Sahih al-Bukhari, hadithi 5518
Transmetuar nga Abu Musa al-Ash'ari. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Zahdam
- 1Abu Ma'maria transmetoi al‑Bukhariأَبُو مَعْمَرٍ
- 2Abd al‑Warithعَبْدُ الْوَارِثِ
- 3Ayyub ibn Abu Tamimaأَيُّوبُ بْنُ أَبِي تَمِيمَةَ
- 4Al‑Qasimالْقَاسِمِ
- 5Zahdamزَهْدَمٍ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ أَبِي تَمِيمَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ زَهْدَمٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ هَذَا الْحَىِّ مِنْ جَرْمٍ إِخَاءٌ، فَأُتِيَ بِطَعَامٍ فِيهِ لَحْمُ دَجَاجٍ، وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ جَالِسٌ أَحْمَرُ فَلَمْ يَدْنُ مِنْ طَعَامِهِ قَالَ ادْنُ فَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ مِنْهُ. قَالَ إِنِّي رَأَيْتُهُ أَكَلَ شَيْئًا فَقَذِرْتُهُ، فَحَلَفْتُ أَنْ لاَ آكُلَهُ. فَقَالَ ادْنُ أُخْبِرْكَ ـ أَوْ أُحَدِّثْكَ ـ إِنِّي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي نَفَرٍ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ، فَوَافَقْتُهُ وَهْوَ غَضْبَانُ، وَهْوَ يَقْسِمُ نَعَمًا مِنْ نَعَمِ الصَّدَقَةِ فَاسْتَحْمَلْنَاهُ فَحَلَفَ أَنْ لاَ يَحْمِلَنَا، قَالَ " مَا عِنْدِي مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ". ثُمَّ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِنَهْبٍ مِنْ إِبِلٍ فَقَالَ " أَيْنَ الأَشْعَرِيُّونَ أَيْنَ الأَشْعَرِيُّونَ ". قَالَ فَأَعْطَانَا خَمْسَ ذَوْدٍ غُرِّ الذُّرَى، فَلَبِثْنَا غَيْرَ بَعِيدٍ، فَقُلْتُ لأَصْحَابِي نَسِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمِينَهُ، فَوَاللَّهِ لَئِنْ تَغَفَّلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمِينَهُ لاَ نُفْلِحُ أَبَدًا. فَرَجَعْنَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا اسْتَحْمَلْنَاكَ، فَحَلَفْتَ أَنْ لاَ تَحْمِلَنَا فَظَنَنَّا أَنَّكَ نَسِيتَ يَمِينَكَ. فَقَالَ " إِنَّ اللَّهَ هُوَ حَمَلَكُمْ، إِنِّي وَاللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لاَ أَحْلِفُ عَلَى يَمِينٍ فَأَرَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا إِلاَّ أَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ، وَتَحَلَّلْتُهَا ".
Na ka treguar Ebu Ma'meri, na ka treguar Abdul-Varithi, na ka treguar Ejub ibn Ebi Temimeh, nga El-Kasimi, nga Zehdemi, i cili tha: Ishim tek Ebu Musa el-Esh'ariu dhe midis nesh e këtij fisi të Xhermit kishte vëllazëri. U soll ushqim në të cilin kishte mish pule dhe ndër të pranishmit ishte ulur një burrë me fytyrë të kuqe që nuk iu afrua ushqimit. Ebu Musai i tha:
"Afrohu, sepse unë e kam parë të Dërguarin e Allahut ﷺ duke ngrënë prej tij." Ai tha: "E kam parë atë duke ngrënë diçka të pistë dhe më është neveritur, prandaj jam betuar se nuk do ta ha." Ebu Musai tha: "Afrohu, do të të tregoj – ose do të të rrëfej: Erdha te Pejgamberi ﷺ me një grup nga Esh'arijtë dhe e takova ndërsa ishte i zemëruar, duke shpërndarë deve nga sadakaja. Ne kërkuam kafshë për të hipur, por ai u betua se nuk do të na mbante dhe tha: 'Nuk kam mbi çfarë t'ju hip.' Më pas, të Dërguarit të Allahut ﷺ iu sollën deve plaçke dhe ai pyeti: 'Ku janë Esh'arijtë? Ku janë Esh'arijtë?' Na dha pesë deve të bardha me gunga të mëdha. Pasi kaluam një distancë jo shumë të largët, u thashë shokëve të mi: 'I Dërguari i Allahut ﷺ e ka harruar betimin e tij. Për Zotin, nëse e lëmë të Dërguarin e Allahut ﷺ ta harrojë betimin e tij, nuk do të kemi sukses kurrë.' U kthyem te Pejgamberi ﷺ dhe thamë: 'O i Dërguar i Allahut ﷺ, ne kërkuam prej teje kafshë për të hipur, por ti u betove se nuk do të na mbaje, dhe menduam se e kishe harruar betimin tënd.' Ai tha: 'Allahu është Ai që ju ka mbartur. Për Zotin, në dashtë Allahu, kurdo që betohem për diçka dhe më pas shoh se diçka tjetër është më e mirë se ajo, bëj atë që është më e mirë dhe shlyej betimin tim.'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Mund të parapëlqehet një zgjedhje më e mirë ndaj mbajtjes së një betimi, me kusht që të bëhet shlyerja e tij.
Ebu Musa tregon se Profeti ﷺ fillimisht u betua se nuk do t’u jepte kafshë për kalërim Ash’aritëve, por më vonë u dhuroi deve. Ai shpjegoi se, kur ka një zgjedhje më të mirë, duhet bërë e mira dhe duhet shlyer betimi.
Lëmoshë e detyrueshme ose vullnetare; këtu bëhet fjalë për deve nga zekati.
Shlyerja e përcaktuar kur dikush shkel një betim detyrues.
Një fis arab që në këtë rrëfim ishte aleat me të pranishmit.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se njeriu nuk duhet të lejojë që një betim ta pengojë të bëjë atë që është më e mirë. Profeti ﷺ tregoi se në një rast të tillë duhet zgjedhur më e mira dhe shlyer betimi. Medhhebet e trajtojnë formën e saktë të kësaj shlyerjeje duke u mbështetur edhe në tekstet e tjera për betimet; ky transmetim nuk është leje për t’i shkelur betimet pa kujdes. Rrëfimi për mishin e pulës tregon gjithashtu se pula është e lejuar dhe se mospëlqimi personal nuk e bën atë të ndaluar.
- Mos lejo që një betim i mëparshëm të të pengojë të bësh një zgjedhje qartësisht më të mirë dhe të lejuar; në atë rast, bëj shlyerjen e përcaktuar.
- Dalloje mospëlqimin personal ndaj një ushqimi nga një ndalim fetar.
- Kujtoju të tjerëve me respekt detyrimet e tyre, edhe kur i kupton qëllimet e mira pas veprimeve të tyre.
Ky transmetim sahih përmend gjithashtu rrëfimin e Ebu Musës dhe sqaron si duhet vepruar me një betim kur paraqitet një zgjedhje më e mirë.
Sahih al-Bukhari · #5516 (Sahih)Ky transmetim lidhet me të njëjtën temë të gjuetisë dhe therjes dhe mbështet diskutimin për ushqimet e lejuara.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.