Sahih Muslim, hadithi 2161
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Aisha
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، يَقُولُ أَخْبَرَتْنِي عَمْرَةُ، أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ، تَقُولُ لَمَّا جَاءَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَتْلُ ابْنِ حَارِثَةَ وَجَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَوَاحَةَ جَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعْرَفُ فِيهِ الْحُزْنُ قَالَتْ وَأَنَا أَنْظُرُ مِنْ صَائِرِ الْبَابِ - شَقِّ الْبَابِ - فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نِسَاءَ جَعْفَرٍ وَذَكَرَ بُكَاءَهُنَّ فَأَمَرَهُ أَنْ يَذْهَبَ فَيَنْهَاهُنَّ فَذَهَبَ فَأَتَاهُ فَذَكَرَ أَنَّهُنَّ لَمْ يُطِعْنَهُ فَأَمَرَهُ الثَّانِيَةَ أَنْ يَذْهَبَ فَيَنْهَاهُنَّ فَذَهَبَ ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ غَلَبْنَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَتْ فَزَعَمَتْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " اذْهَبْ فَاحْثُ فِي أَفْوَاهِهِنَّ مِنَ التُّرَابِ " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ أَرْغَمَ اللَّهُ أَنْفَكَ وَاللَّهِ مَا تَفْعَلُ مَا أَمَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَا تَرَكْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْعَنَاءِ .
Na kanë treguar Ibnul-Muthenna dhe Ibn Ebi Umeri. Ibnul-Muthenna tha: Na ka treguar Abdul-Vehhabi, i cili tha: E kam dëgjuar Jahja bin Saidin të thoshte: Më ka lajmëruar Amra se ajo e ka dëgjuar Aishen të thonte: Kur i arriti Lajmëtarit të Allahut ﷺ lajmi për vrasjen e Ibn Harithes, Xhafer bin Ebi Talibit dhe Abdullah bin Revahas, Lajmëtari i Allahut ﷺ u ul dhe në fytyrën e tij dukej pikëllimi. Ajo tha: Unë po e shikoja nga çarja e derës. Atij i erdhi një burrë dhe i tha: 'O Lajmëtar i Allahut, gratë e Xhaferit po qajnë me zë të lartë.' Ai e urdhëroi që të shkonte dhe t'i ndalonte ato. Ai shkoi, por u kthye dhe tregoi se ato nuk e kishin dëgjuar. Ai e urdhëroi për herë të dytë që të shkonte dhe t'i ndalonte. Ai shkoi përsëri, pastaj u kthye dhe tha: 'Për Zotin, o Lajmëtar i Allahut, ato na kanë mposhtur!' Ajo tha: Ai pretendoi se Lajmëtari i Allahut ﷺ kishte thënë: 'Shko dhe futu pluhur në gojët e tyre.' Aisha tha: Unë i thashë: 'Allahu ta poshtëroftë hundën! Për Zotin, as nuk e bëre atë që të urdhëroi Lajmëtari i Allahut ﷺ, as nuk e le rehat Lajmëtarin e Allahut ﷺ nga mundimi.'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ shfaqi pikëllim, por ndaloi vajtimin me zë të lartë në familjen e Ja'farit.
Shkak për këtë ishte lajmi se Zayd ibn Haritha, Ja'far ibn Abi Talib dhe Abdullah ibn Rawaha ishin vrarë.
Të qarë me zë të lartë, me rënkime ose thirrje pikëllimi.
Një hapje e ngushtë përmes së cilës A'isha mund ta shihte Profetin ﷺ.
Dijetarët bëjnë dallim mes pikëllimit të natyrshëm dhe lotëve, nga njëra anë, dhe vajtimit të ndaluar me rënkime e thirrje, nga ana tjetër. Profeti ﷺ ishte dukshëm i pikëlluar; kjo tregon se pikëllimi për një të vdekur nuk është në vetvete i ndaluar. Urdhrat për ta ndalur vajtimin tregojnë se bashkësia mund t'ua tërheqë me kujdes vëmendjen të afërmve të pikëlluar për këtë çështje. Shprehja për dheun në gojë është një paralajmërim i fortë, jo urdhër për t'i lënduar fizikisht gratë.
- Pranoje pikëllimin për humbjen e një njeriu të dashur dhe mbështeti të afërmit pa i gjykuar emocionet e tyre.
- Shmang rënkimet dhe shprehjet që e shtojnë pikëllimin; këshilloji të tjerët me dashamirësi dhe urtësi.
- Ndihmoje praktikisht një familje në zi, për shembull duke i çuar ushqim, duke i bërë shoqëri dhe duke ndihmuar në kujdesin për fëmijët.
Ky transmetim i Umm 'Atiyya-s përshkruan rregulla lidhur me zinë dhe ndihmon të kuptohet dallimi mes vajtimit të lejuar dhe riteve të ndaluara të vajtimit.
Sahih al-Bukhari · #1242 (Sahih)Ky transmetim Sahih për A'ishën dhe vdekjen e Ja'farit jep kontekst shtesë për zinë e familjes së tij.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.