Sahih al-Bukhari, hadithi 6721
Transmetuar nga Abu Musa al-Ash'ari. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Zahdam al‑Jarmi
- 1Ali ibn Hujria transmetoi al‑Bukhariعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ
- 2Isma'il ibn Ibrahimإِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ
- 3Ayyubأَيُّوبَ
- 4Al‑Qasim at‑Tamimiالْقَاسِمِ التَّمِيمِيِّ
- 5Zahdam al‑Jarmiزَهْدَمٍ الْجَرْمِيِّ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ الْقَاسِمِ التَّمِيمِيِّ، عَنْ زَهْدَمٍ الْجَرْمِيِّ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ أَبِي مُوسَى وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ هَذَا الْحَىِّ مِنْ جَرْمٍ إِخَاءٌ وَمَعْرُوفٌ ـ قَالَ ـ فَقُدِّمَ طَعَامٌ ـ قَالَ ـ وَقُدِّمَ فِي طَعَامِهِ لَحْمُ دَجَاجٍ ـ قَالَ ـ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَيْمِ اللَّهِ أَحْمَرُ كَأَنَّهُ مَوْلًى ـ قَالَ ـ فَلَمْ يَدْنُ فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى ادْنُ، فَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ مِنْهُ. قَالَ إِنِّي رَأَيْتُهُ يَأْكُلُ شَيْئًا قَذِرْتُهُ، فَحَلَفْتُ أَنْ لاَ أَطْعَمَهُ أَبَدًا. فَقَالَ ادْنُ أُخْبِرْكَ عَنْ ذَلِكَ، أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ أَسْتَحْمِلُهُ، وَهْوَ يُقْسِمُ نَعَمًا مِنْ نَعَمِ الصَّدَقَةِ ـ قَالَ أَيُّوبُ أَحْسِبُهُ قَالَ وَهْوَ غَضْبَانُ ـ قَالَ " وَاللَّهِ لاَ أَحْمِلُكُمْ، وَمَا عِنْدِي مَا أَحْمِلُكُمْ ". قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِنَهْبِ إِبِلٍ، فَقِيلَ أَيْنَ هَؤُلاَءِ الأَشْعَرِيُّونَ فَأَتَيْنَا فَأَمَرَ لَنَا بِخَمْسِ ذَوْدٍ غُرِّ الذُّرَى، قَالَ فَانْدَفَعْنَا فَقُلْتُ لأَصْحَابِي أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَسْتَحْمِلُهُ، فَحَلَفَ أَنْ لاَ يَحْمِلَنَا، ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَيْنَا فَحَمَلَنَا، نَسِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمِينَهُ، وَاللَّهِ لَئِنْ تَغَفَّلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمِينَهُ لاَ نُفْلِحُ أَبَدًا، ارْجِعُوا بِنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلْنُذَكِّرْهُ يَمِينَهُ. فَرَجَعْنَا فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَيْنَاكَ نَسْتَحْمِلُكَ، فَحَلَفْتَ أَنْ لاَ تَحْمِلَنَا ثُمَّ حَمَلْتَنَا فَظَنَنَّا ـ أَوْ فَعَرَفْنَا ـ أَنَّكَ نَسِيتَ يَمِينَكَ. قَالَ " انْطَلِقُوا، فَإِنَّمَا حَمَلَكُمُ اللَّهُ، إِنِّي وَاللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لاَ أَحْلِفُ عَلَى يَمِينٍ، فَأَرَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا، إِلاَّ أَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَتَحَلَّلْتُهَا ". تَابَعَهُ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ وَالْقَاسِمِ بْنِ عَاصِمٍ الْكُلَيْبِيِّ. حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، وَالْقَاسِمِ التَّمِيمِيِّ عَنْ زَهْدَمٍ، بِهَذَا. حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ زَهْدَمٍ، بِهَذَا.
