Hyrje · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadithi 4033

Transmetuar nga Umar ibn al-Khattab. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.

Sahih (i besueshëm)Libri: Hyrje
صحيح البخاري
Kush e transmetoi?

Nga al‑Bukhari deri te Malik ibn Aws ibn al‑Hadathan an‑Nasri

Sahih (i besueshëm)
  1. 1Abu al‑Yamania transmetoi al‑Bukhariأَبُو الْيَمَانِ
  2. 2Shu'aybشُعَيْبٌ
  3. 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
  4. 4Malik ibn Aws ibn al‑Hadathan an‑Nasriمَالِكُ بْنُ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ النَّصْرِيُّ

Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.

Transmetimi

Teksti arabisht

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ النَّصْرِيُّ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ دَعَاهُ إِذْ جَاءَهُ حَاجِبُهُ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ، وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ يَسْتَأْذِنُونَ فَقَالَ نَعَمْ، فَأَدْخِلْهُمْ‏.‏ فَلَبِثَ قَلِيلاً، ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ يَسْتَأْذِنَانِ قَالَ نَعَمْ‏.‏ فَلَمَّا دَخَلاَ قَالَ عَبَّاسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا، وَهُمَا يَخْتَصِمَانِ فِي الَّذِي أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ بَنِي النَّضِيرِ، فَاسْتَبَّ عَلِيٌّ وَعَبَّاسٌ، فَقَالَ الرَّهْطُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، اقْضِ بَيْنَهُمَا وَأَرِحْ أَحَدَهُمَا مِنَ الآخَرِ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ اتَّئِدُوا، أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ، هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏‏.‏ يُرِيدُ بِذَلِكَ نَفْسَهُ‏.‏ قَالُوا قَدْ قَالَ ذَلِكَ‏.‏ فَأَقْبَلَ عُمَرُ عَلَى عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ قَالَ ذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَإِنِّي أُحَدِّثُكُمْ عَنْ هَذَا الأَمْرِ، إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْفَىْءِ بِشَىْءٍ لَمْ يُعْطِهِ أَحَدًا غَيْرَهُ فَقَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ ‏{‏وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏قَدِيرٌ‏}‏ فَكَانَتْ هَذِهِ خَالِصَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ وَاللَّهِ مَا احْتَازَهَا دُونَكُمْ، وَلاَ اسْتَأْثَرَهَا عَلَيْكُمْ، لَقَدْ أَعْطَاكُمُوهَا وَقَسَمَهَا فِيكُمْ، حَتَّى بَقِيَ هَذَا الْمَالُ مِنْهَا، فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَتِهِمْ مِنْ هَذَا الْمَالِ، ثُمَّ يَأْخُذُ مَا بَقِيَ فَيَجْعَلُهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ، فَعَمِلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَيَاتَهُ، ثُمَّ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَأَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَقَبَضَهُ أَبُو بَكْرٍ، فَعَمِلَ فِيهِ بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ‏.‏ فَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ وَقَالَ تَذْكُرَانِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ عَمِلَ فِيهِ كَمَا تَقُولاَنِ، وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُ فِيهِ لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ‏.‏ فَقَبَضْتُهُ سَنَتَيْنِ مِنْ إِمَارَتِي أَعْمَلُ فِيهِ بِمَا عَمِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنِّي فِيهِ صَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ، ثُمَّ جِئْتُمَانِي كِلاَكُمَا وَكَلِمَتُكُمَا وَاحِدَةٌ وَأَمْرُكُمَا جَمِيعٌ، فَجِئْتَنِي ـ يَعْنِي عَبَّاسًا ـ فَقُلْتُ لَكُمَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏"‏‏.‏ فَلَمَّا بَدَا لِي أَنْ أَدْفَعَهُ إِلَيْكُمَا قُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا دَفَعْتُهُ إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ وَمِيثَاقَهُ لَتَعْمَلاَنِ فِيهِ بِمَا عَمِلَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، وَمَا عَمِلْتُ فِيهِ مُذْ وَلِيتُ، وَإِلاَّ فَلاَ تُكَلِّمَانِي، فَقُلْتُمَا ادْفَعْهُ إِلَيْنَا بِذَلِكَ‏.‏ فَدَفَعْتُهُ إِلَيْكُمَا، أَفَتَلْتَمِسَانِ مِنِّي قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ فَوَاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ لاَ أَقْضِي فِيهِ بِقَضَاءٍ غَيْرِ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ، فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهُ، فَادْفَعَا إِلَىَّ فَأَنَا أَكْفِيكُمَاهُ‏.‏ قَالَ فَحَدَّثْتُ هَذَا الْحَدِيثَ، عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ فَقَالَ صَدَقَ مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ، أَنَا سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَقُولُ أَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عُثْمَانَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ يَسْأَلْنَهُ ثُمُنَهُنَّ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم، فَكُنْتُ أَنَا أَرُدُّهُنَّ، فَقُلْتُ لَهُنَّ أَلاَ تَتَّقِينَ اللَّهَ، أَلَمْ تَعْلَمْنَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ ‏"‏ لاَ نُورَثُ، مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ـ يُرِيدُ بِذَلِكَ نَفْسَهُ ـ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَالِ ‏"‏‏.‏ فَانْتَهَى أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى مَا أَخْبَرَتْهُنَّ‏.‏ قَالَ فَكَانَتْ هَذِهِ الصَّدَقَةُ بِيَدِ عَلِيٍّ، مَنَعَهَا عَلِيٌّ عَبَّاسًا فَغَلَبَهُ عَلَيْهَا، ثُمَّ كَانَ بِيَدِ حَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ، ثُمَّ بِيَدِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ، ثُمَّ بِيَدِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ وَحَسَنِ بْنِ حَسَنٍ، كِلاَهُمَا كَانَا يَتَدَاوَلاَنِهَا، ثُمَّ بِيَدِ زَيْدِ بْنِ حَسَنٍ، وَهْىَ صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَقًّا‏.‏

