Sahih Muslim, hadithi 147
Transmetuar nga Abu Huraira. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga Muslim deri te Profeti ﷺ
- 1Zuhayr ibn Harbia transmetoi Muslimزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ
- 2Umar ibn Yunus al‑Hanafiعُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ
- 3Ikrima ibn Ammarعِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ
- 4Abu Kathirأَبُو كَثِيرٍ
- 5Abu Hurayraأَبُو هُرَيْرَةَ
- 6I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا وَفَزِعْنَا فَقُمْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا فَلَمْ أَجِدْ فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ - وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ - فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَبُو هُرَيْرَةَ " . فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " مَا شَأْنُكَ " . قُلْتُ كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا فَفَزِعْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ وَهَؤُلاَءِ النَّاسُ وَرَائِي فَقَالَ " يَا أَبَا هُرَيْرَةَ " . وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ قَالَ " اذْهَبْ بِنَعْلَىَّ هَاتَيْنِ فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطِ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ " فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ فَقَالَ مَا هَاتَانِ النَّعْلاَنِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ . فَقُلْتُ هَاتَانِ نَعْلاَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ . فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَىَّ فَخَرَرْتُ لاِسْتِي فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً وَرَكِبَنِي عُمَرُ فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ " . قُلْتُ لَقِيتُ عُمَرَ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَىَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لاِسْتِي قَالَ ارْجِعْ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عُمَرُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ . قَالَ " نَعَمْ " . قَالَ فَلاَ تَفْعَلْ فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَخَلِّهِمْ " .
Ebu Hurejra (r.a.) transmeton: Ne ishim ulur rreth të Dërguarit të Allahut ﷺ dhe bashkë me ne ishin edhe Ebu Bekri dhe Umeri. Në atë moment, i Dërguari i Allahut ﷺ u ngrit nga mesi ynë dhe u largua. Ai vonoi të kthehej, prandaj ne u frikësuam mos i kishte ndodhur ndonjë e keqe nga armiku ndërsa ne nuk ishim pranë tij. U alarmuam dhe u ngritëm, dhe unë isha i pari që u alarmona. Dola për të kërkuar të Dërguarin e Allahut ﷺ derisa arrita te një kopsht i ensarëve nga fisi Benu Nexhar. E rrotullova duke kërkuar një portë, por nuk gjeta asnjë. Pashë një rrjedhë uji (rebi') që hynte në kopsht nga një pus jashtë. U mblodha si dhelpër dhe u futa fshehurazi brenda tek i Dërguari i Allahut ﷺ. Ai tha:
"A je Ebu Hurejra?" Unë thashë: "Po, o i Dërguar i Allahut!" Ai pyeti: "Çfarë ke?" Unë thashë: "Ishin mes nesh, pastaj u ngrite dhe ike, dhe vonove. U frikësuam mos të kishte ndodhur ndonjë e keqe nga armiku ndërsa ne nuk ishim pranë teje, prandaj u alarmuam. Unë isha i pari që u alarmova. Erdha te ky kopsht dhe u mblodha si dhelpër, dhe ja njerëzit po vijnë pas meje." Ai më tha: "O Ebu Hurejra!" dhe më dha dy sandalet e tij duke thënë: "Merr këto dy sandalet e mia dhe këdo që takosh pas këtij muri që dëshmon se nuk ka zot tjetër përveç Allahut, me zemër plotësisht të bindur në këtë, jepi myzhdenë e Xhenetit." I pari që takova ishte Umeri. Ai pyeti: "Çfarë janë këto dy sandale, o Ebu Hurejra?" Unë thashë: "Këto janë sandalet e të Dërguarit të Allahut ﷺ; ai më dërgoi me to që kujtdo që ta takoj duke dëshmuar se nuk ka zot tjetër përveç Allahut, me zemër plotësisht të bindur, t'i jap myzhdenë e Xhenetit." Atëherë Umeri më goditi me dorë në gjoks dhe unë rashë shpinë. Pastaj tha: "Kthehu, o Ebu Hurejra!" U ktheva te i Dërguari i Allahut ﷺ dhe shpërtheva në lot. Umeri erdhi pas meje dhe ja ku ishte pas meje. I Dërguari i Allahut ﷺ më pyeti: "Çfarë ke, o Ebu Hurejra?" Unë thashë: "Takova Umerin dhe e informova për atë me çfarë më dërgove. Ai më goditi në gjoks dhe rashë shpinë, dhe më urdhëroi të kthehesha." I Dërguari i Allahut ﷺ i tha Umerit: "O Umer, çfarë të shtyu ta bëje këtë?" Ai tha: "O i Dërguar i Allahut! Babai dhe nëna ime qofshin kurban për ty! A e dërgove Ebu Hurejrën me sandalet e tua që kujtdo që ta takojë duke dëshmuar se nuk ka zot tjetër përveç Allahut, me zemër plotësisht të bindur, t'i japë myzhdenë e Xhenetit?" Ai tha: "Po." Umeri tha: "Mos e bëj këtë, sepse kam frikë se njerëzit do të mbështeten vetëm te kjo dhe do të lënë pas dore veprat e mira. Lëri ata të punojnë." I Dërguari i Allahut ﷺ tha: "Atëherë lëri ata."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Besimi i sinqertë në teuhid jep shpresë për Xhenetin, por nuk i zëvendëson veprat e mira.
Sahabët u shqetësuan kur Profeti ﷺ u vonua gjatë. Ai e urdhëroi Ebu Hurejrën t’ua përgëzonte Xhenetin njerëzve që besonin sinqerisht dhe me bindje në njëshmërinë e Allahut. Omeri kishte frikë se ata do të mbështeteshin te kjo dhe do t’i linin pas dore veprat e mira.
Besimi se vetëm Allahu ka të drejtë të adhurohet.
Të jesh sinqerisht i bindur për vërtetësinë e dëshmisë së besimit, jo vetëm t’i shqiptosh fjalët e saj.
Të mendosh se diçka mjafton dhe, për këtë arsye, të mos bësh më përpjekje.
Dijetarët theksojnë se dëshmia e besimit kërkon bindje të sinqertë dhe se premtimi i saj nuk është leje për të lënë pas dore veprat e mira. Omeri vuri në dukje një dilemë baritore: një mesazh i vërtetë mund të keqkuptohet nëse përcillet pa kontekst. Profeti ﷺ e konfirmoi paralajmërimin dhe urdhëroi që njerëzit të vazhdonin veprat e tyre. Katër shkollat juridike sunite e pranojnë se besimi dhe veprat janë të rëndësishme së bashku, ndonëse diskutojnë gjerësisht se si lidhen saktësisht veprat me besimin.
- Shqiptoje dëshminë e besimit me bindje të sinqertë dhe lëre këtë bindje të udhëheqë zgjedhjet e tua.
- Vazhdo të falesh, të bësh mirë dhe të marrësh përgjegjësi; shpresa te Allahu nuk e zëvendëson përpjekjen.
- Përçoji lajmet e mira me urtësi dhe jep shpjegime që i parandalojnë njerëzit të nxjerrin përfundime të gabuara.
Ky transmetim Sahih nga i njëjti libër trajton dëshminë se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe ndihmon në vendosjen e thelbit të teuhidit.
Sahih Muslim · #146 (Sahih)Ky transmetim Sahih lidhet me premtimin e Xhenetit dhe rëndësinë e besimit të sinqertë.
40 Hadith van an-Nawawi · #3 (Sahih)Ky transmetim përmend dëshminë e besimit dhe veprat e mira si pjesë të praktikës islame.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.