Sahih al-Bukhari, hadithi 4947
Transmetuar nga Ali ibn Abi Talib. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ
- 1Yahyaia transmetoi al‑Bukhariيَحْيَى
- 2Waki'وَكِيعٌ
- 3Al‑A'mashالأَعْمَشِ
- 4Sa'd ibn Ubaydaسَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ
- 5Abu Abd ar‑Rahmanأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 6Aliعَلِيٍّ
- 7I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَلِيٍّ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ وَقَدْ كُتِبَ مَقْعَدُهُ مِنَ الْجَنَّةِ وَمَقْعَدُهُ مِنَ النَّارِ ". فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ نَتَّكِلُ قَالَ " لاَ، اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ ". ثُمَّ قَرَأَ {فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى * وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى} إِلَى قَوْلِهِ {فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى}
Na ka treguar Jahja, na ka treguar Veki', nga El-A'meshi, nga Sa'd ibn Ubejde, nga Ebu Abdur-Rrahmani, nga Aliu - paqja qoftë mbi të - i cili tha: Ishim ulur pranë Pejgamberit ﷺ dhe ai tha:
"Nuk ka asnjë prej jush që nuk i është shkruar vendi i tij në Xhenet dhe vendi i tij në Zjarr." Ne thamë: "O i Dërguari i Allahut! A duhet të mbështetemi te kjo (dhe të braktisim punën)?" Ai u përgjigj: "Jo! Veproni, sepse secilit do t'i lehtësohet ajo për të cilën është krijuar." Më pas ai recitoi: {Kush jep dhe ruhet nga mëkatet * Dhe beson në shpërblimin më të mirë * Ne do t'ia lehtësojmë atij rrugën drejt lehtësisë} deri te fjala e Tij {Ne do t'ia lehtësojmë atij rrugën drejt vështirësisë}.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Paracaktimi i Allahut nuk e çliron askënd nga detyrimi për të bërë vepra të mira.
Ajo që Allahu e di dhe e ka përcaktuar paraprakisht.
Allahu ia bën të arritshme njeriut rrugën drejt përfundimit të tij; njeriu prapëseprapë ka detyrimin të veprojë.
Ajetet u referohen rrugëve të bindjes dhe të mosbindjes, si dhe pasojave të tyre përfundimtare.
Dijetarët klasikë shpjegojnë se caktimi i shkruar paraprakisht nuk është arsye për të lënë pas dore veprat e mira. Njeriu nuk e di përfundimin e vet dhe, prandaj, është i detyruar të veprojë, ndërsa dija dhe caktimi i Allahut përfshijnë gjithçka. Ajetet kuranore lidhin dhënien, devotshmërinë dhe besimin me lehtësimin e rrugës drejt së mirës; ato tregojnë se mbështetja te Allahu shkon bashkë me përpjekjen dhe përgjegjësinë.
- Mos i shty veprat e mira me arsyetimin se gjithçka është caktuar tashmë; fillo sot me një vepër konkrete adhurimi ose ndihme.
- Kërkoji Allahut udhëzim dhe njëkohësisht bëj zgjedhje të vetëdijshme që përputhen me besimin, devotshmërinë dhe bujarinë.
- Mos lejo që pasiguria për të ardhmen të të paralizojë: detyra jote është të veprosh me sinqeritet dhe t’ia lësh përfundimin Allahut.
Ky transmetim ka të njëjtën ide thelbësore për përfundimin e shkruar dhe nxitjen që të mos pritet në mënyrë pasive.
40 Hadith van an-Nawawi · #4 (Sahih)Ky hadith përshkruan se përfundimi i një personi shkruhet dhe ndriçon të njëjtën temë të caktimit hyjnor dhe përgjegjësisë njerëzore.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.