Sahih al-Bukhari, hadithi 6972
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ
- 1Ubayd ibn Isma'ilia transmetoi al‑Bukhariعُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ
- 2Abu Usamaأَبُو أُسَامَةَ
- 3Hishamهِشَامٍ
- 4Babai i tijأَبِيهِ
- 5Aishaعَائِشَةَ
- 6I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ الْحَلْوَاءَ، وَيُحِبُّ الْعَسَلَ، وَكَانَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ أَجَازَ عَلَى نِسَائِهِ فَيَدْنُو مِنْهُنَّ، فَدَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ، فَاحْتَبَسَ عِنْدَهَا أَكْثَرَ مِمَّا كَانَ يَحْتَبِسُ، فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ فَقِيلَ لِي أَهْدَتِ امْرَأَةٌ مِنْ قَوْمِهَا عُكَّةَ عَسَلٍ، فَسَقَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهُ شَرْبَةً. فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَنَحْتَالَنَّ لَهُ. فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسَوْدَةَ قُلْتُ إِذَا دَخَلَ عَلَيْكِ فَإِنَّهُ سَيَدْنُو مِنْكِ فَقُولِي لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لاَ. فَقُولِي لَهُ مَا هَذِهِ الرِّيحُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَشْتَدُّ عَلَيْهِ أَنْ تُوجَدُ مِنْهُ الرِّيحُ، فَإِنَّهُ سَيَقُولُ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ. فَقُولِي لَهُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ. وَسَأَقُولُ ذَلِكَ، وَقُولِيهِ أَنْتِ يَا صَفِيَّةُ. فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى سَوْدَةَ، قُلْتُ تَقُولُ سَوْدَةُ وَالَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ لَقَدْ كِدْتُ أَنْ أُبَادِرَهُ بِالَّذِي قُلْتِ لِي، وَإِنَّهُ لَعَلَى الْبَابِ فَرَقًا مِنْكِ، فَلَمَّا دَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ قَالَ " لاَ ". قُلْتُ فَمَا هَذِهِ الرِّيحُ قَالَ " سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ ". قُلْتُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ. فَلَمَّا دَخَلَ عَلَىَّ قُلْتُ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ. وَدَخَلَ عَلَى صَفِيَّةَ فَقَالَتْ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ. فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ قَالَتْ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ أَسْقِيكَ مِنْهُ قَالَ " لاَ حَاجَةَ لِي بِهِ ". قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ لَقَدْ حَرَمْنَاهُ. قَالَتْ قُلْتُ لَهَا اسْكُتِي.
Na ka treguar Aishja, Allahu qoftë i kënaqur me të: I Dërguari i Allahut ﷺ i donte ëmbëlsirat dhe mjaltin. Kur falej namazin e iqindisë, ai vizitonte gratë e tij dhe qëndronte pranë tyre. Një herë hyri tek Hafsaja dhe u ndal më gjatë se zakonisht, prandaj unë pyeta për shkakun. Më thanë: 'Një grua nga fisi i saj i dhuroi një calë me mjaltë dhe ajo i dha të Dërguarit të Allahut ﷺ të pinte pak prej tij.' Unë thashë: 'Për Zotin, do t'i bëjmë një dredhi!' Ia tregova këtë Seudes dhe i thashë: 'Kur të hyjë tek ti, ai do të afrohet, prandaj thuaji: O i Dërguari i Allahut ﷺ, a ke ngrënë magafir? Ai do të thotë: Jo. Atëherë thuaji: Çfarë është kjo erë? I Dërguarit të Allahut ﷺ i vinte shumë rëndë që të ndihej ndonjë erë e keqe prej tij. Ai do të thotë: Hafsaja më dha të pi një gllënjkë mjaltë. Ti thuaji: Bletët e kanë mbledhur nga lulet e urfutit. Edhe unë do t'ia them këtë, dhe thuaje edhe ti, o Safije.' Kur hyri tek Seudeja, ajo tregoi më vonë: 'Pasha Atë që nuk ka zot tjetër përveç Tij, gati sa nuk ia thashë atë që më kishe porositur ndërsa ishte ende në derë, nga frika prej teje! Por kur I Dërguari i Allahut ﷺ u afrua, i thashë: O i Dërguari i Allahut ﷺ, a ke ngrënë magafir? Ai u përgjigj: Jo. Pyeta: Po çfarë është kjo erë? Tha: Hafsaja më dha të pi një gllënjkë mjaltë. Thashë: Bletët e kanë mbledhur nga lulet e urfutit.' Kur hyri tek unë, i thashë të njëjtën gjë. Pastaj hyri tek Safija dhe edhe ajo i tha të njëjtën. Kur hyri sërish tek Hafsaja, ajo e pyeti: 'O i Dërguari i Allahut ﷺ, a do të të jap të pish pak prej tij?' Ai u përgjigj: 'Nuk kam nevojë për të.' Seudeja tha: 'Subhanallah, ia kemi ndaluar atë!' Aishja thotë: 'I thashë: Hesht!'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Aishja dhe gra të tjera e shkurajuan Profetin ﷺ të pinte mjaltë.
Hafsa mori mjaltë dhuratë dhe i dha Profetit ﷺ të pinte. Aishja, së bashku me Sawdën dhe Safijjen, kurdisi një dredhi për ta bërë të mendonte se mjalti kishte një erë të pakëndshme.
Një bimë me erë të fortë; emri i saj u përmend për t’ia atribuar erën mjaltit.
Një bimë me të cilën, sipas grave, ishin ushqyer bletët dhe që do t’i jepte mjaltit një erë të caktuar.
Një enë prej lëkure ku ruhej dhe shërbehej mjalti.
Komentuesit klasikë e trajtojnë këtë ngjarje si shembull të xhelozisë së ndërsjellë dhe ndjenjave njerëzore në familjen e Profetit ﷺ. Ata vënë në dukje se ai ﷺ merrte parasysh atë që i thoshin gratë e tij dhe hoqi dorë nga një pije e dashur për t’i qetësuar. Ngjarja nuk përbën miratim të përgjithshëm të mashtrimit: dijetarët i dallojnë këto marifete shtëpiake nga gënjeshtrat që sjellin padrejtësi, dëm ose cenim të të drejtave.
- Diskutoni me ndershmëri dhe dashamirësi tensionet në shtëpi, në vend që ta shtyni dikë të veprojë me një histori të sajuar.
- Merrni parasysh ndjeshmëritë dhe parapëlqimet e pjesëtarëve të familjes, pa cenuar të drejtat e tyre.
- Dalloni një shaka të pafajshme nga mashtrimi që dëmton besimin.
Ky transmetim nga i njëjti libër trajton gjithashtu një dredhi dhe ndihmon për ta vendosur temën në kontekstin e renditjes së kapitujve.
Sahih al-Bukhari · #6970 (Sahih)Edhe ky transmetim gjendet në librin “Marifetet” dhe shërben si krahasim gjatë trajtimit të dredhive.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.