Sahih Muslim, hadithi 306
Transmetuar nga Sahl ibn Sa'd. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Sahl ibn Sa'd
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ - حَىٌّ مِنَ الْعَرَبِ - عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْتَقَى هُوَ وَالْمُشْرِكُونَ فَاقْتَتَلُوا . فَلَمَّا مَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى عَسْكَرِهِ وَمَالَ الآخَرُونَ إِلَى عَسْكَرِهِمْ وَفِي أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ لاَ يَدَعُ لَهُمْ شَاذَّةً إِلاَّ اتَّبَعَهَا يَضْرِبُهَا بِسَيْفِهِ فَقَالُوا مَا أَجْزَأَ مِنَّا الْيَوْمَ أَحَدٌ كَمَا أَجْزَأَ فُلاَنٌ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أَنَا صَاحِبُهُ أَبَدًا . قَالَ فَخَرَجَ مَعَهُ كُلَّمَا وَقَفَ وَقَفَ مَعَهُ وَإِذَا أَسْرَعَ أَسْرَعَ مَعَهُ - قَالَ - فَجُرِحَ الرَّجُلُ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ بِالأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَى سَيْفِهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَخَرَجَ الرَّجُلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ . قَالَ " وَمَا ذَاكَ " . قَالَ الرَّجُلُ الَّذِي ذَكَرْتَ آنِفًا أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَأَعْظَمَ النَّاسُ ذَلِكَ فَقُلْتُ أَنَا لَكُمْ بِهِ فَخَرَجْتُ فِي طَلَبِهِ حَتَّى جُرِحَ جُرْحًا شَدِيدًا فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ بِالأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَيْهِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ وَهُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ " .
Na tregoi Kutejbe ibn Seid; na tregoi Jakubi - ai është Ibn Abdur-Rrahman el-Kariu, nga një fis arab - nga Ebu Hazimi, nga Sehl ibn Se'd es-Saidiu se i Dërguari i Allahut ﷺ dhe mushrikët u ndeshën dhe luftuan. Kur i Dërguari i Allahut ﷺ u kthye tek ushtria e tij dhe të tjerët tek ushtria e tyre, ndër shokët e të Dërguarit të Allahut ﷺ ishte një burrë që nuk linte askënd nga armiqtë e shkëputur pa e ndjekur dhe pa e goditur me shpatë. Ata thanë:
"Askush nuk na ka ndihmuar sot si ky person." I Dërguari i Allahut ﷺ tha: "Por ai është prej banorëve të Zjarrit." Një burrë nga njerëzit tha: "Unë do të jem gjithmonë me të." Ai doli me të; sa herë që ai ndalonte, edhe ai ndalonte; sa herë që ai nxitohej, edhe ai nxitohej. Pastaj ai burrë u plagos rëndë. Ngaqë nuk duronte dot dhimbjen, nguti vdekjen; vendosi tehun e shpatës në tokë dhe dorezën mes gjoksit të tij, pastaj u hodh mbi shpatë dhe vrau veten. Më pas ai burri shkoi tek i Dërguari i Allahut ﷺ dhe tha: "Dëshmoj se ti je i Dërguari i Allahut." Ai pyeti: "Çfarë ka ndodhur?" Tha: "Ai burri për të cilin sapo the se është prej banorëve të Zjarrit; njerëzit u habitën dhe unë thashë se do t'ju sjell lajmin për të. Dola duke e kërkuar derisa e pashë të plagosur rëndë. Nguti vdekjen, vendosi tehun e shpatës në tokë, dorezën mes gjoksit, u hodh mbi të dhe vrau veten." Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ tha: "Vërtet, një njeri mund të bëjë vepra që u duken njerëzve si vepra të banorëve të Xhenetit, por ai në fakt është prej banorëve të Zjarrit. Dhe vërtet, një njeri mund të bëjë vepra që u duken njerëzve si vepra të banorëve të Zjarrit, por ai në fakt është prej banorëve të Xhenetit."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Veprat e dukshme nuk e zbulojnë gjithmonë gjendjen përfundimtare të dikujt tek Allahu.
Hadithi përshkruan një betejë në të cilën një burrë luftoi me guxim të jashtëzakonshëm, por më vonë vrau veten. Profeti ﷺ sqaroi se vlera e dukshme e veprave të dikujt nuk përputhet gjithmonë me përfundimin e tij të fundit.
Njerëzit e destinuar për Zjarrin e Xhehenemit.
Mënyra se si të tjerët i gjykojnë veprat e dikujt nga jashtë, pa e ditur qëllimin e tij të brendshëm.
Dijetarët klasikë, ndër ta imam en-Neveviu, nxjerrin përfundimin se forma e jashtme e veprave nuk është provë vendimtare e sinqeritetit të brendshëm ose e gjendjes përfundimtare të dikujt. Hadithi paralajmëron kundër vetëkënaqësisë dhe kundër gjykimeve të prera për fatin përfundimtar të individëve. Allahu i di qëllimet e fshehta dhe përfundimin e çdo njeriu. Dijetarët e lidhin këtë edhe me rëndësinë e një qëllimi të sinqertë dhe të qëndrueshmërisë deri në një përfundim të mirë.
- Shqyrtoje qëllimin tënd para se të veprosh dhe kërkoji Allahut sinqeritet.
- Mos i gjyko të tjerët vetëm nga një vepër mbresëlënëse ose e keqe; gjykimin përfundimtar lëre tek Allahu.
- Kërkoji Allahut qëndrueshmëri dhe një përfundim të mirë, edhe kur kryen vepra të mira.
Ky transmetim në të njëjtin libër trajton gjithashtu faktin se fati përfundimtar i dikujt nuk mund të nxirret lehtë nga veprat e tij të dukshme.
40 Hadith van an-Nawawi · #3 (Sahih)Ky transmetim thekson se vlera e veprimit lidhet me qëllimin — një pikë e rëndësishme për të kuptuar paralajmërimin kundër paraqitjes së jashtme pa përmbajtje.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.