Sahih al-Bukhari, hadithi 4322
Transmetuar nga Abu Qatada. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abu Qatada
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ حُنَيْنٍ نَظَرْتُ إِلَى رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ يُقَاتِلُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ، وَآخَرُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ يَخْتِلُهُ مِنْ وَرَائِهِ لِيَقْتُلَهُ، فَأَسْرَعْتُ إِلَى الَّذِي يَخْتِلُهُ فَرَفَعَ يَدَهُ لِيَضْرِبَنِي، وَأَضْرِبُ يَدَهُ، فَقَطَعْتُهَا، ثُمَّ أَخَذَنِي، فَضَمَّنِي ضَمًّا شَدِيدًا حَتَّى تَخَوَّفْتُ، ثُمَّ تَرَكَ فَتَحَلَّلَ، وَدَفَعْتُهُ ثُمَّ قَتَلْتُهُ، وَانْهَزَمَ الْمُسْلِمُونَ، وَانْهَزَمْتُ مَعَهُمْ، فَإِذَا بِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي النَّاسِ، فَقُلْتُ لَهُ مَا شَأْنُ النَّاسِ قَالَ أَمْرُ اللَّهِ، ثُمَّ تَرَاجَعَ النَّاسُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَقَامَ بَيِّنَةً عَلَى قَتِيلٍ قَتَلَهُ فَلَهُ سَلَبُهُ ". فَقُمْتُ لأَلْتَمِسَ بَيِّنَةً عَلَى قَتِيلِي، فَلَمْ أَرَ أَحَدًا يَشْهَدُ لِي فَجَلَسْتُ، ثُمَّ بَدَا لِي، فَذَكَرْتُ أَمْرَهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَائِهِ سِلاَحُ هَذَا الْقَتِيلِ الَّذِي يَذْكُرُ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنْهُ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلاَّ لاَ يُعْطِهِ أُصَيْبِغَ مِنْ قُرَيْشٍ، وَيَدَعَ أَسَدًا مِنْ أُسْدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَدَّاهُ إِلَىَّ، فَاشْتَرَيْتُ مِنْهُ خِرَافًا فَكَانَ أَوَّلَ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ.
Lejthi tha: Jahja ibn Seidi më tregoi, nga Umer ibn Kethir ibn Eflahu, nga Ebu Muhamedi (ish-skllavi i liruar i Ebu Katades), se Ebu Katade ka thënë: Ditën e betejës së Hunejnit, pashë një musliman duke luftuar me një idhujtar, ndërsa një tjetër idhujtar po i afrohej fshehurazi nga pas për ta vrarë. Unë nxitoa drejt atij që po i bënte pritë; ai ngriti dorën për të më goditur, por unë ia godita dorën dhe ia preva. Pastaj ai më kapi dhe më shtrëngoi aq fort sa u frikësova se do të vdisja, më pas ai u dobësua, unë e shtyva dhe e vrava. Muslimanët u thyen dhe ikën, dhe unë ika bashkë me ta. Atëherë takova Umer ibn el-Hattabin midis njerëzve dhe e pyeta: 'Çfarë ka ndodhur me njerëzit?' Ai u përgjigj: 'Është urdhri i Allahut.' Më pas njerëzit u kthyen tek i Dërguari i Allahut ﷺ, dhe ai tha: 'Kushdo që sjell provë të qartë se ka vrarë një armik, atij i takon plaçka (selebi) e tij.' U ngrita të kërkoja dëshmi për të vrarin tim, por nuk gjeta askënd që të dëshmonte për mua, ndaj u ula. Pastaj m'u kujtua dhe ia tregova rastin të Dërguarit të Allahut ﷺ. Një burrë nga të pranishmit tha: 'Armët e këtij të vrari që ai përmend janë tek unë, prandaj kompensoje atë me to.' Ebu Bekri tha: 'Jo! I Dërguari i Allahut ﷺ nuk do t'ia japë ato ndonjë personi të dobët nga Kurejshët dhe ta lërë pa shpërblim njërin nga luanët e Allahut që lufton për Allahun dhe të Dërguarin e Tij ﷺ.' Pastaj i Dërguari i Allahut ﷺ u ngrit dhe ma dha atë plaçkë. Me të bleva një kopsht, dhe ky ishte pasuria e parë që fitova në Islam.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Prova e Abu Qatadas për fitoren e tij çoi në ndarjen e drejtë të plaçkës së luftës.
Ngjarja ndodhi gjatë Betejës së Hunejnit. Pas kthimit të muslimanëve, Profeti ﷺ vendosi se kushdo që paraqiste prova se kishte vrarë një armik, do të merrte plaçkën e tij.
Pasuritë e marra nga armiku gjatë një beteje.
Një vërtetim, si dëshmia e një dëshmitari, që e bën të besueshme një kërkesë.
Shprehje figurative për një luftëtar trim që përkushtohet ndaj Allahut dhe të Dërguarit të Tij ﷺ.
Dijetarët klasikë nxjerrin nga kjo se kërkesa për plaçkën personale të një kundërshtari të mundur kërkon prova. Profeti ﷺ e shqyrtoi çështjen dhe ia dha plaçkën; fjalët e Ebu Bekrit theksojnë se guximi dhe përpjekja e dëshmuar nuk duhen anashkaluar. Juristët diskutojnë kushtet për pretendime të tilla sipas rregullave të plaçkës së luftës; kjo nuk është leje e përgjithshme që individët të marrin vetë plaçkë lufte.
- Mbështete kërkesën tënde me prova dhe lëre një autoritet kompetent ta shqyrtojë çështjen me drejtësi.
- Vlerëso trimërinë dhe përpjekjen, por mos lejo kurrë që vlerësimi të zëvendësojë rregullat e drejtësisë.
- Kur lind paqartësi, kërko udhëzim nga ata që janë përgjegjës për marrjen e një vendimi të kujdesshëm.
Ky transmetim përmend të njëjtën ngjarje dhe e sqaron më tej kërkesën e Abu Qatadas për plaçkën.
Sahih al-Bukhari · #4320 (Sahih)Ky transmetim trajton ndarjen e plaçkës së luftës pas Hunejnit dhe jep kontekst për veprimin e Profetit ﷺ.
Sahih al-Bukhari · #4323 (Sahih)Ky transmetim përshkruan një ekspeditë të dërguar në Autas pas Betejës së Hunejnit.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.