Sahih al-Bukhari, hadithi 5484
Transmetuar nga Adi ibn Hatim. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ
- 1Musa ibn Isma'ilia transmetoi al‑Bukhariمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ
- 2Thabit ibn Yazidثَابِتُ بْنُ يَزِيدَ
- 3Asimعَاصِمٌ
- 4Ash‑Sha'biالشَّعْبِيِّ
- 5Adi ibn Hatimعَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ
- 6I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ وَسَمَّيْتَ فَأَمْسَكَ وَقَتَلَ، فَكُلْ، وَإِنْ أَكَلَ فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ، وَإِذَا خَالَطَ كِلاَبًا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهَا فَأَمْسَكْنَ وَقَتَلْنَ فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّكَ لاَ تَدْرِي أَيُّهَا قَتَلَ، وَإِنْ رَمَيْتَ الصَّيْدَ فَوَجَدْتَهُ بَعْدَ يَوْمٍ أَوْ يَوْمَيْنِ، لَيْسَ بِهِ إِلاَّ أَثَرُ سَهْمِكَ، فَكُلْ، وَإِنْ وَقَعَ فِي الْمَاءِ فَلاَ تَأْكُلْ ".
Adij bin Hatimi (r.a.) transmeton se Pejgamberi ﷺ ka thënë:
"Kur ta lëshosh qenin tënd dhe të përmendësh emrin e Allahut, nëse ai e kap dhe e vret gjahun, haje atë. Por nëse qeni ha prej tij, mos e ha, sepse ai e ka kapur për vete. Nëse qenit tënd i bashkohen qen të tjerë mbi të cilët nuk është përmendur emri i Allahut, dhe ata e kapin dhe e vrasin gjahun, mos e ha, sepse nuk e di cili prej tyre e ka vrarë. Nëse e gjuan gjahun me shigjetë dhe e gjen atë pas një ose dy ditësh, dhe në të nuk ka gjurmë tjetër përveç shigjetës sate, haje atë. Por nëse bie në ujë, mos e ha."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Mishi i gjahut është i lejuar kur qeni i gjuetisë lëshohet siç duhet dhe shkaku i vdekjes është i sigurt.
Kur lëshohet qeni i gjuetisë, përmendet Allahu, zakonisht duke thënë „Bismillah“.
Qeni ha nga preja; hadithi e përmend këtë si arsye për të mos e ngrënë atë.
Nuk ka shenja se preja është plagosur ose vrarë në ndonjë mënyrë tjetër.
Dijetarët nxjerrin përfundimin se gjahu mund të hahet kur gjuetari përmend emrin e Allahut teksa lëshon një qen të stërvitur dhe qeni e kap prenë pa e ngrënë. Nëse qeni ha nga preja, ose nëse në gjueti bashkohen qen të tjerë të lëshuar pa përmendur emrin e Allahut, krijohet pasiguri për mënyrën si u kap preja dhe, sipas tekstit, ajo nuk lejohet të hahet. Po ashtu, një kafshë e goditur me shigjetë dhe e gjetur më vonë mund të hahet kur shihet vetëm plaga e shkaktuar nga shigjeta jote; nëse kafsha gjendet në ujë, hadithi e përjashton ngrënien për shkak të pasigurisë mbi shkakun e vdekjes. Shkollat juridike trajtojnë kushte të mëtejshme lidhur me kafshët e gjuetisë, përmendjen e emrit të Allahut dhe dyshimin për shkakun e vdekjes.
- Përmende emrin e Allahut kur lëshon qenin e gjuetisë dhe sigurohu që qeni të mos e hajë prenë.
- Mos e ha gjahun nëse prenë e kanë ndjekur qen të tjerë dhe nuk dihet qartë cili prej tyre e ka vrarë.
- Kur gjahun e gjen më vonë, kontrollo me kujdes nëse plaga e shigjetës sate është shkaku i vetëm i dukshëm i vdekjes; mos e ha nëse ka rënë në ujë.
Ky transmetim nga Adi ibn Hatim trajton gjithashtu kushtet në të cilat mund të hahet gjahu i kapur nga një qen gjuetie.
Sahih al-Bukhari · #5485 (Sahih)Ky transmetim trajton gjetjen pas një kohe të gjahut të qëlluar dhe shenjat që tregojnë shkakun e vdekjes.
Sahih al-Bukhari · #5486 (Sahih)Ky transmetim ka të bëjë me gjuetinë me qen të stërvitur dhe kushtet për të ngrënë prenë.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.