Sahih al-Bukhari, hadithi 4196
Transmetuar nga Salama ibn al-Akwa. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Salama ibn al-Akwa
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى خَيْبَرَ فَسِرْنَا لَيْلاً، فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ لِعَامِرٍ يَا عَامِرُ أَلاَ تُسْمِعُنَا مِنْ هُنَيْهَاتِكَ. وَكَانَ عَامِرٌ رَجُلاً شَاعِرًا فَنَزَلَ يَحْدُو بِالْقَوْمِ يَقُولُ: اللَّهُمَّ لَوْلاَ أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَا وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا فَاغْفِرْ فِدَاءً لَكَ مَا أَبْقَيْنَا وَثَبِّتِ الأَقْدَامَ إِنْ لاَقَيْنَا وَأَلْقِيَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا إِنَّا إِذَا صِيحَ بِنَا أَبَيْنَا وَبِالصِّيَاحِ عَوَّلُوا عَلَيْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ هَذَا السَّائِقُ ". قَالُوا عَامِرُ بْنُ الأَكْوَعِ. قَالَ " يَرْحَمُهُ اللَّهُ ". قَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ وَجَبَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ، لَوْلاَ أَمْتَعْتَنَا بِهِ. فَأَتَيْنَا خَيْبَرَ، فَحَاصَرْنَاهُمْ حَتَّى أَصَابَتْنَا مَخْمَصَةٌ شَدِيدَةٌ، ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى فَتَحَهَا عَلَيْهِمْ، فَلَمَّا أَمْسَى النَّاسُ مَسَاءَ الْيَوْمِ الَّذِي فُتِحَتْ عَلَيْهِمْ أَوْقَدُوا نِيرَانًا كَثِيرَةً، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا هَذِهِ النِّيرَانُ عَلَى أَىِّ شَىْءٍ تُوقِدُونَ ". قَالُوا عَلَى لَحْمٍ. قَالَ " عَلَى أَىِّ لَحْمٍ ". قَالُوا لَحْمِ حُمُرِ الإِنْسِيَّةِ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَهْرِيقُوهَا وَاكْسِرُوهَا ". فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَوْ نُهَرِيقُهَا وَنَغْسِلُهَا قَالَ " أَوْ ذَاكَ ". فَلَمَّا تَصَافَّ الْقَوْمُ كَانَ سَيْفُ عَامِرٍ قَصِيرًا فَتَنَاوَلَ بِهِ سَاقَ يَهُودِيٍّ لِيَضْرِبَهُ، وَيَرْجِعُ ذُبَابُ سَيْفِهِ، فَأَصَابَ عَيْنَ رُكْبَةِ عَامِرٍ، فَمَاتَ مِنْهُ قَالَ فَلَمَّا قَفَلُوا، قَالَ سَلَمَةُ رَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ آخِذٌ بِيَدِي، قَالَ " مَا لَكَ ". قُلْتُ لَهُ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي، زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " كَذَبَ مَنْ قَالَهُ، إِنَّ لَهُ لأَجْرَيْنِ ـ وَجَمَعَ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ ـ إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ قَلَّ عَرَبِيٌّ مَشَى بِهَا مِثْلَهُ ". حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ قَالَ " نَشَأَ بِهَا ".
