Sahih al-Bukhari, hadithi 4044
Transmetuar nga Al-Bara ibn Azib. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Al-Bara ibn Azib
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَقِينَا الْمُشْرِكِينَ يَوْمَئِذٍ، وَأَجْلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم جَيْشًا مِنَ الرُّمَاةِ، وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَبْدَ اللَّهِ وَقَالَ " لاَ تَبْرَحُوا، إِنْ رَأَيْتُمُونَا ظَهَرْنَا عَلَيْهِمْ فَلاَ تَبْرَحُوا وَإِنْ رَأَيْتُمُوهُمْ ظَهَرُوا عَلَيْنَا فَلاَ تُعِينُونَا ". فَلَمَّا لَقِينَا هَرَبُوا حَتَّى رَأَيْتُ النِّسَاءَ يَشْتَدِدْنَ فِي الْجَبَلِ، رَفَعْنَ عَنْ سُوقِهِنَّ قَدْ بَدَتْ خَلاَخِلُهُنَّ، فَأَخَذُوا يَقُولُونَ الْغَنِيمَةَ الْغَنِيمَةَ. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ عَهِدَ إِلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ لاَ تَبْرَحُوا. فَأَبَوْا، فَلَمَّا أَبَوْا صُرِفَ وُجُوهُهُمْ، فَأُصِيبَ سَبْعُونَ قَتِيلاً، وَأَشْرَفَ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ أَفِي الْقَوْمِ مُحَمَّدٌ فَقَالَ " لاَ تُجِيبُوهُ ". فَقَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ قَالَ " لاَ تُجِيبُوهُ ". فَقَالَ أَفِي الْقَوْمِ ابْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ إِنَّ هَؤُلاَءِ قُتِلُوا، فَلَوْ كَانُوا أَحْيَاءً لأَجَابُوا، فَلَمْ يَمْلِكْ عُمَرُ نَفْسَهُ فَقَالَ كَذَبْتَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ، أَبْقَى اللَّهُ عَلَيْكَ مَا يُخْزِيكَ. قَالَ أَبُو سُفْيَانَ أُعْلُ هُبَلْ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَجِيبُوهُ ". قَالُوا مَا نَقُولُ قَالَ " قُولُوا اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ ". قَالَ أَبُو سُفْيَانَ لَنَا الْعُزَّى وَلاَ عُزَّى لَكُمْ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَجِيبُوهُ ". قَالُوا مَا نَقُولُ قَالَ " قُولُوا اللَّهُ مَوْلاَنَا وَلاَ مَوْلَى لَكُمْ ". قَالَ أَبُو سُفْيَانَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ، وَالْحَرْبُ سِجَالٌ، وَتَجِدُونَ مُثْلَةً لَمْ آمُرْ بِهَا وَلَمْ تَسُؤْنِي. أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ اصْطَبَحَ الْخَمْرَ يَوْمَ أُحُدٍ نَاسٌ ثُمَّ قُتِلُوا شُهَدَاءَ.
