Murtedët · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadithi 6939

Transmetuar nga Ali ibn Abi Talib. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.

Sahih (i besueshëm)Libri: Murtedët
صحيح البخاري
Kush e transmetoi?

Transmetuar nga Ali ibn Abi Talib

Sahih (i besueshëm)

Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.

Transmetimi

Teksti arabisht

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ فُلاَنٍ، قَالَ تَنَازَعَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَحِبَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لِحِبَّانَ لَقَدْ عَلِمْتُ الَّذِي جَرَّأَ صَاحِبَكَ عَلَى الدِّمَاءِ يَعْنِي عَلِيًّا‏.‏ قَالَ مَا هُوَ لاَ أَبَا لَكَ قَالَ شَىْءٌ سَمِعْتُهُ يَقُولُهُ‏.‏ قَالَ مَا هُوَ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالزُّبَيْرَ وَأَبَا مَرْثَدٍ وَكُلُّنَا فَارِسٌ قَالَ ‏"‏ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ حَاجٍ ـ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ هَكَذَا قَالَ أَبُو عَوَانَةَ حَاجٍ ـ فَإِنَّ فِيهَا امْرَأَةً مَعَهَا صَحِيفَةٌ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ فَأْتُونِي بِهَا ‏"‏‏.‏ فَانْطَلَقْنَا عَلَى أَفْرَاسِنَا حَتَّى أَدْرَكْنَاهَا حَيْثُ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَسِيرُ عَلَى بَعِيرٍ لَهَا، وَكَانَ كَتَبَ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ بِمَسِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِمْ‏.‏ فَقُلْنَا أَيْنَ الْكِتَابُ الَّذِي مَعَكِ قَالَتْ مَا مَعِي كِتَابٌ‏.‏ فَأَنَخْنَا بِهَا بَعِيرَهَا، فَابْتَغَيْنَا فِي رَحْلِهَا فَمَا وَجَدْنَا شَيْئًا‏.‏ فَقَالَ صَاحِبِي مَا نَرَى مَعَهَا كِتَابًا‏.‏ قَالَ فَقُلْتُ لَقَدْ عَلِمْنَا مَا كَذَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ حَلَفَ عَلِيٌّ وَالَّذِي يُحْلَفُ بِهِ لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لأُجَرِّدَنَّكِ‏.‏ فَأَهْوَتْ إِلَى حُجْزَتِهَا وَهْىَ مُحْتَجِزَةٌ بِكِسَاءٍ فَأَخْرَجَتِ الصَّحِيفَةَ، فَأَتَوْا بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ خَانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ‏.‏ دَعْنِي فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَا حَاطِبُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ ‏"‏‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَالِي أَنْ لاَ أَكُونَ مُؤْمِنًا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ، وَلَكِنِّي أَرَدْتُ أَنْ يَكُونَ لِي عِنْدَ الْقَوْمِ يَدٌ، يُدْفَعُ بِهَا عَنْ أَهْلِي وَمَالِي، وَلَيْسَ مِنْ أَصْحَابِكَ أَحَدٌ إِلاَّ لَهُ هُنَالِكَ مِنْ قَوْمِهِ مَنْ يَدْفَعُ اللَّهُ بِهِ عَنْ أَهْلِهِ وَمَالِهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ صَدَقَ، لاَ تَقُولُوا لَهُ إِلاَّ خَيْرًا ‏"‏‏.‏ قَالَ فَعَادَ عُمَرُ فَقَالَ يَا رَسُولُ اللَّهِ قَدْ خَانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ، دَعْنِي فَلأَضْرِبَ عُنُقَهُ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَوَلَيْسَ مِنْ أَهْلِ بَدْرٍ، وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ أَوْجَبْتُ لَكُمُ الْجَنَّةَ ‏"‏‏.‏ فَاغْرَوْرَقَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ‏.‏

Përkthimi

Na ka treguar Musa ibn Ismaili, na ka treguar Ebu Avaneh, nga Husejni, nga një burrë i cili tha: U grindën Ebu Abdur-Rrahmani dhe Hibban ibn Atijeh, dhe Ebu Abdur-Rrahmani i tha Hibbanit: 'Ti e di mirë se çfarë e shtyu shokun tënd (d.m.th. Aliun) të guxojë të derdhë gjak.' Ai tha: 'Çfarë është ajo, për Zotin?!' Tha: 'Diçka që e kam dëgjuar duke e thënë.' Tha: 'Çfarë ishte?' Tha: 'Ai tha: Më dërgoi i Dërguari i Allahut ﷺ, bashkë me Zubejrin dhe Ebu Mersedin – dhe të gjithë ishim kalorës – dhe tha:

