Sahih al-Bukhari, hadithi 4910
Transmetuar nga Abdullah ibn Masud. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abdullah ibn Masud
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
وَقَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَأَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ كُنْتُ فِي حَلْقَةٍ فِيهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى وَكَانَ أَصْحَابُهُ يُعَظِّمُونَهُ، فَذَكَرَ آخِرَ الأَجَلَيْنِ فَحَدَّثْتُ بِحَدِيثِ سُبَيْعَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ قَالَ فَضَمَّزَ لِي بَعْضُ أَصْحَابِهِ. قَالَ مُحَمَّدٌ فَفَطِنْتُ لَهُ فَقُلْتُ إِنِّي إِذًا لَجَرِيءٌ إِنْ كَذَبْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ وَهْوَ فِي نَاحِيَةِ الْكُوفَةِ. فَاسْتَحْيَا وَقَالَ لَكِنَّ عَمَّهُ لَمْ يَقُلْ ذَاكَ. فَلَقِيتُ أَبَا عَطِيَّةَ مَالِكَ بْنَ عَامِرٍ فَسَأَلْتُهُ فَذَهَبَ يُحَدِّثُنِي حَدِيثَ سُبَيْعَةَ فَقُلْتُ هَلْ سَمِعْتَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِيهَا شَيْئًا فَقَالَ كُنَّا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ أَتَجْعَلُونَ عَلَيْهَا التَّغْلِيظَ وَلاَ تَجْعَلُونَ عَلَيْهَا الرُّخْصَةَ. لَنَزَلَتْ سُورَةُ النِّسَاءِ الْقُصْرَى بَعْدَ الطُّولَى {وَأُولاَتُ الأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ}.
Sulejman ibn Harbi dhe Ebu Nu'mani thanë: Hamad ibn Zejdi na transmetoi nga Ejubi, ai nga Muhamedi, i cili tha:
"Isha në një tubim ku ishte edhe Abdurrahman ibn Ebi Lejla, të cilin shokët e tij e respektonin shumë. U përmend çështja e 'fundit të dy afateve', ndaj unë tregova hadithin e Subej'esë bijës së Harithit, duke e transmetuar nga Abdullah ibn Utbeja." Muhamedi vazhdoi: "Disa nga shokët e tij më bënë shenjë (për të më ndaluar)." Muhamedi tha: "E kuptova qëllimin e tyre dhe thashë: 'A do të guxoja vallë të gënjej për Abdullah ibn Utbenë ndërkohë që ai është në një lagje të Kufes?' Ai u turpërua dhe tha: 'Por xhaxhai i tij nuk e ka thënë këtë.'" Muhamedi shtoi: "Më pas takova Ebu Atijjen, Malik ibn Amirin, dhe e pyeta. Ai filloi të më tregonte hadithin e Subej'esë. Unë e pyeta: 'A ke dëgjuar gjë nga Abdullahu lidhur me këtë?' Ai u përgjigj: 'Ishim tek Abdullahu dhe ai tha: "Pse ia ngarkoni asaj vështirësinë dhe nuk pranoni lehtësimin që i është dhënë? Surja e shkurtër e grave (Et-Talak) zbriti pas sures së gjatë (El-Bekare): 'Dhe gratë shtatzëna, afati i tyre është derisa ta lënë barrën e tyre.'"'"
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Një e ve e mbetur shtatzënë e përfundon periudhën e pritjes sapo lind.
Periudha e përcaktuar e pritjes që një grua duhet të respektojë pas divorcit ose vdekjes së bashkëshortit.
Sureja at-Talak, e quajtur edhe an-Nisa as-sughra, «sureja e shkurtër an-Nisa».
Shpjegimi se një grua shtatzënë duhet të presë afatin më të gjatë të zbatueshëm para se të përfundojë iddah-i i saj.
Dijetarët klasikë nxjerrin nga fjalët e Abdullah ibn Masud dhe ajeti në suren at-Talak (65:4) se iddah-i i një gruaje shtatzënë përfundon sapo ajo lind, edhe nëse kjo ndodh pak kohë pas vdekjes së bashkëshortit të saj. Transmetimi përdor renditjen e shpalljes për të kuptuar periudhën e përgjithshme të pritjes për të vejat në suren al-Baqara, krahas dispozitës së veçantë për gratë shtatzëna. Katër shkollat juridike sunite e zbatojnë në përgjithësi këtë rregull për një grua shtatzënë pas vdekjes së bashkëshortit të saj.
- Kur jep një gjykim fetar, shqyrto së bashku ajetet përkatëse kuranore dhe transmetimet e besueshme.
- Për një rast konkret lidhur me iddah-in, kërko këshillën e një dijetari kompetent që i vlerëson me kujdes rrethanat.
- Transmetoji me kujdes fjalët e të tjerëve dhe verifikoji pohimet në burime të besueshme.
Ky transmetim sahih trajton periudhën e pritjes së Subay'ah bint al-Harith dhe mbështet rregullin se një e ve shtatzënë e përfundon iddah-in me lindjen.
Sahih al-Bukhari · #4909 (Sahih)Transmetimi lidh qëndrimin e Ibn Abbas dhe Abu Hurayra për afatin e zbatueshëm me çështjen që shpjegohet këtu nga Abdullah ibn Masud.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.