Na ka treguar Abdullah ibn Mesleme, na ka treguar Hatim ibn Ismail, nga Jezid ibn Ebi Ubejd, nga Seleme ibn el-Ekue – Allahu qoftë i kënaqur me të – i cili tha: Dolëm bashkë me Pejgamberin ﷺ drejt Hajberit dhe udhëtuam natën. Një burrë nga grupi i tha Amirit:
"O Amir, a nuk na dëfren me ndonjë nga vjershat e tua?" Amiri ishte poet, ndaj zbriti dhe filloi të recitonte për njerëzit vargje që shoqëronin ecjen e deveve, duke thënë: "O Allah! Po të mos ishe Ti, nuk do të ishim udhëzuar, as nuk do të jepnim sadaka, as nuk do të faleshim. Prandaj falna për atë që kemi bërë, jemi gati të flijohemi për Ty, forcoji këmbët tona kur të takojmë armikun dhe zbrito qetësi mbi ne! Kur na thërrasin në padrejtësi, ne refuzojmë, ndërsa ata bërtasin kundër nesh duke kërkuar ndihmë." I Dërguari i Allahut ﷺ pyeti: "Kush është ky që po këndon?" Thanë: "Është Amir ibn el-Ekue." Ai tha: "Allahu e mëshiroftë!" Një burrë nga grupi tha: "E ka merituar shpërblimin, o i Dërguari i Allahut, sikur të na kishe lënë të shijonim më gjatë shoqërinë e tij." Më pas arritëm në Hajber dhe i rrethuam derisa na goditi uri e madhe. Pastaj Allahu i Lartësuar u dha muslimanëve fitoren mbi ta. Kur erdhi mbrëmja e ditës kur u çlirua qyteti, njerëzit ndezën shumë zjarre. Pejgamberi ﷺ pyeti: "Çfarë janë këto zjarre? Çfarë po zieni?" Ata u përgjigjën: "Mish." Ai pyeti: "Çfarë mishi?" Ata thanë: "Mish gomari të butë." Pejgamberi ﷺ tha: "Derdhni mishin dhe thyeni tenxheret!" Një burrë tha: "O i Dërguari i Allahut, apo ta derdhim mishin dhe t'i lajmë tenxheret?" Ai tha: "Edhe kjo mund të bëhet." Kur radhitet ushtria për betejë, shpata e Amirit ishte e shkurtër; ai u përpoq të godiste këmbën e një çifuti, por tehun e shpatës iu kthye mbrapsht dhe e goditi në gju, çka solli vdekjen e tij. Kur u kthyen nga beteja, i Dërguari i Allahut ﷺ më pa të mërzitur, më mori për dore dhe më tha: "Çfarë ke?" Unë i thashë: "Babai dhe nëna ime qofshin fli për ty! Njerëzit po thonë se veprat e Amirit janë zhvlerësuar." Pejgamberi ﷺ tha: "Gënjen ai që e thotë këtë! Ai ka dy shpërblime" – dhe bashkoi dy gishtat e tij – "Ai është një muxhahid i vërtetë dhe pak arabë kanë arritur atë që ka arritur ai." Na ka treguar Kutejbe, na ka treguar Hatimi dhe tha: "Që kanë ecur me të."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Amiri merr shpërblim për luftën e tij, ndërsa mishi i gomarëve shtëpiakë është i ndaluar.
Ngjarjet zhvillohen gjatë ekspeditës në Khaybar: shokët u goditën nga uria, pas së cilës Profeti ﷺ ndaloi gatimin e gomarëve shtëpiakë. Amiri vdiq nga një plagë e shkaktuar prej shpatës së tij gjatë luftës; më pas, Profeti ﷺ hodhi poshtë pretendimin se veprat e tij kishin shkuar dëm.
Qetësia dhe qëndrueshmëria e zemrës që Allahu ia dhuron njeriut.
Gomarë që mbahen si kafshë shtëpiake ose barre; mishi i tyre është i ndaluar për t’u ngrënë.
Profeti ﷺ e theksoi meritën e Amirit duke bashkuar dy gishta; natyra e saktë e të dy shpërblimeve nuk shpjegohet më tej këtu.
Dijetarët nxjerrin nga thënia për Amirin se një vdekje e paqëllimshme e shkaktuar nga vetë personi nuk i asgjëson automatikisht veprat e mira; Profeti ﷺ përkundrazi pohoi përkushtimin dhe luftën e tij të sinqertë. Katër shkollat juridike sunite e konsiderojnë të ndaluar mishin e gomarëve shtëpiakë. Urdhri për t’i thyer enët u sqarua: ato mund edhe të zbrazen e të lahen, prandaj ndalimi nuk do të thotë se enët e gatimit bëhen vetë të papastra.
- Mos e gjyko besimin dhe veprat e dikujt mbi bazën e thashethemeve; kërko dije të besueshme para se të ndash një gjykim.
- Ndiq rregullat e qarta ushqimore edhe kur uria ose rrethanat e bëjnë të vështirë zbatimin e tyre.
- Përdori talentet e tua, si poezinë ose fjalët, për t’i nxitur të tjerët të mbështeten te Allahu dhe të qëndrojnë të palëkundur.
Ky transmetim sahih përshkruan gjithashtu Amirin ibn al-Akwa dhe ngjarjet gjatë ekspeditës në Khaybar.
Sahih al-Bukhari · #4195 (Sahih)Ky transmetim sahih trajton ushqimin gjatë së njëjtës ekspeditë dhe plotëson kontekstin e rregullave ushqimore në Khaybar.
Sahih al-Bukhari · #4198 (Sahih)Ky transmetim përshkruan mbërritjen dhe ngjarjet në Khaybar, vendin ku u zhvillua ekspedita e përmendur.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.