Sahih al-Bukhari, hadithi 5268
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ
- 1Farwa ibn Abu al‑Maghraia transmetoi al‑Bukhariفَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ
- 2Ali ibn Mushirعَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ
- 3Hisham ibn Urwaهِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ
- 4Babai i tij, Urwaأَبِيهِ
- 5Aishaعَائِشَةَ
- 6I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ الْعَسَلَ وَالْحَلْوَاءَ، وَكَانَ إِذَا انْصَرَفَ مِنَ الْعَصْرِ دَخَلَ عَلَى نِسَائِهِ، فَيَدْنُو مِنْ إِحْدَاهُنَّ، فَدَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ، فَاحْتَبَسَ أَكْثَرَ مَا كَانَ يَحْتَبِسُ، فَغِرْتُ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ فَقِيلَ لِي أَهْدَتْ لَهَا امْرَأَةٌ مِنْ قَوْمِهَا عُكَّةً مِنْ عَسَلٍ، فَسَقَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُ شَرْبَةً، فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَنَحْتَالَنَّ لَهُ. فَقُلْتُ لِسَوْدَةَ بِنْتِ زَمْعَةَ إِنَّهُ سَيَدْنُو مِنْكِ، فَإِذَا دَنَا مِنْكِ فَقُولِي أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ لاَ. فَقُولِي لَهُ مَا هَذِهِ الرِّيحُ الَّتِي أَجِدُ مِنْكَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ فَقُولِي لَهُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ. وَسَأَقُولُ ذَلِكَ، وَقُولِي أَنْتِ يَا صَفِيَّةُ ذَاكِ. قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَامَ عَلَى الْبَابِ، فَأَرَدْتُ أَنْ أُبَادِيَهُ بِمَا أَمَرْتِنِي بِهِ فَرَقًا مِنْكِ، فَلَمَّا دَنَا مِنْهَا قَالَتْ لَهُ سَوْدَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ قَالَ " لاَ ". قَالَتْ فَمَا هَذِهِ الرِّيحُ الَّتِي أَجِدُ مِنْكَ. قَالَ " سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ ". فَقَالَتْ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ فَلَمَّا دَارَ إِلَىَّ قُلْتُ لَهُ نَحْوَ ذَلِكَ، فَلَمَّا دَارَ إِلَى صَفِيَّةَ قَالَتْ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا دَارَ إِلَى حَفْصَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ أَسْقِيكَ مِنْهُ. قَالَ " لاَ حَاجَةَ لِي فِيهِ ". قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ وَاللَّهِ لَقَدْ حَرَمْنَاهُ. قُلْتُ لَهَا اسْكُتِي.
Aishja, Allahu qoftë e kënaqur me të, ka treguar: I Dërguari i Allahut ﷺ e donte mjaltin dhe ëmbëlsirat. Kur kthehej nga namazi i iqindisë, ai hynte te gratë e tij dhe u afrohej atyre. Njëherë hyri te Hafsja, bija e Umerit, dhe qëndroi më gjatë se zakonisht. Unë u xhelozova dhe pyeta për arsyejen, e më thanë se një grua nga fisi i saj i kishte dhuruar një shakull me mjaltë dhe ajo e kishte pirë Pejgamberin ﷺ prej tij. Unë thashë: 'Për Zotin, do t'i bëjmë një dredhi!' Pastaj i thashë Seudes, bijës së Zem'as: 'Ai do të të afrohet ty; kur të të afrohet, thuaji:
"A ke ngrënë megafir?" Ai do të thotë: "Jo." Atëherë thuaji: "Çfarë është kjo erë që ndjej prej teje?" Ai do të thotë: "Hafsja më dha të pi një gllënjkë mjaltë." Ti thuaji: "Bletët që e kanë bërë atë kanë thithur lëngun e pemës urfut." Edhe unë do ta them këtë. Dhe ti, o Safije, thuaje po ashtu.' Seudeja tregoi: 'Për Zotin, sapo ai ndaloi në derë, desha t'ia thoja menjëherë atë që më kishe urdhëruar nga frika prej teje. Kur ai iu afrua, Seudeja i tha: "O i Dërguari i Allahut ﷺ, a ke ngrënë megafir?" Ai u përgjigj: "Jo." Ajo tha: "Atëherë çfarë është kjo erë që ndjej prej teje?" Ai tha: "Hafsja më dha të pi një gllënjkë mjaltë." Ajo tha: "Bletët e tij kanë thithur lëngun e urfutit." Kur erdhi tek unë, i thashë të njëjtën gjë. Kur shkoi te Safija, edhe ajo i tha të njëjtën. Kur shkoi përsëri te Hafsja, ajo tha: "O i Dërguari i Allahut ﷺ, a të jap të pish prapë prej tij?" Ai tha: "Nuk kam nevojë për të." Seudeja tha: 'Për Zotin, ia kemi ndaluar atë.' Unë i thashë: 'Hesht!'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Aisha tregon se si xhelozia e bëri Profetin ﷺ të hiqte dorë nga mjalti.
Aisha tregon se u bë xheloze kur Profeti ﷺ qëndroi më gjatë te Hafsa pas namazit të Asrit, sepse Hafsa i kishte dhënë një pije me mjaltë. Ajo u mor vesh me Sawdën dhe Safijjen që ta pyesnin për një erë të pakëndshme, pas së cilës ai tha se nuk e dëshironte më pijen.
Lëng ose rrëshirë bimore me një erë që konsiderohej e pakëndshme.
Një pemë, aroma e së cilës përmendet në rrëfim për t’ia atribuar mjaltit një shije ose erë të pakëndshme.
Një enë prej lëkure ku ruhej mjalti.
Komentuesit klasikë e trajtojnë këtë rrëfim në lidhje me ajetet për ndalimin e asaj që Allahu e ka lejuar. Profeti ﷺ nuk e shpalli mjaltin të ndaluar në kuptimin juridik; ai vetëm hoqi dorë prej tij për vete. Prandaj, dijetarët bëjnë dallimin mes një zotimi personal ose vetëpërmbajtjeje dhe një betimi detyrues, pasojat e të cilit varen nga formulimi dhe qëllimi. Medhhebet i shqyrtojnë këto raste sipas rregullave për betimet dhe ndalimin e gjërave të lejuara: vetëm shqiptimi i një fjale nuk e bën automatikisht të ndaluar për të tjerët atë që është e lejuar. Rrëfimi tregon gjithashtu se ndjenjat njerëzore, si xhelozia, shfaqen në jetën familjare, por mashtrimi dhe ushtrimi i presionit nuk janë mënyra për t’u marrë si shembull.
- Diskuto sinqerisht me partnerin për xhelozinë dhe pasigurinë, pa i bërë presion dikujt tjetër.
- Dallo zgjedhjen personale për të hequr dorë nga diçka prej një deklarate që, sipas rregullave islame, konsiderohet betim.
- Mos shpall të ndaluara gjërat që Allahu i ka lejuar; për një betim detyrues kërko këshillën e një dijetari të kualifikuar.
Ky transmetim përmend se një burrë që e shpall të ndaluar për vete bashkëshorten e tij nuk shkakton automatikisht shkurorëzim. Ai ndihmon të dallohet vetëpërmbajtja personale nga një pasojë juridike.
Sahih al-Bukhari · #5267 (Sahih)Ky transmetim trajton gjithashtu heqjen dorë nga diçka në kontekstin familjar dhe sqaron çështjet juridike që lidhen me deklarata të tilla.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.