Na ka treguar Ali ibn Huxhr, na ka treguar Ismail ibn Ibrahim, nga Ejubi, nga Kasim et-Temimi, nga Zehdem el-Xhermi, i cili tha: Ishim tek Ebu Musa, dhe midis nesh dhe këtij fisi nga Xherm kishte vëllazëri dhe mirësi të ndërsjellë – tha ai – dhe u soll ushqimi – tha ai – dhe në ushqimin e tij kishte mish pule – tha ai – dhe ndër njerëzit ishte një burrë nga Benu Tejmilah, me ngjyrë të kuqe, sikur të ishte rob i liruar – tha ai – dhe ai nuk u afrua. Ebu Musa i tha: 'Afrohu, sepse unë e kam parë të Dërguarin e Allahut ﷺ duke ngrënë prej saj.' Ai tha: 'E kam parë atë duke ngrënë diçka që më është neveritur, prandaj jam betuar se nuk do ta ha kurrë.' Tha ai: 'Afrohu, do të të informoj për këtë. Ne shkuam te i Dërguari i Allahut ﷺ në një grup Esh'arish, duke kërkuar kafshë udhëtimi, ndërsa ai po shpërndante deve nga devetë e zekatit' – tha Ejubi: Mendoj se tha se ai ishte i zemëruar – dhe tha: 'Për Allahun, nuk do t'ju jap kafshë, dhe nuk kam asgjë t'ju hip.' Tha ai: Pastaj u larguam, dhe më pas i Dërguarit të Allahut ﷺ iu sollën deve plaçke, dhe u tha: 'Ku janë ata Esh'aritë?' Kështu që ne shkuam dhe ai na dha pesë deve me gunga të bardha. Tha ai: U nisëm dhe unë u thashë shokëve të mi: 'Ne shkuam te i Dërguari i Allahut ﷺ për të kërkuar kafshë udhëtimi, dhe ai u betua se nuk do të na jepte, pastaj na thirri dhe na dha. I Dërguari i Allahut ﷺ e harroi betimin e tij. Për Allahun, nëse e lëmë të Dërguarin e Allahut ﷺ ta harrojë betimin e tij, nuk do të kemi sukses kurrë. Kthehuni me ne te i Dërguari i Allahut ﷺ që t'ia kujtojmë betimin e tij.' U kthyem dhe thamë: 'O i Dërguar i Allahut ﷺ, ne erdhëm te ti për të kërkuar kafshë udhëtimi, dhe ti u betove se nuk do të na jepje, por më vonë na dhe, dhe menduam – ose e kuptuam – se e kishe harruar betimin tënd.' Ai tha: 'Shkoni, sepse Allahu ju ka dhënë kafshë. Për Allahun, në dashtë Allahu, nëse betohem për diçka dhe më pas shoh se diçka tjetër është më e mirë se ajo, do të bëj atë që është më e mirë dhe do të shlyej betimin.' E ka transmetuar edhe Hammad ibn Zejd nga Ejubi, nga Ebu Kilabe dhe Kasim ibn Asim el-Kulejbi. Na ka treguar Kutejbe, na ka treguar Abdul-Vehhabi, nga Ejubi, nga Ebu Kilabe dhe Kasim et-Temimi, nga Zehdem, në këtë mënyrë. Na ka treguar Ebu Ma'meri, na ka treguar Abdul-Varithi, na ka treguar Ejubi, nga Kasimi, nga Zehdem, në këtë mënyrë.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Zgjidh atë që është më e mirë kur një betim të pengon ta bësh këtë, dhe kryej shlyerjen e betimit.
Një burrë refuzoi të hante pulë, sepse kishte parë pulat duke ngrënë diçka që i ishte dukur e neveritshme. Ebu Musa i tregoi se si Profeti ﷺ, pasi kishte bërë një betim, u dha deve el-Esh‘aritëve dhe shpjegoi se kishte zgjedhur atë që ishte më e mirë dhe kishte kryer shlyerjen për betimin e tij.
Një deklaratë solemne në të cilën dikush e thërret Allahun si dëshmitar.
Një veprim i përcaktuar me të cilin dikush e ndreq mosmbajtjen e një betimi të vlefshëm.
Lëmosha e detyrueshme që u jepet personave me të drejtë, sipas rregullave islame.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se një person nuk duhet të lejojë që një betim ta pengojë të bëjë një zgjedhje më të mirë dhe të lejuar; ai bën atë që është më e mirë dhe kryen shlyerjen e përcaktuar. Hadithi tregon gjithashtu se një gabim ose një betim i harruar nuk është arsye për të hequr dorë nga një qëllim i mirë. Shkollat juridike i shqyrtojnë kushtet dhe formën e saktë të shlyerjes në dritën e teksteve të tjera për betimet.
- Mos iu përmbaj një betimi me çdo kusht nëse një zgjedhje e lejuar është qartësisht më e mirë; atëherë kryej shlyerjen e kërkuar.
- Nëse ke paqartësi për një betim ose për shlyerjen, kërko këshillën e një dijetari të besueshëm.
- Mos e vlerëso ushqimin vetëm nga mospëlqimi personal; udhëhiqu nga njohuri të besueshme për atë që është e lejuar.
Ky transmetim Sahih përmend gjithashtu se Profeti ﷺ e shlyeu një betim dhe bëri atë që ishte më e mirë.
Sahih al-Bukhari · #6722 (Sahih)Ky transmetim Sahih trajton shlyerjen kur dikush sheh një zgjedhje më të mirë pasi ka bërë një betim.
Sahih al-Bukhari · #6723 (Sahih)Ky transmetim Sahih përputhet me udhëzimin që një betim të mos vihet mbi një vepër më të mirë.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.