Na ka treguar Ubejdullahu ibn Musa, nga Israili, nga Ebu Is'haku, nga El-Bera' – Allahu qoftë i kënaqur me të – i cili tha:
"U përballëm me idhujtarët atë ditë dhe Pejgamberi ﷺ vendosi një grup harkëtarësh në një pozicion të caktuar, duke emëruar si komandant të tyre Abdullahun (ibn Xhubejr), dhe u tha: 'Mos e braktisni këtë vend! Nëse na shihni që t'i kemi mundur ata, mos e braktisni vendin; dhe nëse i shihni ata që na kanë mundur neve, mos na ejani në ndihmë.' Kur u përballëm me ta, ata ia mbathën vrapit, aq sa pashë gratë e tyre duke vrapuar drejt malit, duke ngritur rrobat e tyre mbi kyçe, saqë u dukeshin byzylykët e këmbëve. Atëherë muslimanët filluan të thërrisnin: 'Plaça! Plaça!' Abdullah ibn Xhubejri u tha: 'Pejgamberi ﷺ më ka dhënë urdhër të prerë të mos e braktis këtë vend.' Por shokët e tij refuzuan të bindeshin. Kur ata refuzuan, Allahu i konfuzoi ata sa nuk dinin nga të shkonin, dhe shtatëdhjetë prej tyre ranë dëshmorë. Pastaj Ebu Sufjani u ngjit në një lartësi dhe pyeti: 'A është Muhamedi midis jush?' Pejgamberi ﷺ tha: 'Mos i përgjigjeni!' Ai pyeti përsëri: 'A është biri i Ebu Kuhafes midis jush?' Pejgamberi ﷺ tha: 'Mos i përgjigjeni!' Pastaj pyeti: 'A është biri i El-Hatabit midis jush?' Dhe shtoi: 'Këta sigurisht që janë vrarë, sepse po të ishin gjallë, do të kishin responduar.' Në këtë moment, Omeri nuk mundi të përmbahej dhe thirri: 'Gënjen, o armik i Allahut! Allahu të ka lënë gjallë vetëm për të turpëruar ty!' Ebu Sufjani thirri: 'I lartësuar qoftë Hubeli!' Pejgamberi ﷺ u tha shokëve të tij: 'Përgjigjuni atij!' Ata pyetën: 'Çfarë të themi?' Ai tha: 'Thoni: Allahu është më i Larti dhe më Madhështori!' Ebu Sufjani tha: 'Ne kemi Uzanë, kurse ju nuk keni Uza!' Pejgamberi ﷺ tha: 'Përgjigjuni atij!' Ata pyetën: 'Çfarë të themi?' Ai tha: 'Thoni: Allahu është Mbrojtësi ynë, kurse ju nuk keni mbrojtës!' Ebu Sufjani tha: 'Një ditë për një ditë Bedri, dhe lufta është e ndryshueshme! Do të gjeni tek të vrarët tuaj gjymtime që unë as i kam urdhëruar, por as më kanë hidhëruar.' Më ka informuar Abdullah ibn Muhammedi, na ka treguar Sufjani, nga Amri, nga Xhabiri, i cili tha: 'Disa njerëz pinë verë në mëngjesin e ditës së Uhudit dhe pastaj u vranë si dëshmorë.'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Në Uhud, braktisja e pozicionit të caktuar shkaktoi humbje të rënda.
Transmetimi përshkruan ngjarjet gjatë Betejës së Uhudit: shigjetarëve iu dha urdhër i qartë të mos e braktisnin pozicionin e tyre, por disa prej tyre u nisën për të marrë plaçkën e luftës.
Luftëtarë të pajisur me hark e shigjeta, të cilët mbronin një pozicion të caktuar.
Pasuritë e marra nga kundërshtari pas një beteje.
Shëmtimi i trupave të të rënëve; Ebu Sufjani tha se nuk e kishte urdhëruar këtë.
Dijetarët klasikë, ndër ta Ibn Haxheri, theksojnë se bindja ndaj një urdhri të qartë të Profetit ﷺ kishte përparësi ndaj ndjekjes së plaçkës. Ngjarja tregon gjithashtu se një komandant duhet të kujdeset që detyra e caktuar të përmbushet dhe se myslimanët dëshmojnë besimin në madhështinë dhe mbrojtjen e Allahut. Përmendja në fund e njerëzve që kishin pirë verë para Uhudit dhe më pas vdiqën si dëshmorë nuk e miraton veprimin e tyre: dijetarët vënë në dukje se ata vdiqën para se të shpallej ndalimi i verës.
- Përmbushe me kujdes një detyrë të qartë, edhe kur shfaqet një mundësi tjetër joshëse.
- Përcaktoji paraprakisht qartë marrëveshjet dhe udhëzimet, që secili ta dijë përgjegjësinë e vet.
- Përgjigju provokimeve me fjalë që pohojnë njëshmërinë e Allahut dhe mbështetjen tek Ai.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.