Sahih al-Bukhari, hadithi 5486
Transmetuar nga Adi ibn Hatim. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Adi ibn Hatim
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرْسِلُ كَلْبِي وَأُسَمِّي فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ وَسَمَّيْتَ، فَأَخَذَ فَقَتَلَ فَأَكَلَ فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ ". قُلْتُ إِنِّي أُرْسِلُ كَلْبِي أَجِدُ مَعَهُ كَلْبًا آخَرَ، لاَ أَدْرِي أَيُّهُمَا أَخَذَهُ. فَقَالَ " لاَ تَأْكُلْ فَإِنَّمَا سَمَّيْتَ عَلَى كَلْبِكَ وَلَمْ تُسَمِّ عَلَى غَيْرِهِ ". وَسَأَلْتُهُ عَنْ صَيْدِ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ " إِذَا أَصَبْتَ بِحَدِّهِ، فَكُلْ، وَإِذَا أَصَبْتَ بِعَرْضِهِ فَقَتَلَ، فَإِنَّهُ وَقِيذٌ، فَلاَ تَأْكُلْ ".
Na tregoi Ademi, na tregoi Shu‘beja, nga Abdullah ibn Ebi es-Sefer, ai nga esh-Sha‘biu, ai nga Adij ibn Hatimi i cili tha: Unë thashë:
"O i Dërguari i Allahut (ﷺ)! Unë e lëshoj qenin tim për gjueti dhe përmend emrin e Allahut." Pejgamberi (ﷺ) tha: "Kur ta lëshosh qenin tënd dhe të përmendësh emrin e Allahut, nëse ai e kap gjahun, e vret dhe ha prej tij, mos e ha ti atë, sepse ai e ka mbajtur për vete." Unë thashë: "Nganjëherë kur e lëshoj qenin tim, gjej pranë tij një qen tjetër dhe nuk e di cili prej tyre e ka kapur gjahun." Ai tha: "Mos e ha, sepse ti e ke përmendur emrin e Allahut vetëm mbi qenin tënd dhe jo mbi tjetrin." Pastaj e pyeta atë për gjuetinë me Mi‘rad (një copë druri me teh të mprehtë ose dru me majë hekuri të mprehtë që përdoret për gjueti). Ai tha: "Nëse gjahu goditet me tehin e tij, haje, por nëse goditet me pjesën e gjerë (bishtin) dhe vdes, atëherë ajo është kafshë e rrahur për vdekje, prandaj mos e ha."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Kafshët e gjahut janë të lejuara vetëm nëse gjuetia është kryer siç duhet.
Një shkop gjuetie ose një objekt i ngjashëm me majë a teh të mprehtë.
Një kafshë që ka ngordhur nga një goditje e fortë me anën e gjerë, dhe jo nga një plagë prerëse.
Dijetarët klasikë nxjerrin nga kjo se gjuetari e përmend emrin e Allahut kur lëshon qenin e tij të stërvitur. Mos e ha gjahun nëse qeni ka ngrënë prej tij, sepse kjo tregon se e ka kapur për vete. Nëse është edhe një qen i dytë dhe nuk dihet me siguri se cili qen e kapi kafshën, vlen e njëjta masë kujdesi. Në rastin e mi'rad, gjahu lejohet nëse e ka vrarë tehu i mprehtë; nëse ka ngordhur nga ana e gjerë, konsiderohet i vrarë nga goditja. Shkollat juridike i trajtojnë hollësitë e këtyre rregullave, por pranojnë dallimin mes një plage prerëse vdekjeprurëse dhe një goditjeje që e vret kafshën.
- Përmende emrin e Allahut kur lëshon qenin e gjuetisë.
- Mos e ha gjahun nëse qeni yt ka ngrënë prej tij ose nëse nuk dihet se cili qen e kapi.
- Kontrollo shkakun e ngordhjes së kafshës: një plagë prerëse ndryshon nga një goditje vdekjeprurëse me anën e gjerë.
Ky transmetim nga Adi ibn Hatim trajton kushte të lidhura me ngrënien e gjahut të kapur nga një qen gjuetie.
Sahih al-Bukhari · #5487 (Sahih)Edhe në këtë transmetim, Adi ibn Hatim e pyet Profetin ﷺ për rregullat e gjuetisë.
Sahih al-Bukhari · #5476 (Sahih)I njëjti zinxhir transmetimi sjell udhëzime të tjera për lëshimin e qenit pas gjahut.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.