Sahih al-Bukhari, hadithi 474
Transmetuar nga Abu Waqid al-Laithi. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Ishaq ibn Abdullah ibn Abu Talha
- 1Abdullah ibn Yusufia transmetoi al‑Bukhariعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ
- 2Malikمَالِكٌ
- 3Ishaq ibn Abdullah ibn Abu Talhaإِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّ أَبَا مُرَّةَ، مَوْلَى عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي وَاقِدٍ اللَّيْثِيِّ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ فَأَقْبَلَ ثَلاَثَةُ نَفَرٍ، فَأَقْبَلَ اثْنَانِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَذَهَبَ وَاحِدٌ، فَأَمَّا أَحَدُهُمَا فَرَأَى فُرْجَةً فَجَلَسَ، وَأَمَّا الآخَرُ فَجَلَسَ خَلْفَهُمْ، فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَلاَ أُخْبِرُكُمْ عَنِ الثَّلاَثَةِ أَمَّا أَحَدُهُمْ فَأَوَى إِلَى اللَّهِ، فَآوَاهُ اللَّهُ، وَأَمَّا الآخَرُ فَاسْتَحْيَا، فَاسْتَحْيَا اللَّهُ مِنْهُ، وَأَمَّا الآخَرُ فَأَعْرَضَ، فَأَعْرَضَ اللَّهُ عَنْهُ ".
Ebu Vakid el-Lejthiu transmeton: Ndërsa i Dërguari i Allahut ﷺ ishte ulur në xhami, erdhën tre burra. Dy prej tyre iu afruan të Dërguarit të Allahut ﷺ, kurse i treti u largua. Njëri nga dy që erdhën gjeti një vend bosh në rreth dhe u ul aty, ndërsa tjetri u ul pas tyre. Kur i Dërguari i Allahut ﷺ e përfundoi ligjëratën e tij, tha:
"A doni t'ju tregoj për këta të tre? Njëri prej tyre iu drejtua Allahut, prandaj Allahu e pranoi dhe e strehoi. Tjetri u turpërua para Allahut, prandaj edhe Allahu u turpërua prej tij dhe e mbrojti me mëshirën e Tij. Kurse i treti ktheu kokën dhe u largua, prandaj edhe Allahu ktheu fytyrën prej tij."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Allahu e mirëpret atë që i drejtohet Atij dhe dijes.
Një vend i lirë në rreth, ku burri mund të ulej.
Ai iu afrua tubimit për të dëgjuar fjalët e Allahut dhe për të kërkuar afërsinë e Tij.
Një shprehje për sjelljen e mëshirshme të Allahut: Ai nuk e refuzoi burrin dhe as nuk e poshtëroi.
Dijetarët klasikë nxjerrin prej kësaj se është mirë të marrësh pjesë në një rreth dijeje dhe këshillimi, dhe se mund të zësh një vend të lirë pa i shtyrë të tjerët. Ai që, nga modestia, ulet pas të pranishmëve nuk barazohet me atë që largohet; Profeti ﷺ përmend për secilin një trajtim hyjnor të përshtatshëm. Dijetarët theksojnë se tekste të tilla për cilësitë e Allahut pranohen në një mënyrë që i përshtatet madhështisë së Tij, pa e krahasuar Atë me krijesat.
- Në një mësim ose hutbe, zër një vend të lirë pa i penguar të tjerët.
- Eja me synimin për të kërkuar udhëzimin e Allahut dhe qëndro i vëmendshëm gjatë tubimit.
- Trajtoji me butësi vizitorët e ndrojtur, por mos u largo pa arsye nga dija.
Ky transmetim lavdëron lënien e asaj që nuk e përket njeriut; së bashku, të dy tekstet theksojnë vlerën e sjelljes së mirë dhe të zgjedhjeve të vetëdijshme.
Sahih al-Bukhari · #472 (Sahih)Edhe ky transmetim flet për sjelljen gjatë një hutbeje dhe mbështet rëndësinë e vëmendjes dhe të sjelljes së përshtatshme në një tubim fetar.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.