Mirësjellja dhe Paraqitja · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadithi 6207

Transmetuar nga Usama ibn Zayd. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.

Sahih (i besueshëm)Libri: Mirësjellja dhe Paraqitja
صحيح البخاري
Kush e transmetoi?

Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ

Sahih (i besueshëm)
  1. 1Abu al‑Yamania transmetoi al‑Bukhariأَبُو الْيَمَانِ
  2. 2Shu'aybشُعَيْبٌ
  3. 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
  4. 4Isma'ilإِسْمَاعِيلُ
  5. 5Vëllai i tijأَخِي
  6. 6Sulaymanسُلَيْمَانَ
  7. 7Muhammad ibn Abu Atiqمُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ
  8. 8Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
  9. 9Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
  10. 10Usama ibn Zaydأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ
  11. 11I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.

Transmetimi

Teksti arabisht

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ عَلَى حِمَارٍ عَلَيْهِ قَطِيفَةٌ فَدَكِيَّةٌ وَأُسَامَةُ وَرَاءَهُ، يَعُودُ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ فِي بَنِي حَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ قَبْلَ وَقْعَةِ بَدْرٍ، فَسَارَا حَتَّى مَرَّا بِمَجْلِسٍ فِيهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ، وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ، فَإِذَا فِي الْمَجْلِسِ أَخْلاَطٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ وَالْيَهُودِ، وَفِي الْمُسْلِمِينَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ، فَلَمَّا غَشِيَتِ الْمَجْلِسَ عَجَاجَةُ الدَّابَّةِ خَمَّرَ ابْنُ أُبَىٍّ أَنْفَهُ بِرِدَائِهِ وَقَالَ لاَ تُغَبِّرُوا عَلَيْنَا‏.‏ فَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِمْ، ثُمَّ وَقَفَ فَنَزَلَ فَدَعَاهُمْ إِلَى اللَّهِ وَقَرَأَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنَ، فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ أَيُّهَا الْمَرْءُ لاَ أَحْسَنَ مِمَّا تَقُولُ إِنْ كَانَ حَقًّا، فَلاَ تُؤْذِنَا بِهِ فِي مَجَالِسِنَا، فَمَنْ جَاءَكَ فَاقْصُصْ عَلَيْهِ‏.‏ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاغْشَنَا فِي مَجَالِسِنَا فَإِنَّا نُحِبُّ ذَلِكَ‏.‏ فَاسْتَبَّ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْيَهُودُ حَتَّى كَادُوا يَتَثَاوَرُونَ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْفِضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا، ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَابَّتَهُ فَسَارَ حَتَّى دَخَلَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَىْ سَعْدُ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالَ أَبُو حُبَابٍ ـ يُرِيدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ ـ قَالَ كَذَا وَكَذَا ‏"‏‏.‏ فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ، اعْفُ عَنْهُ وَاصْفَحْ، فَوَالَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ لَقَدْ جَاءَ اللَّهُ بِالْحَقِّ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ، وَلَقَدِ اصْطَلَحَ أَهْلُ هَذِهِ الْبَحْرَةِ عَلَى أَنْ يُتَوِّجُوهُ وَيُعَصِّبُوهُ بِالْعِصَابَةِ، فَلَمَّا رَدَّ اللَّهُ ذَلِكَ بِالْحَقِّ الَّذِي أَعْطَاكَ شَرِقَ بِذَلِكَ فَذَلِكَ فَعَلَ بِهِ مَا رَأَيْتَ‏.‏ فَعَفَا عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ يَعْفُونَ عَنِ الْمُشْرِكِينَ وَأَهْلِ الْكِتَابِ كَمَا أَمَرَهُمُ اللَّهُ، وَيَصْبِرُونَ عَلَى الأَذَى، قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ‏}‏ الآيَةَ، وَقَالَ ‏{‏وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ‏}‏ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَأَوَّلُ فِي الْعَفْوِ عَنْهُمْ مَا أَمَرَهُ اللَّهُ بِهِ حَتَّى أَذِنَ لَهُ فِيهِمْ، فَلَمَّا غَزَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَدْرًا، فَقَتَلَ اللَّهُ بِهَا مَنْ قَتَلَ مِنْ صَنَادِيدِ الْكُفَّارِ، وَسَادَةِ قُرَيْشٍ، فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ مَنْصُورِينَ غَانِمِينَ مَعَهُمْ أُسَارَى مِنْ صَنَادِيدِ الْكُفَّارِ وَسَادَةِ قُرَيْشٍ قَالَ ابْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ، وَمَنْ مَعَهُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ عَبَدَةِ الأَوْثَانِ هَذَا أَمْرٌ قَدْ تَوَجَّهَ فَبَايِعُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الإِسْلاَمِ فَأَسْلَمُوا‏.‏

