Sahih al-Bukhari, hadithi 4043
Transmetuar nga Al-Bara ibn Azib. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Al-Bara ibn Azib
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَقِينَا الْمُشْرِكِينَ يَوْمَئِذٍ، وَأَجْلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَيْشًا مِنَ الرُّمَاةِ، وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَبْدَ اللَّهِ وَقَالَ " لاَ تَبْرَحُوا، إِنْ رَأَيْتُمُونَا ظَهَرْنَا عَلَيْهِمْ فَلاَ تَبْرَحُوا وَإِنْ رَأَيْتُمُوهُمْ ظَهَرُوا عَلَيْنَا فَلاَ تُعِينُونَا ". فَلَمَّا لَقِينَا هَرَبُوا حَتَّى رَأَيْتُ النِّسَاءَ يَشْتَدِدْنَ فِي الْجَبَلِ، رَفَعْنَ عَنْ سُوقِهِنَّ قَدْ بَدَتْ خَلاَخِلُهُنَّ، فَأَخَذُوا يَقُولُونَ الْغَنِيمَةَ الْغَنِيمَةَ. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ عَهِدَ إِلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ لاَ تَبْرَحُوا. فَأَبَوْا، فَلَمَّا أَبَوْا صُرِفَ وُجُوهُهُمْ، فَأُصِيبَ سَبْعُونَ قَتِيلاً، وَأَشْرَفَ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ فَقَالَ " لاَ تُجِيبُوهُ ". فَقَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ قَالَ " لاَ تُجِيبُوهُ ". فَقَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ إِنَّ هَؤُلاَءِ قُتِلُوا، فَلَوْ كَانُوا أَحْيَاءً لأَجَابُوا، فَلَمْ يَمْلِكْ عُمَرُ نَفْسَهُ فَقَالَ كَذَبْتَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ، أَبْقَى اللَّهُ عَلَيْكَ مَا يُخْزِيكَ. قَالَ أَبُو سُفْيَانَ أُعْلُ هُبَلْ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَجِيبُوهُ ". قَالُوا مَا نَقُولُ قَالَ " قُولُوا اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ ". قَالَ أَبُو سُفْيَانَ لَنَا الْعُزَّى وَلاَ عُزَّى لَكُمْ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَجِيبُوهُ ". قَالُوا مَا نَقُولُ قَالَ " قُولُوا اللَّهُ مَوْلاَنَا وَلاَ مَوْلَى لَكُمْ ". قَالَ أَبُو سُفْيَانَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ، وَالْحَرْبُ سِجَالٌ، وَتَجِدُونَ مُثْلَةً لَمْ آمُرْ بِهَا وَلَمْ تَسُؤْنِي. أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ اصْطَبَحَ الْخَمْرَ يَوْمَ أُحُدٍ نَاسٌ ثُمَّ قُتِلُوا شُهَدَاءَ.
