Sahih al-Bukhari, hadithi 4351
Transmetuar nga Abu Sa'id al-Khudri. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abu Sa'id al-Khudri
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ شُبْرُمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نُعْمٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ بَعَثَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ـ رضى الله عنه ـ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْيَمَنِ بِذُهَيْبَةٍ فِي أَدِيمٍ مَقْرُوظٍ لَمْ تُحَصَّلْ مِنْ تُرَابِهَا، قَالَ فَقَسَمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةِ نَفَرٍ بَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ بَدْرٍ، وَأَقْرَعَ بْنِ حَابِسٍ وَزَيْدِ الْخَيْلِ، وَالرَّابِعُ إِمَّا عَلْقَمَةُ وَإِمَّا عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ، فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ كُنَّا نَحْنُ أَحَقَّ بِهَذَا مِنْ هَؤُلاَءِ. قَالَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَلاَ تَأْمَنُونِي وَأَنَا أَمِينُ مَنْ فِي السَّمَاءِ، يَأْتِينِي خَبَرُ السَّمَاءِ صَبَاحًا وَمَسَاءً ". قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ، مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ، نَاشِزُ الْجَبْهَةِ، كَثُّ اللِّحْيَةِ، مَحْلُوقُ الرَّأْسِ، مُشَمَّرُ الإِزَارِ، فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، اتَّقِ اللَّهَ. قَالَ " وَيْلَكَ أَوَلَسْتُ أَحَقَّ أَهْلِ الأَرْضِ أَنْ يَتَّقِيَ اللَّهَ ". قَالَ ثُمَّ وَلَّى الرَّجُلُ، قَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَلاَ أَضْرِبُ عُنُقَهُ قَالَ " لاَ، لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ يُصَلِّي ". فَقَالَ خَالِدٌ وَكَمْ مِنْ مُصَلٍّ يَقُولُ بِلِسَانِهِ مَا لَيْسَ فِي قَلْبِهِ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لَمْ أُومَرْ أَنْ أَنْقُبَ قُلُوبَ النَّاسِ، وَلاَ أَشُقَّ بُطُونَهُمْ " قَالَ ثُمَّ نَظَرَ إِلَيْهِ وَهْوَ مُقَفٍّ فَقَالَ " إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمٌ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ رَطْبًا، لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ ". وَأَظُنُّهُ قَالَ " لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ ثَمُودَ ".
Na ka treguar Kutejbe, na ka treguar Abdul-Vahidi, nga Amara ibn el-Ka'ka' ibn Shubrumeh, na ka treguar Abdur-Rrahman ibn Ebi Nu'm, i cili tha: E kam dëgjuar Ebu Se'id el-Hudriun të thotë: Aliu ibn Ebi Talibi, radijallahu anhu, i dërgoi nga Jemeni Allahut të Dërguarit ﷺ një copë ari në një thes lëkure që nuk ishte pastruar ende nga pluhuri i tij. Ai e ndau atë midis katër personave: Ujejne ibn Bedrit, Akra ibn Habisit, Zejd el-Hejlit dhe i katërti ishte ose Alkame ose Amir ibn et-Tufejl. Atëherë një nga shokët e tij tha:
"Ne jemi më të denjë për këtë sesa këta." Kjo arriti tek Pejgamberi ﷺ dhe ai tha: "A nuk më besoni mua, ndërkohë që unë jam i besuari i Atij që është në qiell; lajmet e qiellit më vijnë mua mëngjes dhe mbrëmje?" Pastaj u ngrit një burrë me sy të thellë, faqe të ngritura, ballë të lartë, mjekër të dendur, kokë të rruar dhe izar të përveshur, dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, frikësoju Allahut!" Ai tha: "Mjerë ti! A nuk jam unë më i denji ndër banorët e tokës që t'i frikësohet Allahut?" Më pas ai burrë u largua. Halid ibn el-Velidi tha: "O i Dërguari i Allahut, a t'ia pres qafën?" Ai tha: "Jo, ndoshta ai fal namaz." Halidi tha: "Sa shumë njerëz falin namaz dhe thonë me gjuhët e tyre atë që nuk e kanë në zemrat e tyre!" I Dërguari i Allahut ﷺ tha: "Unë nuk jam urdhëruar të shpoj zemrat e njerëzve apo t'u çaj barkët e tyre." Pastaj ai e shikoi atë ndërsa po largohej dhe tha: "Nga brezi i këtij do të dalë një popull që do ta lexojë Librin e Allahut rrjedhshëm, por ai nuk do të kalojë fytin e tyre. Ata do të dalin nga feja ashtu siç del shigjeta nga gjahu." Dhe mendoj se ai tha: "Po t'i arrij ata, do t'i vras siç u vra populli i Themudit."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ e ndau pasurinë me drejtësi dhe ndaloi dyshimin e pabazë.
‘Ali ibn Abi Talib i dërgoi ar nga Jemeni Profetit ﷺ, i cili e ndau mes katër personave të përmendur. Një i pranishëm e kundërshtoi ndarjen; hadithi përshkruan reagimin e Profetit ﷺ dhe paralajmërimin e tij për një grup të mëvonshëm.
Një grup që u shkëput dhe u bë i njohur për gjykime të ashpra fetare dhe për luftimin e dhunshëm të myslimanëve të tjerë.
Ata e recitojnë Kuranin, por recitimi nuk u çon në kuptim dhe zbatim të vërtetë.
Një shprehje figurative për braktisjen e fesë, si një shigjetë që kalon shpejt përmes shënjestrës së saj.
Dijetarët klasikë nxjerrin prej kësaj se një udhëheqës mund t’i ndajë fondet publike sipas gjykimit të vet kur kjo i shërben interesit të përgjithshëm, dhe se ndarja nuk është automatikisht e padrejtë vetëm sepse jo të gjithë marrin njësoj. Profeti ﷺ thekson se është i besueshëm në atë që Allahu ia ka besuar. Gjithashtu, njerëzit nuk duhen ndëshkuar vetëm mbi bazën e dyshimit: njerëzve nuk u është besuar të hetojnë qëllimet e brendshme të të tjerëve. Paralajmërimi për një grup që reciton, por nuk e zbaton kuptimin, mëson se shenjat e jashtme të fetarisë nuk janë vetvetiu dëshmi e devotshmërisë së sinqertë.
- Mos nxirr menjëherë përfundimin se një ndarje është e padrejtë; pyet për arsyet dhe gjyko me kujdes.
- Mos e dëno qëllimin e brendshëm të dikujt mbi bazën e hamendësimeve, por mbështetu te provat dhe procedurat e drejta.
- Shoqëroje recitimin e Kuranit me kuptim, përulësi dhe vepra të mira.
Ky transmetim përshkruan kundërshtimin e Dhu al-Khuwaysira-s ndaj ndarjes dhe paralajmërimin e Profetit ﷺ për njerëzit që do të largohen nga feja.
Sahih al-Bukhari · #4350 (Sahih)Ky transmetim nga i njëjti kapitull ofron kontekst shtesë për ndarjen e pasurisë dhe reagimet ndaj saj.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.