Sahih Muslim, hadithi 4633
Transmetuar nga Sahl ibn Hunayf. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Sahl ibn Hunayf
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ سِيَاهٍ، حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَامَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ يَوْمَ صِفِّينَ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا أَنْفُسَكُمْ لَقَدْ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ وَلَوْ نَرَى قِتَالاً لَقَاتَلْنَا وَذَلِكَ فِي الصُّلْحِ الَّذِي كَانَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبَيْنَ الْمُشْرِكِينَ فَجَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا عَلَى حَقٍّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ قَالَ " بَلَى " . قَالَ أَلَيْسَ قَتْلاَنَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلاَهُمْ فِي النَّارِ قَالَ " بَلَى " . قَالَ فَفِيمَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ " يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَلَنْ يُضَيِّعَنِي اللَّهُ أَبَدًا " . قَالَ فَانْطَلَقَ عُمَرُ فَلَمْ يَصْبِرْ مُتَغَيِّظًا فَأَتَى أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلَسْنَا عَلَى حَقٍّ وَهُمْ عَلَى بَاطِلٍ قَالَ بَلَى . قَالَ أَلَيْسَ قَتْلاَنَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلاَهُمْ فِي النَّارِ قَالَ بَلَى . قَالَ فَعَلاَمَ نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا وَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللَّهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ وَلَنْ يُضَيِّعَهُ اللَّهُ أَبَدًا . قَالَ فَنَزَلَ الْقُرْآنُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْفَتْحِ فَأَرْسَلَ إِلَى عُمَرَ فَأَقْرَأَهُ إِيَّاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَفَتْحٌ هُوَ قَالَ " نَعَمْ " . فَطَابَتْ نَفْسُهُ وَرَجَعَ .
Na ka treguar Ebu Bekr ibn Ebi Shejbe, na ka treguar Abdullah ibn Numejr, dhe gjithashtu Ibn Numejr – me fjalë të ngjashme – na ka treguar babai im, na ka treguar Abdul-Aziz ibn Sijah, na ka treguar Habib ibn Ebi Thabit, nga Ebu Va'il, i cili tha: Sehl ibn Hunejf u ngrit në ditën e betejës së Sifinit dhe tha: 'O njerëz, fajësoni veten tuaj! Ne ishim me të Dërguarin e Allahut ﷺ në ditën e Hudejbijes, dhe po ta kishim parë të arsyeshme luftën, do të kishim luftuar. Kjo ndodhi gjatë marrëveshjes së paqes midis të Dërguarit të Allahut ﷺ dhe idhujtarëve. Atëherë erdhi Umer ibn el-Hattabi, iu afrua të Dërguarit të Allahut ﷺ dhe tha: 'O i Dërguar i Allahut, a nuk jemi ne në të vërtetën dhe ata në të pavërtetën?' Ai u përgjigj: 'Po.' Ai pyeti: 'A nuk janë të vrarët tanë në Xhenet dhe të vrarët e tyre në Zjarr?' Ai u përgjigj: 'Po.' Umeri tha: 'Atëherë pse të pranojmë poshtërimin në fenë tonë dhe të kthehemi para se Allahu të gjykojë midis nesh dhe atyre?' I Dërguari ﷺ i tha: 'O bir i el-Hattabit, unë jam i Dërguari i Allahut dhe Allahu kurrë nuk do të më braktisë.' Umeri u largua, por nuk mundi ta përmbante zemërimin e tij, ndaj shkoi tek Ebu Bekri dhe i tha: 'O Ebu Bekër, a nuk jemi ne në të vërtetën dhe ata në të pavërtetën?' Ai u përgjigj: 'Po.' Ai pyeti: 'A nuk janë të vrarët tanë në Xhenet dhe të vrarët e tyre në Zjarr?' Ai u përgjigj: 'Po.' Umeri tha: 'Atëherë pse të pranojmë poshtërimin në fenë tonë dhe të kthehemi para se Allahu të gjykojë midis nesh dhe atyre?' Ebu Bekri i tha: 'O bir i el-Hattabit, ai është i Dërguari i Allahut dhe Allahu kurrë nuk do ta braktisë.' Më pas, të Dërguarit të Allahut ﷺ iu shpall Kurani rreth fitores (Suretu El-Feth), ndaj ai thirri Umerin dhe e bëri ta lexonte atë. Umeri pyeti: 'O i Dërguar i Allahut, a është kjo fitore?' Ai u përgjigj: 'Po.' Atëherë shpirti i Umerit u qetësua dhe ai u kthye.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Hudajbija mësoi se besimi ndonjëherë kërkon durim përballë një marrëveshjeje të vështirë.
Sahl ibn Hunayf kujtoi gjatë Betejës së Siffinit marrëveshjen e paqes në Hudajbijë. Teksti përmend shprehimisht se fillimisht Umari kundërshtoi kushtet dhe më vonë u qetësua kur shpallja e sures al-Fath u vërtetua si fitore.
Vendi ku Profeti ﷺ dhe kurejshët lidhën një marrëveshje paqeje.
Shprehja e Umarit për kushtet që atëherë i përjetonte si të pafavorshme dhe të vështira.
Surja që përmbante shpalljen për fitoren; Profeti ﷺ vërtetoi se marrëveshja ishte fitore.
Dijetarët klasikë, ndër ta en-Neveviu në komentin e tij mbi Sahih Muslim, theksojnë se një marrëveshje paqeje me jomyslimanët mund të jetë e lejuar kur sjell dobi për bashkësinë myslimane. Ngjarja mëson se urtësia e një vendimi nuk duket gjithmonë menjëherë dhe se Profeti ﷺ u mbështet tek Allahu. Kundërshtimi i Umarit erdhi nga zelli i sinqertë, por besimtari udhëhiqet nga dija dhe udhëzimi i Profetit ﷺ.
- Mos nxirr përfundimin me nxitim se një marrëveshje e vështirë është humbje; merr parasysh edhe urtësinë dhe pasojat e saj afatgjata.
- Nëse të shqetëson një vendim, bëj pyetje me respekt dhe qëndro i hapur ndaj udhëzimit të besueshëm.
- Ushtro durimin kur rezultati ende nuk duket dhe mbështetu tek Allahu, ndërsa vepron me përgjegjësi.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.