Sahih al-Bukhari, hadithi 5292
Transmetuar nga Zayd ibn Khalid al-Juhani. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Zayd ibn Khalid al-Juhani
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عَنْ ضَالَّةِ الْغَنَمِ فَقَالَ " خُذْهَا، فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ ". وَسُئِلَ عَنْ ضَالَّةِ الإِبِلِ، فَغَضِبَ وَاحْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ، وَقَالَ " مَا لَكَ وَلَهَا، مَعَهَا الْحِذَاءُ وَالسِّقَاءُ، تَشْرَبُ الْمَاءَ، وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ، حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا ". وَسُئِلَ عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ " اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَعِفَاصَهَا، وَعَرِّفْهَا سَنَةً، فَإِنْ جَاءَ مَنْ يَعْرِفُهَا، وَإِلاَّ فَاخْلِطْهَا بِمَالِكَ ". قَالَ سُفْيَانُ فَلَقِيتُ رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ ـ قَالَ سُفْيَانُ وَلَمْ أَحْفَظْ عَنْهُ شَيْئًا غَيْرَ هَذَا ـ فَقُلْتُ أَرَأَيْتَ حَدِيثَ يَزِيدَ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ فِي أَمْرِ الضَّالَّةِ، هُوَ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ قَالَ نَعَمْ. قَالَ يَحْيَى وَيَقُولُ رَبِيعَةُ عَنْ يَزِيدَ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ. قَالَ سُفْيَانُ فَلَقِيتُ رَبِيعَةَ فَقُلْتُ لَهُ.
Jezidi (mevlai i Munbe'ithit) transmeton: Profeti ﷺ u pyet për rastin e një deleje të humbur dhe tha:
"Merre atë, sepse ajo është ose për ty, ose për vëllain tënd, ose për ujkun." Më pas u pyet për një deveje të humbur, u zemërua dhe faqet iu skuqën, dhe tha: "Çfarë pune ke ti me të?! Ajo ka këmbët e saj dhe enën e ujit me vete; pi ujë dhe ha nga pemët derisa ta takojë pronari i saj." Gjithashtu u pyet për Lukatën (sendin e gjetur) dhe tha: "Njih lidhjen e saj dhe enën e saj, dhe bëj njoftim publik për të për një vit. Nëse vjen dikush që e njeh atë, jepja; përndryshe, bashkoje me pasurinë tënde." Sufjani thotë: Takova Rebi'a ibn Ebi Abdur-Rrahmanin – Sufjani thotë: Nuk kam mbajtur mend prej tij gjë tjetër veç kësaj – dhe i thashë: "A mendon se hadithi i Jezidit, mevlait të Munbe'ithit, rreth çështjes së sendit të humbur, është nga Zejd ibn Khalidi?" Ai tha: "Po." Jahja thotë: Dhe Rebi'a transmeton nga Jezidi, mevlai i Munbe'ithit, nga Zejd ibn Khalidi. Sufjani thotë: Takova Rebi'an dhe ia thashë këtë.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Mbroje një kafshë të humbur dhe të pambrojtur, dhe trajtoje me kujdes pasurinë e gjetur.
Një send i gjetur, pronari i të cilit nuk dihet.
Mbyllësja dhe mbështjellësi i një sendi të gjetur; tipare që pronari mund t’i përdorë për ta njohur.
Një dele që është larguar nga pronari dhe rrezikohet nëse mbetet pa mbrojtje.
Dijetarët nxjerrin përfundimin se dikush mund ta marrë një dele të humbur për ta mbrojtur nga humbja ose grabitqarët, por duhet ta trajtojë si pasuri të besuar. Deveja zakonisht mund të kujdeset vetë për veten, ndaj nuk merret pa arsye. Për një send të gjetur, gjetësi duhet të mbajë mend tiparet e tij, ta shpallë gjetjen për një vit dhe t’ia kthejë pronarit kur ky ta njohë saktë. Medhhebet diskutojnë hollësi të mëtejshme, si mënyrën e shpalljes dhe përdorimin e sendit; detyrimi për ta mbrojtur pronën dhe për t’ia kthyer pronarit mbetet parimi udhëheqës.
- Nëse gjen një kafshë të pambrojtur, kujdesu për sigurinë e saj dhe përpiqu të gjesh pronarin.
- Për pasurinë e gjetur, mbaj mend tiparet dalluese dhe shpall gjetjen.
- Ktheja sendin e gjetur personit që mund ta identifikojë me shenja bindëse.
Ky transmetim qëndron menjëherë pranë këtij pasazhi në të njëjtin libër dhe ndihmon për të dalluar kontekstin juridik të kapitullit mbi shkurorëzimin.
Sahih al-Bukhari · #91 (Sahih)Të dy transmetimet nga Sahih al-Bukhari japin udhëzime profetike dhe tregojnë se si duhet përcjellë dija me kujdes.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.