Përkthimi

Na ka treguar Ebu-l-Jemeni, na ka lajmëruar Shuajbi, nga Zuhriu, na ka treguar Ismaili, i cili tha: Më ka treguar vëllai im, nga Sulejmani, nga Muhamed ibn Ebi Atiku, nga Ibn Shihabi, nga Urve ibn Zubejri, se Usame ibn Zejdi – radijallahu anhuma – e ka informuar atë se i Dërguari i Allahut ﷺ hipi mbi një gomar të mbuluar me një qilim fadakisht, ndërsa Usameja ishte pas tij. Ai po shkonte për të vizituar Sa'd ibn Ubaden te fisi Beni Harith ibn Hazrexh para Betejës së Bedrit. Ata udhëtuan derisa kaluan pranë një tubimi ku ishte i pranishëm Abdullah ibn Ubejj ibn Seluli, dhe kjo ndodhi para se Abdullah ibn Ubejji të pranonte Islamin. Në atë tubim kishte të përzier muslimanë, mushrikë adhurues idhujsh dhe çifutë, ndërsa ndër muslimanët ishte Abdullah ibn Revaha. Kur pluhuri i ngritur nga lëvizja e kafshës mbuloi tubimin, Ibn Ubejji mbuloi hundën me rrobën e tij dhe tha: 'Mos na pluhurosni!' I Dërguari i Allahut ﷺ i përshëndeti ata, pastaj ndaloi, zbriti dhe i ftoi ata tek Allahu duke u lexuar Kur'anin. Atëherë Abdullah ibn Ubejj ibn Seluli i tha: 'O njeri! Nuk ka gjë më të mirë se ajo që thua nëse është e vërtetë, prandaj mos na bezdis me të në tubimet tona; nëse dikush vjen tek ti, rrëfeja atij.' Abdullah ibn Revaha tha: 'Po, o i Dërguar i Allahut ﷺ, na vizito në tubimet tona, sepse ne e duam këtë!' Më pas muslimanët, mushrikët dhe çifutët filluan të shaheshin me njëri-tjetrin derisa gati u përleshën. I Dërguari i Allahut ﷺ vazhdoi t'i qetësonte ata derisa të gjithë heshtën. Pastaj i Dërguari i Allahut ﷺ hipi përsëri në kafshën e tij dhe udhëtoi derisa hyri tek Sa'd ibn Ubadeja. I Dërguari i Allahut ﷺ tha: 'O Sa'd, a nuk dëgjove çfarë tha Ebu Hubabi?' – duke aluduar për Abdullah ibn Ubejjin – 'Ai tha kështu e kështu.' Sa'd ibn Ubadeja u përgjigj: 'O i Dërguar i Allahut ﷺ, babai im qoftë flijim për ty! Falja dhe kaloje. Për Atë që të shpalli Librin, Allahu erdhi me të Vërtetën që të shpalli ty pikërisht në kohën kur banorët e këtij vendi kishin vendosur ta kurorëzonin atë dhe t'i lidhnin shamisë si sundimtar. Kur Allahu e pengoi këtë me të Vërtetën që të dha ty, ai u mbyt nga inati dhe prandaj veproi ashtu siç pe.' I Dërguari i Allahut ﷺ ia fali. I Dërguari i Allahut ﷺ dhe shokët e tij u falnin mushrikëve dhe ithtarëve të Librit ashtu siç i urdhëronte Allahu, dhe duronin lëndimin prej tyre. Allahu i Lartësuar thotë: 'Ju sigurisht do të dëgjoni shumë fjalë lënduese nga ata që u është dhënë Libri...' (3:186), dhe thotë: 'Shumë nga ithtarët e Librit do të dëshironin t'ju kthenin në jobesimtarë pasi keni besuar...' (2:109). I Dërguari i Allahut ﷺ zbatonte urdhrin e Allahut për faljen ndaj tyre derisa iu lejua lufta kundër tyre. Kur i Dërguari i Allahut ﷺ zhvilloi Betejën e Bedrit dhe Allahu vrau kë të donte nga krerët e kufarit dhe fisnikët e Kurejshit, i Dërguari i Allahut ﷺ dhe shokët e tij u kthyen fitimtarë dhe me plaçkë, duke sjellë me vete robër nga krerët e kufarit dhe fisnikët e Kurejshit. Ibn Ubejj ibn Seluli dhe mushrikët që ishin me të thanë: 'Kjo çështje (Islami) tashmë ka triumfuar,' prandaj i dhanë besën të Dërguarit të Allahut ﷺ për Islam dhe u bënë muslimanë.

Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.

Mesazhi kryesor

Profeti ﷺ iu përgjigj fyerjeve me qetësi dhe fali me urtësi.

Sfondi dhe arsyeja

Ngjarja ndodhi para betejës së Bedrit, kur Profeti ﷺ ishte rrugës për të vizituar Sa’d ibn ‘Ubada. Në një tubim, ‘Abdullah ibn Ubayy e fyeu; Sa’di shpjegoi zhgënjimin politik që qëndronte pas kësaj. Profeti ﷺ e fali dhe e duroi sjelljen fyese, ashtu siç e kishte urdhëruar Allahu në atë kohë.

Shpjegimi i fjalëve të vështira
Fadakiyya

Një mantel nga Fadaku, i përshkruar këtu si prej kadifeje ose prej një pëlhure të butë.

Ebu Hubab

Një emërtim me të cilin Sa’d ibn ‘Ubada iu referua ‘Abdullah ibn Ubayy-t.

Njerëzit e Librit

Një emërtim për, ndër të tjerë, hebrenjtë dhe të krishterët.

Çfarë nxjerrin dijetarët prej saj

Dijetarët klasikë nxjerrin prej kësaj se durimi dhe falja janë të përshtatshme kur dikush fyen, sidomos kur i shërbejnë paqes dhe nuk shkaktojnë një dëm më të madh. Profeti ﷺ vazhdoi t’i qetësonte grupet në konflikt dhe, në përputhje me urdhrin hyjnor që vlente atëherë, zgjodhi tolerancën. Dijetarët bëjnë dallim mes hakmarrjes personale, nga e cila mund të hiqet dorë, dhe mbrojtjes së ligjshme kundër agresionit; falja nuk do të thotë miratim i padrejtësisë.

Mësime për sot
  1. Mos iu përgjigj menjëherë një fyerjeje me një fyerje tjetër; fillimisht përpiqu ta ulësh tensionin.
  2. Dëgjo rrethanat që qëndrojnë pas sjelljes së dikujt, pa e justifikuar sjelljen fyese.
  3. Zgjidh faljen kur ajo i përmirëson marrëdhëniet dhe nuk krijon rrezik për të tjerët.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde

Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.