Sahih al-Bukhari, hadithi 5496
Transmetuar nga Abu Thalaba Al-Khushani. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abu Thalaba Al-Khushani
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، قَالَ حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيُّ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ أَهْلِ الْكِتَابِ، فَنَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، وَبِأَرْضِ صَيْدٍ، أَصِيدُ بِقَوْسِي، وَأَصِيدُ بِكَلْبِي الْمُعَلَّمِ، وَبِكَلْبِي الَّذِي لَيْسَ بِمُعَلَّمٍ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ أَهْلِ كِتَابٍ فَلاَ تَأْكُلُوا فِي آنِيَتِهِمْ، إِلاَّ أَنْ لاَ تَجِدُوا بُدًّا، فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا بُدًّا فَاغْسِلُوهَا وَكُلُوا، وَأَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكُمْ بِأَرْضِ صَيْدٍ، فَمَا صِدْتَ بِقَوْسِكَ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ وَكُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الْمُعَلَّمِ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ وَكُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الَّذِي لَيْسَ بِمُعَلَّمٍ، فَأَدْرَكْتَ ذَكَاتَهُ، فَكُلْهُ ".
Ebu Thealebe el-Khusheni (radijAllahu anhu) transmeton: Erdha tek Pejgamberi ﷺ dhe thashë:
"O i Dërguari i Allahut! Ne jetojmë në tokën e ithtarëve të Librit dhe hamë në enët e tyre. Gjithashtu, kjo është tokë gjuetie; unë gjuaj me harkun tim, me qenin tim të stërvitur dhe me qenin tim të pastërvitur." Pejgamberi ﷺ tha: "Sa i përket asaj që the se je në tokën e ithtarëve të Librit, mos hani në enët e tyre përveçse nëse nuk gjeni rrugëdalje tjetër. Nëse nuk gjeni rrugëdalje tjetër, atëherë lajini ato dhe hani. Ndërsa sa i përket asaj që the se jeni në tokë gjuetie: çfarëdo që të kapësh me harkun tënd, përmend emrin e Allahut dhe ha; çfarëdo që të kapësh me qenin tënd të stërvitur, përmend emrin e Allahut dhe ha; dhe çfarëdo që të kapësh me qenin tënd të pastërvitur, nëse e arrin dot ta therësh (ta gjesh të gjallë), atëherë haje."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Gjuetia është e lejuar kur bëhet përmendja e duhur e Allahut dhe përdoret mënyra e saktë e gjuetisë.
Hebrenjtë dhe të krishterët që ndjekin një Shkrim të mëparshëm të shpallur.
Një qen i mësuar të gjuajë me urdhër dhe ta kapë prenë për të zotin.
Vrasja e kafshës sipas dispozitave islame kur ajo gjendet e gjallë.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se gjuetia me hark është e lejuar kur përmendet emri i Allahut. Një qen gjahu i stërvitur mund ta kapë prenë nëse gjahtari përmend emrin e Allahut kur e lëshon; nëse gjahu i kapur nga një qen i pastërvitur gjendet i gjallë, duhet therur sipas rregullave. Për përdorimin e enëve të jomyslimanëve, juristët shpjegojnë se kjo nuk është e ndaluar në vetvete: nëse ka arsye për të dyshuar se janë të papastra, ato lahen; hadithi thekson larjen kur nuk ka enë të tjera. Shkollat juridike i trajtojnë më hollësisht kushtet e sakta të gjuetisë dhe therjes.
- Përmend emrin e Allahut kur qëllon me hark dhe kur lëshon qenin e stërvitur të gjuetisë.
- Ha gjahun e kapur nga një qen i pastërvitur vetëm nëse e gjen të gjallë dhe e ther vetë sipas rregullave.
- Laji enët nëse ke arsye të mendosh se janë të papastra dhe përdor enë të pastra kur janë në dispozicion.
Ky transmetim nga Ebu Thaʿlaba trajton gjithashtu gjuetinë dhe kushtet për të ngrënë gjahun e kapur.
Sahih al-Bukhari · #5475 (Sahih)Adi ibn Hatimi pyet për gjuetinë me qen të stërvitur; transmetimi shpjegon rregullat e përmendjes së emrit të Allahut dhe të ngrënies së gjahut.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.