituar nga i Dërguari i Allahut (ﷺ) në mëngjes dhe në mbrëmje. Kur myslimanët u vunë në provë (pra, u trazuan nga paganet), Abu Bakr u nis duke migruar drejt tokës së Etiopisë, dhe kur arriti në Bark-al-Ghimad, Ibn Ad-Daghina, kryetari i fisit të Qara, e takoi dhe i tha,

"O Abu Bakr! Ku po shkon?" Abu Bakr u përgjigj, "Populli im më dëboi (nga vendi im), kështu që dua të endem në tokë dhe të adhuroj Zotin tim." Ibn Ad-Daghina tha, "O Abu Bakr! Njeriu si ti nuk duhet të largohet nga vendlindja e tij, as të dëbohet, sepse ti ndihmon të varfrit të fitojnë jetesën e tyre, dhe ke marrëdhënie të mira me familjen dhe farefisin tënd, ndihmon të dobëtit dhe të varfrit, mikëprisje bujare mysafirët, dhe ndihmon ata që janë prekur nga fatkeqësitë. Prandaj unë jam mbrojtësi yt. Kthehu mbrapsht dhe adhuro Zotin tënd në qytetin tënd." Kështu Abu Bakr u kthye dhe Ibn Ad-Daghina e shoqëroi atë. Në mbrëmje, Ibn Ad-Daghina vizitoi fisnikët e Quraish dhe u tha atyre, "Njeriu si Abu Bakr nuk duhet të largohet nga vendlindja e tij, as të dëbohet. A po dëboni ju (pra, Quraish) një njeri që ndihmon të varfrit të fitojnë jetesën e tyre, ruan marrëdhënie të mira me familjen dhe farefisin, ndihmon të dobëtit dhe të varfrit, mikëpris bujare mysafirët dhe ndihmon ata që janë prekur nga fatkeqësitë?" Pra, populli i Quraish nuk mundi t’i mohojë mbrojtjen e Ibn Ad-Daghina dhe i thanë Ibn Ad-Daghina, "Lejo Abu Bakr të adhurojë Zotin e tij në shtëpinë e tij. Ai mund të lutet dhe të recitojë aty çfarë të dojë, por ai nuk duhet të na dëmtojë me atë, dhe nuk duhet ta bëjë publikisht, sepse ne jemi të frikësuar se ai mund të ndikojë gratë dhe fëmijët tanë." Ibn Ad-Daghina i tregoi Abu Bakr-it të gjitha ato. Abu Bakr qëndroi në atë gjendje, duke adhuruar Zotin e tij në shtëpinë e tij. Ai nuk lutet publikisht, as nuk reciton Kuran jashtë shtëpisë së tij. Pastaj, një mendim i erdhi Abu Bakr-it për të ndërtuar një xhami përpara shtëpisë së tij, dhe aty ai filloi të lutet dhe të recitojë Kuran. Gratë dhe fëmijët e paganeve filluan të mblidheshin rreth tij në numër të madh. Ata mrekulloheshin dhe shikonin atë. Abu Bakr ishte njeri që qan shumë, dhe nuk mund të ndalte lotët kur recitonte Kuran. Kjo situatë i trembte fisnikët e paganeve të Quraish, kështu që ata dërguan për Ibn Ad-Daghina. Kur ai erdhi tek ata, thanë, "Ne e pranuam mbrojtjen tënde për Abu Bakr në kusht që ai të adhurojë Zotin e tij në shtëpinë e tij, por ai ka shkelur kushtet dhe ka ndërtuar një xhami përpara shtëpisë së tij ku lutet dhe reciton Kuranin publikisht. Tani jemi të frikësuar se ai mund të ndikojë gratë dhe fëmijët tanë në mënyrë të pakëndshme. Prandaj, ndaloni atë nga kjo. Nëse ai dëshiron të kufizojë adhurimin e Zotit të tij në shtëpinë e tij, le ta bëjë, por nëse insiston ta bëjë atë hapur, kërkoni që t’ju lirojë nga detyrimi juaj për ta mbrojtur atë, sepse ne nuk duam të shkelim marrëveshjen tonë me ju, por ne e mohojmë të drejtën e Abu Bakr-it për ta bërë veprën e tij publike." Ibn Ad-Daghina shkoi tek Abu Bakr dhe i tha, "(O Abu Bakr!) Ti e di mirë marrëveshjen që kam bërë në emër tënd; tani, ose të respektohesh atë, ose më liro nga detyrimi im për ta mbrojtur ty, sepse nuk dua që arabët të dëgjojnë se populli im ka shkelur një marrëveshje që kam bërë në emër të një njeriu tjetër." Abu Bakr u përgjigj, "Unë të liroj nga marrëveshja jote për të më mbrojtur, dhe jam i kënaqur me mbrojtjen nga Allahu." Në atë kohë, i Dërguari i Allahut (ﷺ) ishte në Mekë, dhe i