Sahih al-Bukhari, hadithi 5295
Transmetuar nga Anas ibn Malik. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Anas ibn Malik
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
وَقَالَ الأُوَيْسِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ شُعْبَةَ بْنِ الْحَجَّاجِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ عَدَا يَهُودِيٌّ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى جَارِيَةٍ، فَأَخَذَ أَوْضَاحًا كَانَتْ عَلَيْهَا وَرَضَخَ رَأْسَهَا، فَأَتَى بِهَا أَهْلُهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْىَ فِي آخِرِ رَمَقٍ، وَقَدْ أُصْمِتَتْ، فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَتَلَكِ فُلاَنٌ ". لِغَيْرِ الَّذِي قَتَلَهَا، فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ لاَ، قَالَ فَقَالَ لِرَجُلٍ آخَرَ غَيْرِ الَّذِي قَتَلَهَا، فَأَشَارَتْ أَنْ لاَ، فَقَالَ " فَفُلاَنٌ ". لِقَاتِلِهَا فَأَشَارَتْ أَنْ نَعَمْ، فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُضِخَ رَأْسُهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ.
El-Evsiju tha: Na tregoi Ibrahim ibn Sa'di, nga Shu'be ibn El-Haxhaxhi, nga Hisham ibn Zejdi, nga Enes ibn Maliku, Allahu qoftë i kënaqur me të, i cili tha: Në kohën e të Dërguarit të Allahut ﷺ një hebre sulmoi një vajzë, i mori stolitë prej argjendi që ajo mbante dhe ia shtypi kokën. Familja e saj e solli atë tek i Dërguari i Allahut ﷺ ndërsa ajo ishte në frymëmarrjet e fundit dhe nuk mund të fliste. I Dërguari i Allahut ﷺ e pyeti:
"Kush të vrau, filani?", duke përmendur dikë tjetër veç vrasësit. Ajo bëri shenjë me kokë se jo. Pastaj ai përmendi një burrë tjetër që nuk ishte vrasësi, dhe ajo sërish bëri shenjë se jo. Më pas ai pyeti: "A ishte filani?", duke përmendur emrin e vrasësit të saj. Ajo pohoi me kokë. Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ urdhëroi dhe atij hebreu iu shtyp koka midis dy gurëve.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Viktima në prag të vdekjes e tregoi sulmuesin dhe më pas u vendos drejtësia.
Gjendja kur dikush është ende gjallë, por pritet të vdesë së shpejti.
Një dënim i rregulluar me ligj që, në raste të caktuara, vendos drejtësi për një krim të rëndë.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se një viktimë që nuk mund të flasë më mund ta tregojë autorin me një gjest dhe se gjykatësi duhet t’i shqyrtojë me kujdes këto shenja. Profeti ﷺ përmendi fillimisht persona të tjerë, për të përcaktuar nëse viktima e njihte autorin e treguar. Ky pasazh trajtohet edhe në lidhje me hakmarrjen juridike për vrasje. Juristët klasikë theksojnë se këto dënime zbatohen vetëm nga autoritetet kompetente dhe duke respektuar rregullat e provave dhe të procedurës gjyqësore; ato nuk janë leje për vetëgjyqësi.
- Kur përballesh me një padrejtësi të rëndë, shqyrto me kujdes dëshmitë dhe shenjat para se të japësh një gjykim.
- Drejtoji dyshimet te institucionet kompetente dhe mos zbato kurrë vetë ndonjë dënim.
- Mbroji viktimat dhe kushtoji vëmendje dëshmive të tyre, edhe kur mund të komunikojnë vetëm me gjeste.
Ky transmetim nga e njëjta pjesë e Sahih al-Bukhari trajton gjithashtu hakmarrjen juridike dhe kushtet që lidhen me një krim të rëndë.
40 Hadith van an-Nawawi · #14 (Sahih)Ky hadith përmend rastet e kufizuara kur, sipas transmetimit, derdhja e gjakut mund të jetë e ligjshme; ai thekson se kjo nuk përbën bazë për vetëgjyqësi.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.