Përkthimi

Malik bin Aus el-Hadathan en-Nasri transmeton: Njëherë Omer bin el-Hatabi, radijallahu anhu, më thirri dhe ndërsa isha ulur me të, erdhi portieri i tij, Jerfa, dhe tha:

"A t'i lejoj të hyjnë Uthmani, Abdurrahman bin Aufi, Zubejri dhe Sadi (bin Ebi Uekkas) që presin leje?" Omeri tha: "Po, futi ata brenda." Pas pak kohe, Jerfa erdhi përsëri dhe tha: "A t'i lejoj të hyjnë Aliu dhe Abbasi që kërkojnë leje?" Omeri tha: "Po." Kur të dy hynë, Abbasi tha: "O Emiri i Besimtarëve! Gjyko midis meje dhe këtij (Aliut)." Të dy kishin një mosmarrëveshje lidhur me pasurinë e Benu Nadirit që Allahu ia kishte dhënë të Dërguarit të Tij ﷺ si 'Fej' (plaçkë e fituar pa luftë). Aliu dhe Abbasi filluan të qortonin njëri-tjetrin. Njerëzit e pranishëm (Uthmani dhe shokët e tij) thanë: "O Emiri i Besimtarëve! Jep vendimin për ta dhe liroje njërin nga tjetri." Omeri tha: "Prisni! Ju betoj për Allahun, me lejen e të Cilit qëndrojnë qiejt dhe toka, a e dini se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: 'Ne (profetët) nuk lëmë trashëgimi; ajo që lëmë është sadaka', dhe këtë e ka thënë për veten e tij?" Ata thanë: "Po, ai e ka thënë këtë." Pastaj Omeri u drejtua nga Aliu dhe Abbasi dhe tha: "Ju betoj për Allahun, a e dini ju të dy se i Dërguari i Allahut ﷺ e ka thënë këtë?" Ata u përgjigjën pohuesisht. Ai tha: "Tani po ju flas për këtë çështje. Allahu i Madhëruar e veçoi të Dërguarin e Tij ﷺ në këtë Fej me diçka që nuk ia dha askujt tjetër. Allahu thotë: 'Dhe atë që Allahu i dha të Dërguarit të Tij prej tyre – për të cilën ju nuk nxituat as kalë e as deve...' (59:6). Pra, kjo pasuri ishte ekskluzive për të Dërguarin e Allahut ﷺ. Por, pasha Allahun, Pejgamberi ﷺ nuk e mori atë vetëm për vete dhe as nuk ju privoi juve prej saj; ai ua dha juve dhe e shpërndau midis jush derisa mbeti vetëm kjo pasuri. Nga kjo pasuri, i Dërguari i Allahut ﷺ mbulonte shpenzimet vjetore të familjes së tij, dhe çfarëdo që tepronte, e shpenzonte aty ku shpenzohet pasuria e Allahut (në bamirësi). I Dërguari i Allahut ﷺ veproi kështu gjatë gjithë jetës së tij. Pastaj Pejgamberi ﷺ vdiq dhe Ebu Bekri tha: 'Unë jam pasardhësi i të Dërguarit të Allahut ﷺ.' Ai e mori këtë pasuri dhe e menaxhoi atë ashtu siç vepronte i Dërguari i Allahut ﷺ, dhe ju të gjithë e dinit këtë në atë