"Nisuni derisa të arrini në Raudat-Haxh" – Ebu Selemeh thotë: Kështu e shqiptoi Ebu Avaneh, "Haxh" – "sepse aty ndodhet një grua që mban me vete një letër nga Hatib ibn Ebi Belte'a drejtuar idhujtarëve, prandaj ma sillni atë." Ne u nisëm me kuajt tanë derisa e arritëm atë pikërisht në vendin që na kishte treguar i Dërguari i Allahut ﷺ; ajo po udhëtonte mbi devenë e saj. Hatibi u kishte shkruar banorëve të Mekës rreth marshimit të të Dërguarit të Allahut ﷺ kundër tyre. Ne i thamë: 'Ku është letra që ke me vete?' Ajo u përgjigj: 'Nuk kam asnjë letër.' Atëherë ne e ulëm devenë e saj dhe kontrolluam bagazhin, por nuk gjetëm asgjë. Shokët e mi thanë: 'Mendojmë se ajo nuk ka letër.' Unë thashë: 'Ne e dimë se i Dërguari i Allahut ﷺ nuk ka gënjyer!' Pastaj Aliu u betua duke thënë: 'Për Atë me Të Cilin bëhet betimi! Ose do ta nxjerrësh letrën, ose do të zhvesh!' Ajo atëherë futi dorën në brezin e saj – pasi ishte e mbështjellë me një mantel – dhe nxori letrën. Ata ia sollën të Dërguarit të Allahut ﷺ, dhe Omeri tha: 'O i Dërguar i Allahut! Ai ka tradhtuar Allahun, të Dërguarin e Tij dhe besimtarët! Më lejo t'ia pres kokën!' I Dërguari i Allahut ﷺ tha: 'O Hatib, çfarë të shtyu të bësh atë që bëre?' Ai u përgjigj: 'O i Dërguar i Allahut! Pse të mos besoja në Allahun dhe të Dërguarin e Tij? Por unë desha të fitoja një nder tek ai popull, përmes së cilës të mbronin familjen dhe pasurinë time, sepse nuk ka askënd nga shokët e tu që të mos ketë atje fis të tijin, me anë të të cilit Allahu mbron familjen dhe pasurinë e tij.' Profeti ﷺ tha: 'Ai ka thënë të vërtetën; mos i thoni atij tjetër gjë veçse fjalë të mira.' Omeri sërish tha: 'O i Dërguar i Allahut! Ai ka tradhtuar Allahun, të Dërguarin e Tij dhe besimtarët! Më lejo t'ia pres kokën!' Profeti ﷺ tha: 'A nuk është ai prej njerëzve të Bedrit? Dhe çfarë di ti, ndoshta Allahu i ka shikuar ata dhe u ka thënë: "Bëni çfarë të doni, sepse Unë jua kam bërë të detyrueshme Xhenetin!"' Në këtë, sytë e Omerit u mbushën me lot dhe ai tha: 'Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më së miri.'

Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.

Mesazhi kryesor

Synimi dhe shërbimi i Hatibit në Bedër u morën parasysh, ndaj atij iu treguan mirëkuptim dhe mëshirë.

Sfondi dhe arsyeja

Gjatë përgatitjeve për çlirimin e Mekës, Hatib ibn Abi Balta'a u dërgoi mekasve një letër për ardhjen e Profetit ﷺ. Kur letra u kap, Hatibi shpjegoi se kishte dashur të mbronte familjen dhe pasurinë e tij dhe se nuk kishte vepruar nga mosbesimi. Profeti ﷺ e pranoi shpjegimin e tij dhe përmendi pjesëmarrjen e tij në Bedër.

Shpjegimi i fjalëve të vështira
Ahl al-Badr

Shokët e Profetit që morën pjesë në betejën e Bedrit.

t’i bësh dikujt një nder

T’i bësh një shërbim dikujt për të përfituar prej tij mbrojtje ose mbështetje.

tradhti

Shkelje e besimit, në këtë rast duke i përcjellë palës kundërshtare informacion konfidencial.

Çfarë nxjerrin dijetarët prej saj

Dijetarët klasikë nxjerrin nga kjo se një vepër e rëndë duhet vlerësuar me kujdes, duke marrë parasysh provat, synimin dhe rrethanat. Vepra e Hatibit nuk u miratua, por shpjegimi i tij tregoi se ai nuk kishte vepruar nga mosbesimi; në vlerësim u mor parasysh edhe merita e tij e mëparshme në Bedër. Rrëfimi tregon gjithashtu se një autoritet duhet të kërkojë shpjegim para se të japë një dënim të rëndë dhe se një besimtar nuk duhet shpallur apostat pa arsye. Katër shkollat juridike sunite e trajtojnë apostazinë si gjykim juridik me kushte të rrepta, që mund të merret vetëm nga autoritetet kompetente; kjo ngjarje nuk i jep askujt të drejtë të përdorë vetë dhunë ose të ndëshkojë të tjerët.

Mësime për sot
  1. Kërko shpjegim para se ta dënosh dikë për një akuzë të rëndë.
  2. Vlerësoje seriozisht veprën e dikujt, por dalloje një vepër të gabuar nga mosbesimi.
  3. Përdore me kujdes informacionin konfidencial dhe kërko mbrojtje pa shkelur besimin e të tjerëve.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde

Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.