Sahih al-Bukhari, hadithi 5167
Transmetuar nga Anas ibn Malik. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ
- 1Aliia transmetoi al‑Bukhariعَلِيٌّ
- 2Sufyanسُفْيَانُ
- 3Humaydحُمَيْدٌ
- 4Anasأَنَسًا
- 5I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَأَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ وَتَزَوَّجَ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ " كَمْ أَصْدَقْتَهَا ". قَالَ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ. وَعَنْ حُمَيْدٍ سَمِعْتُ أَنَسًا قَالَ لَمَّا قَدِمُوا الْمَدِينَةَ نَزَلَ الْمُهَاجِرُونَ عَلَى الأَنْصَارِ فَنَزَلَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ عَلَى سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ فَقَالَ أُقَاسِمُكَ مَالِي وَأَنْزِلُ لَكَ عَنْ إِحْدَى امْرَأَتَىَّ. قَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِكَ ��َمَالِكَ. فَخَرَجَ إِلَى السُّوقِ فَبَاعَ وَاشْتَرَى فَأَصَابَ شَيْئًا مِنْ أَقِطٍ وَسَمْنٍ فَتَزَوَّجَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ ".
Enesi (r.a.) transmeton: Kur Abdurrahman ibn Aufi u martua me një grua nga ensarët, Pejgamberi ﷺ e pyeti atë:
"Sa mehr i dhe asaj?" Abdurrahmani u përgjigj: "Ari sa pesha e një bërthame hurme." Enesi shton: Kur ata (Pejgamberi ﷺ dhe shokët e tij) arritën në Medinë, muhaxhirët u strehuan në shtëpitë e ensarëve. Abdurrahman ibn Aufi u strehua te Sadi ibn er-Rabi'. Sadi i tha Abdurrahmanit: "Unë do ta ndaj pasurinë time me ty dhe do të lëshoj njërën nga dy gratë e mia për ty." Abdurrahmani tha: "Allahu të bekoftë ty, familjen dhe pasurinë tënde!" Më pas ai shkoi në treg, tregtoi dhe fitoi pak gjizë dhe gjalpë, pastaj u martua. Pejgamberi ﷺ i tha atij: "Shtro një gosti dasme, qoftë edhe me një dele."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Abd ar-Rahman e fitoi vetë mehrin e tij dhe u këshillua të shtronte një valime.
Pas mbërritjes së Muhaxhirëve në Medinë, Sa’d ibn ar-Rabi’ i ofroi Abd ar-Rahman ibn Awfit një pjesë të pasurisë së tij dhe njërën prej grave të tij. Abd ar-Rahmani e falënderoi, shkoi të merrej me tregti në pazar dhe u martua me një grua nga Ensarët.
Prika që dhëndri është i detyruar t’ia japë bashkëshortes.
Një vakt që shtrohet me rastin e martesës.
Muhaxhirët ishin myslimanët që emigruan në Medinë; Ensarët ishin banorët që i mirëpritën dhe i mbështetën.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se prika është detyrim dhe shuma e saj caktohet me marrëveshje mes palëve; hadithi nuk përcakton një minimum të caktuar. Përgjigjja e Abd ar-Rahmanit tregon se njeriu mund ta pranojë ndihmën me mirënjohje, por edhe të përpiqet vetë për të siguruar jetesën. Udhëzimi për të shtruar një valime thekson se martesa duhet bërë e njohur dhe festuar. Dijetarët e konsiderojnë valimen një praktikë shumë të rekomanduar; përmasat e saj duhet të përshtaten me mundësitë e personit, siç tregon shprehja «qoftë edhe me një dele». Transmetimi vlerëson gjithashtu bujarinë vëllazërore të Ensarëve.
- Përcaktojeni qartë mehrin dhe merrni parasysh mundësitë financiare të dhëndrit.
- Ofro ndihmë bujarisht, por respektoje zgjedhjen e dikujt për ta siguruar vetë jetesën.
- Festojeni martesën me një valime brenda mundësive tuaja dhe pa borxhe të panevojshme.
Ky transmetim i Anasit përshkruan gostinë me rastin e martesës së Profetit ﷺ dhe plotëson udhëzimet rreth gostive të dasmës.
Sahih al-Bukhari · #5066 (Sahih)Profeti ﷺ i nxit të rinjtë që kanë mundësi të martohen; kjo lidhet me vëmendjen ndaj martesës dhe përgjegjësisë.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.