Sahih al-Bukhari, hadithi 6802
Transmetuar nga Anas ibn Malik. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Anas ibn Malik
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو قِلاَبَةَ الْجَرْمِيُّ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَفَرٌ مِنْ عُكْلٍ، فَأَسْلَمُوا فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ، فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَأْتُوا إِبِلَ الصَّدَقَةِ، فَيَشْرَبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا، فَفَعَلُوا فَصَحُّوا، فَارْتَدُّوا وَقَتَلُوا رُعَاتَهَا وَاسْتَاقُوا، فَبَعَثَ فِي آثَارِهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ، فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْ، ثُمَّ لَمْ يَحْسِمْهُمْ حَتَّى مَاتُوا.
Transmeton Enesi, Allahu qoftë i kënaqur me të: Disa njerëz nga fisi Ukl erdhën tek Pejgamberi ﷺ dhe pranuan Islamin. Megjithatë, klima e Medinës nuk u përshtatej atyre, prandaj Pejgamberi ﷺ urdhëroi që të shkonin tek devetë e sadakasë dhe të pinin qumështin dhe urinën e tyre si ilaç. Ata vepruan kështu dhe u shëruan. Më pas ata u larguan nga feja, vranë bariun e deveve dhe i morën devetë me vete. Pejgamberi ﷺ dërgoi njerëz në ndjekje të tyre; ata u kapën dhe u sollën para tij. Atëherë ai urdhëroi që t'u priten duart dhe këmbët, t'u digjen sytë me hekur të nxehtë, dhe që plagët e tyre të mos kauterizohen derisa të vdesin.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Grabitësit u ndëshkuan për vrasje, grabitje dhe braktisje të dhunshme të fesë.
Një grup burrash nga fisi ʿUkl erdhën në Medinë, u sëmurën dhe morën lejen e Profetit ﷺ që të përdornin qumështin dhe urinën e deveve të sadaqah-s si mjekim. Pasi u shëruan, vranë barinjtë dhe grabitën devetë; u ndoqën dhe u kapën.
Lëmoshë e detyrueshme ose vullnetare; këtu bëhet fjalë për deve të caktuara për lëmoshë.
Kufijtë dhe dispozitat e së drejtës penale që, në jurisprudencën islame, i atribuohen Allahut.
Dënimi i rëndë i përshkruar në transmetim për autorët; ky nuk është kompetencë e individëve privatë.
Dijetarët klasikë e lidhin këtë ngjarje me dispozitat për grabitjen e armatosur dhe dhunën në rrugë (ḥirābah), ku për caktimin e dënimit merren parasysh natyra e krimit dhe pasojat e tij. Ata trajtojnë gjithashtu faktin se autorët nuk u ndoqën penalisht vetëm për braktisje të fesë: transmetimi përmend vrasjen dhe grabitjen e deveve. Shkollat juridike e trajtojnë zbatimin e dënimeve hudud si çështje për autoritetet kompetente dhe shqyrtimin gjyqësor, jo si vetëgjyqësi. Dijetarët diskutojnë gjithashtu se si lidhet ky transmetim me ndalimin e gjymtimit dhe me tekste të tjera për trajtimin e robërve.
- Lërjani dënimin dhe drejtësinë gjyqtarëve dhe autoriteteve kompetente; mos u hakmerrni kurrë vetë.
- Mbroni udhëtarët, barinjtë dhe të tjerët që kërcënohen nga dhuna ose grabitja, dhe njoftoni organet kompetente për krime të tilla.
- Lexojini me kujdes transmetimet për të drejtën penale në kontekstin e tyre juridik dhe mos i shkëputni nga shpjegimet e dijetarëve.
Edhe ky variant flet për burrat e ʿUkl-it dhe për ndëshkimin pas vrasjes së barinjve dhe grabitjes së deveve.
Sahih al-Bukhari · #6804 (Sahih)Anasi përshkruan përsëri ardhjen e burrave, sëmundjen e tyre, mjekimin dhe krimet e tyre.
40 Hadith van an-Nawawi · #14 (Sahih)Ky hadith përmend arsyet e kufizuara për të cilat, sipas transmetimit, mund të merret ligjërisht jeta e një myslimani; ai jep kontekst për rëndësinë e vrasjes dhe të dënimit penal.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.