Sahih Muslim, hadithi 4568
Transmetuar nga Abu Qatada. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abu Qatada
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ حُنَيْنٍ فَلَمَّا الْتَقَيْنَا كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ جَوْلَةٌ . قَالَ فَرَأَيْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَدْ عَلاَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَاسْتَدَرْتُ إِلَيْهِ حَتَّى أَتَيْتُهُ مِنْ وَرَائِهِ فَضَرَبْتُهُ عَلَى حَبْلِ عَاتِقِهِ وَأَقْبَلَ عَلَىَّ فَضَمَّنِي ضَمَّةً وَجَدْتُ مِنْهَا رِيحَ الْمَوْتِ ثُمَّ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَأَرْسَلَنِي فَلَحِقْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ مَا لِلنَّاسِ فَقُلْتُ أَمْرُ اللَّهِ . ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ رَجَعُوا وَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ " . قَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ الثَّالِثَةَ فَقُمْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكَ يَا أَبَا قَتَادَةَ " . فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَلَبُ ذَلِكَ الْقَتِيلِ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنْ حَقِّهِ . وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ لاَهَا اللَّهِ إِذًا لاَ يَعْمِدُ إِلَى أَسَدٍ مِنْ أُسُدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَعَنْ رَسُولِهِ فَيُعْطِيكَ سَلَبَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ فَأَعْطِهِ إِيَّاهُ " . فَأَعْطَانِي قَالَ فَبِعْتُ الدِّرْعَ فَابْتَعْتُ بِهِ مَخْرَفًا فِي بَنِي سَلِمَةَ فَإِنَّهُ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلاَّ لاَ يُعْطِيهِ أُضَيْبِعَ مِنْ قُرَيْشٍ وَيَدَعُ أَسَدًا مِنْ أُسُدِ اللَّهِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ .
Na ka treguar Ebu-t-Tahiri dhe Harmeleja – dhe shprehja është e tij – se Abdullah ibn Vehbi u ka thënë: Kam dëgjuar Malik ibn Enesin të thotë: Më ka treguar Jahja ibn Seidi, nga Omer ibn Kethir ibn Eflahu, nga Ebu Muhamedi, robi i liruar i Ebu Katades, nga Ebu Katadeja, i cili ka thënë: Dolëm bashkë me të Dërguarin e Allahut ﷺ në vitin e betejës së Hunejnit. Kur u përballëm me armikun, muslimanët u tërhoqën paksa. Pashë një mushrik që kishte mposhtur një musliman, ndaj iu afrova nga pas dhe e godita në qafë midis shpatullave. Ai u kthye drejt meje dhe më shtrëngoi aq fort sa ndjeva erën e vdekjes, por pastaj vdekja e mori atë dhe më lëshoi. Më pas arrita tek Omer ibn el-Hattabi, i cili po thoshte: 'Çfarë u ndodhi njerëzve?' Unë thashë: 'Është caktimi i Allahut.' Pastaj njerëzit u kthyen dhe i Dërguari i Allahut ﷺ u ul dhe tha: 'Kushdo që vret një armik dhe ka provë të qartë për këtë, i takon plaçka e të vrarit.' U ngrita dhe thashë: 'Kush do të dëshmojë për mua?' Pastaj u ula. Ai e përsëriti të njëjtën gjë, kështu që u ngrita përsëri dhe thashë: 'Kush do të dëshmojë për mua?' Edhe herën e tretë ai tha të njëjtën gjë, unë u ngrita dhe i Dërguari i Allahut ﷺ pyeti: 'Çfarë ke, o Ebu Katade?' Ia rrëfeva ngjarjen. Atëherë një burrë nga turma tha: 'Ai flet të vërtetën, o i Dërguar i Allahut! Plaçka e atij të vrari është tek unë, prandaj bindje që ta lërë të drejtën e tij për mua.' Por Ebu Bekri es-Sidik tha: 'Jo, pasha Allahun! I Dërguari i Allahut ﷺ nuk do ta privojë një luan ndër luanët e Allahut, që lufton për Allahun dhe të Dërguarin e Tij, për t'ia dhënë ty plaçkën e tij!' I Dërguari i Allahut ﷺ tha: 'Ai ka të drejtë, jepja atij!' Dhe ai ma dha. E shit parzmorin dhe me paratë bleva një kopsht te Benu Seleme. Ky ishte pasuria e parë që fitova në Islam. Në hadithin e Lejthit thuhet se Ebu Bekri tha: 'Jo, kurrë! Nuk do t'ia japë një dhelpre nga Kurejshët duke lënë mënjanë një luan ndër luanët e Allahut...' Gjithashtu, në hadithin e Lejthit përfundon me fjalët: 'Kjo ishte pasuria e parë që fitova.'
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Ai që vriste një armik dhe e provonte këtë, merrte pajisjet e tij personale.
Ngjarja ndodhi gjatë fushatës në Hunajn. Ebu Katada tregoi se kishte vrarë një armik; i Dërguari i Allahut ﷺ ia dha pajisjet e tij pasi u vërtetua pretendimi i tij.
Vend ku u zhvillua një betejë në vitin e tetë pas hixhretit.
Pajisjet personale të një armiku të vrarë, si parzmorja e tij.
Vërtetimi i një pretendimi, për shembull nga dëshmitarët.
Dijetarët klasikë nxjerrin nga kjo se pretendimi për pajisjet personale të një armiku të vrarë kërkon prova dhe shqyrtohet nga autoriteti kompetent. Shkollat juridike i trajtojnë ndryshe kushtet dhe marrëdhënien me ndarjen e plaçkës së luftës; transmetimi e bën të qartë se pretendimi nuk jepet pa u vërtetuar. Fjalët e Ebu Bekrit theksojnë gjithashtu se drejtësia nënkupton njohjen e pretendimit të luftëtarit.
- Mbështete një pretendim me fakte të verifikueshme dhe lëre një autoritet kompetent të vendosë për të.
- Respekto me kujdes të drejtat e të tjerëve, edhe kur ndarja e pasurisë është në diskutim.
- Mbro drejtësinë pa poshtëruar askënd dhe pa përdorur prejardhjen e tij si argument.
Ky transmetim Sahih nga i njëjti kapitull trajton dhënien e pajisjeve personale të një armiku të vrarë.
Sahih Muslim · #4567 (Sahih)Ky variant ndan të njëjtin zinxhir transmetimi dhe përshkruan pretendimin e Ebu Katadës për pajisjet.
Sahih Muslim · #4569 (Sahih)Ky transmetim trajton ndarjen e plaçkës dhe jep një kontekst më të gjerë për rregullat mbi pretendimet.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.