Na ka treguar Ubejdullahu ibn Musa, nga Israili, nga Ebu Is'haku, nga El-Bera' – Allahu qoftë i kënaqur me të – i cili tha:
"U përballëm me idhujtarët atë ditë dhe Pejgamberi ﷺ vendosi një grup harkëtarësh në një pozicion të caktuar, duke emëruar Abdullahun si komandant të tyre, dhe u tha: 'Mos e braktisni këtë vend! Nëse na shihni neve t'i mundim ata, mos e braktisni vendin tuaj; dhe nëse i shihni ata të na mundin neve, mos na ejani në ndihmë.' Kur u përballëm me ta, ata ia mbathën vrapit, aq sa pashë gratë e tyre duke vrapuar drejt malit, duke ngritur rrobat e tyre mbi kofshë saqë u dukeshin byzylykët e këmbëve. Atëherë muslimanët filluan të thërrisnin: 'Plaçka! Plaçka!' Abdullah ibn Xhubejri u tha: 'Pejgamberi ﷺ më ka dhënë urdhër të prerë që të mos e braktisim këtë vend.' Por shokët e tij refuzuan të bindeshin. Kur ata refuzuan, Allahu i konfuzoi ata saqë nuk dinin ku të shkonin, dhe shtatëdhjetë prej tyre ranë dëshmorë. Pastaj Ebu Sufjani u ngjit në një lartësi dhe pyeti: 'A është Muhamedi midis jush?' Pejgamberi ﷺ tha: 'Mos i përgjigjeni!' Ai pyeti përsëri: 'A është djali i Ebu Kuhafe-s midis jush?' Pejgamberi ﷺ tha: 'Mos i përgjigjeni!' Pastaj pyeti: 'A është djali i El-Hatabit midis jush?' Dhe shtoi: 'Këta sigurisht që janë vrarë, sepse po të ishin gjallë, do të më ishin përgjigjur.' Në këtë moment, Omeri nuk mundi të përmbahej dhe tha: 'Gënjen, o armik i Allahut! Allahu të ka lënë gjallë vetëm për të të turpëruar.' Ebu Sufjani thirri: 'I lartësuar qoftë Hubeli!' Pejgamberi ﷺ u tha shokëve të tij: 'Përgjigjuni atij!' Ata pyetën: 'Çfarë të themi?' Ai tha: 'Thoni: Allahu është më i Larti dhe më Madhështori!' Ebu Sufjani tha: 'Ne kemi El-Uzanë, ndërsa ju nuk keni Uza!' Pejgamberi ﷺ tha: 'Përgjigjuni atij!' Ata pyetën: 'Çfarë të themi?' Ai tha: 'Thoni: Allahu është Mbrojtësi ynë, ndërsa ju nuk keni mbrojtës!' Ebu Sufjani tha: 'Një ditë për një ditë si Bedri, dhe lufta është me radhë! Do të gjeni trupa të gjymtuar të të vrarëve tuaj, por unë nuk e kam urdhëruar këtë dhe as nuk më vjen keq për të.' Më ka informuar Abdullah ibn Muhamedi, na ka treguar Sufjani, nga Amri, nga Xhabiri, i cili tha: 'Disa njerëz pinë verë në mëngjesin e ditës së Uhudit dhe më pas u vranë si dëshmorë.'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Shigjetarët duhej ta mbanin pozicionin; mosbindja e ndryshoi rrjedhën e betejës.
Transmetesa përshkruan betejën e Uhudit: Profeti ﷺ i urdhëroi shigjetarët nën komandën e Abdullah ibn Jubayrit të mos e linin pozicionin e tyre. Kur disa prej tyre u larguan nga posti për të mbledhur plaçkën, rrjedha e betejës ndryshoi dhe u vranë shtatëdhjetë myslimanë.
Luftëtarë të armatosur me hark e shigjeta, të cilët mbronin një pozicion të caktuar.
Pasuri të marra nga armiku pas një beteje.
Dhunimi ose gjymtimi i trupit të një kundërshtari të vrarë.
Dijetarët klasikë nxjerrin prej kësaj se zbatimi i një urdhri të qartë të Profetit ﷺ ka rëndësi të madhe, edhe kur rrethanat duken sikur po ndryshojnë për mirë. Ngjarja tregon se largimi nga një pozicion i caktuar mund të ketë pasoja për të gjithë grupin. Ata theksojnë gjithashtu dëshminë islame të njëjësisë së Zotit: vetëm Allahu është i Lartësuari dhe Mbrojtësi i vërtetë. Pohimi i Abu Sufyanit se ai nuk kishte urdhëruar gjymtimet dhe se i dënonte ato thekson gjithashtu refuzimin e gjymtimit.
- Qëndro besnik ndaj një detyre të përcaktuar qartë, edhe kur një mundësi tjetër duket më tërheqëse në afat të shkurtër.
- Kur përballesh me vështirësi, mos i braktis përgjegjësitë e dakorduara; këshillohu dhe vepro sipas planit.
- Përgënjeshtro pohimet e pavërteta ose idhujtare me fjalë të qarta që pohojnë njëjësinë e Zotit.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.