kohë." Pastaj Omeri u drejtua nga Aliu dhe Abbasi dhe tha: "Ju të dy mbani mend se Ebu Bekri e menaxhoi atë ashtu siç thatë ju, dhe Allahu e di se ai ishte i sinqertë, i devotshëm, i udhëzuar drejt dhe ndjekës i së vërtetës. Pastaj Allahu e mori shpirtin e Ebu Bekrit dhe unë thashë: 'Unë jam pasardhësi i të Dërguarit të Allahut ﷺ dhe i Ebu Bekrit.' E mbajta këtë pasuri nën kujdesin tim për dy vitet e para të sundimit tim dhe e menaxhova ashtu siç vepruan i Dërguari i Allahut

Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.

Mesazhi kryesor

Pasuria e Profetit ﷺ mbeti për bamirësi dhe u administrua si pasuri publike e besuar.

Sfondi dhe arsyeja

‘Umari zgjidhi një mosmarrëveshje mes ‘Aliut dhe ‘Abbāsit lidhur me administrimin e pasurisë së Banū an-Naḍīr. Ai u kujtoi fjalën e Profetit ﷺ se ajo që lënë profetët është bamirësi, si dhe marrëveshjet për administrimin që ata i kishin pranuar më parë.

Shpjegimi i fjalëve të vështira
fay’

Pasuri që i takojnë bashkësisë myslimane pa luftë.

ṣadaqah

Bamirësi; këtu nënkupton pasuri që nuk ndahet si trashëgimi personale.

pasuri publike e besuar

Pasuri e lënë në mirëbesim, e cila duhet administruar sipas rregullave të dakorduara dhe për qëllimin e përcaktuar.

Çfarë nxjerrin dijetarët prej saj

Dijetarët klasikë nxjerrin nga kjo se pasuria e Profetit ﷺ nuk ndahet mes trashëgimtarëve si një trashëgimi e zakonshme, por mbetet e destinuar për bamirësi dhe për mbajtjen e familjes së tij. ‘Umari thekson se administratorët duhet ta menaxhojnë pasurinë sipas praktikës së Profetit ﷺ dhe se përgjegjësia administrative nuk sjell të drejtë pronësie personale. Katër shkollat juridike sunite pranojnë rregullin e veçantë se profetët nuk trashëgohen në mënyrën e zakonshme; megjithatë, familja e Profetit ﷺ mund të mbahet nga kjo pasuri, sipas rregullave në fuqi.

Mësime për sot
  1. Përcakto qartë marrëveshjet për administrimin dhe përdorimin e pasurisë së përbashkët dhe zbatoji ato.
  2. Zgjidhi mosmarrëveshjet pa u nxituar: dëgjo palët e përfshira dhe vlerëso pretendimet e tyre duke u mbështetur në njohuri të besueshme.
  3. Dallo pronën personale nga pasuria që administron në emër të të tjerëve.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde

Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.