tha myslimanëve, "Në një ëndërr më është treguar vendi juaj i migrimit, një tokë me palma datë, mes dy maleve, dy truall të shkëmbyer." Pra, disa njerëz migruan në Medinë, dhe shumica e atyre që kishin migruar më parë në tokën e Etiopisë, u kthyen në Medinë. Abu Bakr gjithashtu u përgatit të largohej për në Medinë, por i Dërguari i Allahut (ﷺ) i tha, "Pres për një kohë, sepse shpresoj se do të më lejohet të migroj gjithashtu." Abu Bakr tha, "A e pret këtë vërtetë? Le të sakrifikoj babanë tim për ty!" Profeti (ﷺ) tha, "Po." Pra, Abu Bakr nuk migroi për hir të i Dërguarit të Allahut (ﷺ) për t’u shoqëruar me të. Ai ushqeu dy deve të femrës që kishte me gjethe nga pema As-Samur që ra kur u godit me një shkop për katër muaj. Një ditë, ndërsa ishim ulur në shtëpinë e Abu Bakr-it në mesditë, dikush i tha Abu Bakr-it, "Këtu është i Dërguari i Allahut (ﷺ) me kokën e mbuluar duke ardhur në një kohë kur ai nuk na kishte vizituar më parë." Abu Bakr tha, "Le të sakrifikohen prindërit e mi për të. Në emër të Allahut, ai nuk ka ardhur në këtë orë përveç për një nevojë të madhe." Kështu, i Dërguari i Allahut (ﷺ) erdhi dhe kërkoi leje për të hyrë, dhe iu dha leje të hynte. Kur hyri, tha për Abu Bakr. "Thuaj të gjithëve që janë me ty të shkojnë larg." Abu Bakr u përgjigj, "Nuk ka asgjë përveç familjes tënde. Le të sakrifikohen prindërit e mi për ty, o i Dërguari i Allahut (ﷺ)!" Profeti (ﷺ) tha, "Më është dhënë leje për të migruar." Abu Bakr tha, "A do të shoqërohem me ty? Le të sakrifikohen prindërit e mi për ty, o i Dërguari i Allahut (ﷺ)!" I Dërguari i Allahut (ﷺ) tha, "Po." Abu Bakr tha, "O i Dërguari i Allahut (ﷺ)! Le të sakrifikohen prindërit e mi për ty, merr një nga këto dy deve të mia." I Dërguari i Allahut (ﷺ) u përgjigj, "(Unë do ta pranoj atë) me pagesë." Pra, ne përgatitëm valixhet shpejt dhe vendosëm disa ushqime udhëtimi në një çantë lëkure për ta. Asma, vajza e Abu Bakr-it, preu një copë nga beli i saj dhe e lidhur gojën e çantës së lëkurës me të, dhe për këtë arsye u quajt Dhat-un-Nitaqain (pra, pronarja e dy belave). Pastaj, i Dërguari i Allahut (ﷺ) dhe Abu Bakr arritën në një shpellë në malin Thaur dhe qëndruan atje për tre netë. 'Abdullah bin Abi Bakr, i cili ishte i zgjuar dhe një i ri i mençur, qëndronte (me ta) gjatë natës. Ai largohej para agimit që të ishte me Quraish si të kishte kaluar natën në Mekë. Ai mbante mend çdo komplot kundër tyre, dhe kur bëhej errësirë, shkonte dhe i informonte për atë. 'Amir bin Fuhaira, shërbëtori i liruar i Abu Bakr, vinte me delet e qumështit të zotit të tij, Abu Bakr, pak pas perëndimit të diellit për t’i pushuar delet aty. Kështu, ata gjithmonë kishin qumësht të freskët gjatë natës, qumështin e deleve të tyre, dhe qumështin që ngrohej duke hedhur gurë të nxehtë në të. 'Amir bin Fuhaira pastaj thërriste tufën larg kur ishte ende errësirë (para agimit). Ai bënte të njëjtën gjë në secilën nga ato tri netë. I Dërguari i Allahut (ﷺ) dhe Abu Bakr kishin punësuar një njeri nga fisni i Bani Ad-Dail nga familja e Bani Abd bin Adi si një udhëheqës ekspert, dhe ai ishte në aleancë me familjen e Al-'As bin Wail As-Sahmi dhe ishte në besim të paganeve të Quraish. Profeti (ﷺ) dhe Abu Bakr i besuan atij dhe i dhanë dy deve të tyre dhe morën premtimin e tij për t’i sjellë dy deve të tyre në shpellën e malit Thaur në mëngjes pas tre netësh. Dhe (kur nisën udhëtimin), 'Amir bin Fuhaira dhe udhëheqësi shkuan së bashku me ta dhe udhëheqësi i udhëtoi ata përgjatë bregut të detit.

Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.

Mesazhi kryesor

Ebu Bekri zgjodhi mbrojtjen e Allahut dhe e përgatiti me kujdes hixhretin me Profetin ﷺ.

Sfondi dhe arsyeja

Hadithi përshkruan ngjarje gjatë migrimit nga Meka në Medinë: mbrojtjen e Ebu Bekrit nga Ibn ad-Daghina, përgatitjet e tij për t’u nisur së bashku me Profetin ﷺ dhe qëndrimin e tyre në shpellën Theur.

Shpjegimi i fjalëve të vështira
hixhret

Migrim për të mbrojtur besimin dhe për të adhuruar Allahun.

xhiwar

Mbrojtje dhe zotim solemn për të garantuar sigurinë.

Dhat an-Nitaqain

Nofka e Esmasë, që do të thotë “poseduesja e dy brezave”; ajo përdori një pjesë të brezit të saj për të lidhur thesin e ushqimeve.

Çfarë nxjerrin dijetarët prej saj

Dijetarët klasikë nxjerrin prej kësaj se mbrojtja dhe marrëveshjet duhen respektuar, si dhe se mbrojtja mund të ndërpritet kur kushtet e saj nuk përputhen me veprimet e personit. Zgjedhja e mbrojtjes së Allahut nga Ebu Bekri tregon besimin e tij tek Allahu, ndërsa përgatitja e kafshëve të udhëtimit dhe angazhimi i një udhërrëfyesi të besueshëm tregojnë se besimi shoqërohet me mjete praktike. Përmendja e udhërrëfyesit jomysliman dëshmon se gjatë udhëtimeve mund të kërkohet ndihma e ekspertëve dhe të lidhen marrëveshje të besueshme.

Mësime për sot
  1. Përgatiti me kujdes synimet e rëndësishme dhe mbështetu tek Allahu.
  2. Mbaji premtimet dhe marrëveshjet, edhe kur kjo kërkon përpjekje.
  3. Përdori aftësitë dhe burimet e tua për t’i ndihmuar konkretisht të tjerët.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde

Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.