Sahih al-Bukhari, hadithi 7432
Transmetuar nga Abu Sa'id al-Khudri. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abu Sa'id al-Khudri
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ ـ أَوْ أَبِي نُعْمٍ شَكَّ قَبِيصَةُ ـ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ بُعِثَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذُهَيْبَةٍ فَقَسَمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةٍ. وَحَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ بَعَثَ عَلِيٌّ وَهْوَ بِالْيَمَنِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذُهَيْبَةٍ فِي تُرْبَتِهَا، فَقَسَمَهَا بَيْنَ الأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ الْحَنْظَلِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي مُجَاشِعٍ، وَبَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ بَدْرٍ الْفَزَارِيِّ، وَبَيْنَ عَلْقَمَةَ بْنِ عُلاَثَةَ الْعَامِرِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي كِلاَبٍ، وَبَيْنَ زَيْدِ الْخَيْلِ الطَّائِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي نَبْهَانَ، فَتَغَضَّبَتْ قُرَيْشٌ وَالأَنْصَارُ فَقَالُوا يُعْطِيهِ صَنَادِيدَ أَهْلِ نَجْدٍ وَيَدَعُنَا قَالَ " إِنَّمَا أَتَأَلَّفُهُمْ ". فَأَقْبَلَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ، نَاتِئُ الْجَبِينِ، كَثُّ اللِّحْيَةِ، مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ، مَحْلُوقُ الرَّأْسِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ اتَّقِ اللَّهَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَمَنْ يُطِيعُ اللَّهَ إِذَا عَصَيْتُهُ فَيَأْمَنِّي عَلَى أَهْلِ الأَرْضِ، وَلاَ تَأْمَنُونِي ". فَسَأَلَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ ـ قَتْلَهُ أُرَاهُ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ ـ فَمَنَعَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا وَلَّى قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الإِسْلاَمِ مُرُوقَ السَّهْمِ مِنَ الرَّمِيَّةِ، يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ، لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ عَادٍ ".
Na ka treguar Kabisa, na ka treguar Sufjani, nga babai i tij, nga Ibn Ebi Nu'mi – ose Ebi Nu'mi, dyshoi Kabisa – nga Ebu Se'idi, i cili tha: I Dërguarit ﷺ iu dërgua ar dhe ai e shpërndau atë midis katër vetave. Më tregoi Is'hak ibn Nasri, na tregoi Abdurrazaku, na njoftoi Sufjani, nga babai i tij, nga Ibn Ebi Nu'mi, nga Ebu Se'id el-Hudriu, i cili tha: Aliu, ndërsa ishte në Jemen, i dërgoi të Dërguarit ﷺ ar në mineralin e tij, dhe ai e shpërndau atë midis Akra' ibn Habis el-Hanzaliut, pastaj njërit prej Benu Muxhashi', midis Ujejne ibn Bedr el-Fezariut, midis Alkame ibn Ulatheth el-Amiriut, pastaj njërit prej Benu Kilab, dhe midis Zejd el-Hajl et-Ta'iut, pastaj njërit prej Benu Nebhan. Atëherë Kurejshët dhe Ensarët u zemëruan dhe thanë:
"Ai ua jep krerëve të Nexhdit dhe na lë neve!" Ai tha: "Unë thjesht po i afrohem zemrat e tyre." Pastaj erdhi një burrë me sy të thellë, ballë të dalë, mjekër të dendur, faqe të ngritura dhe kokë të rruar, dhe tha: "O Muhamed, frikësohu Allahut!" Profeti ﷺ tha: "Kush do t'i bindet Allahut nëse unë i bëj mëkat Atij? Allahu më ka besuar mua mbi banorët e tokës, kurse ju nuk më besoni mua." Një burrë nga njerëzit – mendoj se ishte Halid ibn Velidi – kërkoi leje ta vriste atë, por Profeti ﷺ e ndaloi. Kur ai burrë u largua, Profeti ﷺ tha: "Nga pasardhësit e këtij burri do të dalin njerëz që do ta lexojnë Kur'anin, por ai nuk do të kalojë fytin e tyre; ata do të dalin nga Islami ashtu siç del shigjeta nga gjahu; do të vrasin ithtarët e Islamit dhe do të kursejnë idhujtarët. Nëse i arrij ata, do t'i vras ashtu siç u vra populli i Adit."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ e ndau pasurinë me urtësi dhe hodhi poshtë dyshimet e padrejta.
Aliu dërgoi ar nga Jemeni te Profeti ﷺ. Pasi ai e ndau mes disa burrave të shquar nga Nexhdi, Kurejshët dhe Ensarët shprehën pakënaqësinë e tyre. Profeti ﷺ shpjegoi se donte t'ua fitonte zemrat për Islamin.
T'i afrojë njerëzit me një dhuratë dhe t'ua forcojë lidhjen me Islamin.
E recitojnë Kuranin, por recitimi nuk depërton deri te kuptimi i sinqertë dhe bindja.
Një shëmbëlltyrë për braktisjen e shpejtë dhe rrënjësore të Islamit.
Komentuesit klasikë, ndër ta Ibn Haxheri, shpjegojnë se ndarja ishte një vendim administrativ për t'ua fituar zemrat njerëzve për Islamin; udhëheqësit mund t'i shpërndajnë burimet duke pasur parasysh interesin e përgjithshëm. Fjalët e Profetit ﷺ vërtetojnë besueshmërinë e tij në përcjelljen e mesazhit të Allahut dhe hedhin poshtë akuzën e pabazë të atij burri. Paralajmërimi ka të bëjë me havarixhët: recitimi i jashtëm dhe gjuha e devotshme nuk garantojnë kuptim të drejtë apo sjellje të drejtë. Prandaj dijetarët theksojnë se gjykimet e rënda fetare duhet të mbështeten në dije dhe prova, jo në dukje apo akuza të nxituara.
- Mos e gjyko një ndarje vetëm nga fakti se kush merr diçka; pyet edhe se cilit qëllim të drejtë i shërben.
- Verifikoji me kujdes akuzat dhe fol me respekt, sidomos kur nuk e njeh qëllimin e dikujt.
- Lexoje Kuranin me vëmendje, duke synuar ta kuptosh dhe ta zbatosh, dhe shmangi gjykimet e ashpra pa dije të besueshme.
Ky transmetim gjendet në të njëjtin libër dhe ndihmon që çështja e pasurisë dhe e ndarjes së saj të vendoset në kontekstin e teuhidit.
Sahih al-Bukhari · #7433 (Sahih)Ky hadith lidhet me temën e mbështetjes tek Allahu dhe sqaron marrëdhënien mes besimit dhe mbështetjes.
Sahih al-Bukhari · #6117 (Sahih)Thënia se modestia sjell vetëm të mira jep një shembull tjetër se si vlerat islame shfaqen në sjellje.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.