Sahih Muslim, hadithi 4668
Transmetuar nga Salama ibn al-Akwa. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Salama ibn al-Akwa
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ عَبَّادٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - وَهُوَ ابْنُ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، مَوْلَى سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى خَيْبَرَ فَتَسَيَّرْنَا لَيْلاً فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ لِعَامِرِ بْنِ الأَكْوَعِ أَلاَ تُسْمِعُنَا مِنْ هُنَيْهَاتِكَ وَكَانَ عَامِرٌ رَجُلاً شَاعِرًا فَنَزَلَ يَحْدُو بِالْقَوْمِ يَقُولُ اللَّهُمَّ لَوْلاَ أَنْتَ مَا اهْتَدَيْنَا وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا فَاغْفِرْ فِدَاءً لَكَ مَا اقْتَفَيْنَا وَثَبِّتِ الأَقْدَامَ إِنْ لاَقَيْنَا وَأَلْقِيَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا إِنَّا إِذَا صِيحَ بِنَا أَتَيْنَا وَبِالصِّيَاحِ عَوَّلُوا عَلَيْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ هَذَا السَّائِقُ " . قَالُوا عَامِرٌ . قَالَ " يَرْحَمُهُ اللَّهُ " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ وَجَبَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْلاَ أَمْتَعْتَنَا بِهِ . قَالَ فَأَتَيْنَا خَيْبَرَ فَحَصَرْنَاهُمْ حَتَّى أَصَابَتْنَا مَخْمَصَةٌ شَدِيدَةٌ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ فَتَحَهَا عَلَيْكُمْ " . قَالَ فَلَمَّا أَمْسَى النَّاسُ مَسَاءَ الْيَوْمِ الَّذِي فُتِحَتْ عَلَيْهِمْ أَوْقَدُوا نِيرَانًا كَثِيرَةً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا هَذِهِ النِّيرَانُ عَلَى أَىِّ شَىْءٍ تُوقِدُونَ " . فَقَالُوا عَلَى لَحْمٍ . قَالَ " أَىُّ لَحْمٍ " . قَالُوا لَحْمُ حُمُرِ الإِنْسِيَّةِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَهْرِيقُوهَا وَاكْسِرُوهَا " . فَقَالَ رَجُلٌ أَوْ يُهَرِيقُوهَا وَيَغْسِلُوهَا فَقَالَ " أَوْ ذَاكَ " . قَالَ فَلَمَّا تَصَافَّ الْقَوْمُ كَانَ سَيْفُ عَامِرٍ فِيهِ قِصَرٌ فَتَنَاوَلَ بِهِ سَاقَ يَهُودِيٍّ لِيَضْرِبَهُ وَيَرْجِعُ ذُبَابُ سَيْفِهِ فَأَصَابَ رُكْبَةَ عَامِرٍ فَمَاتَ مِنْهُ قَالَ فَلَمَّا قَفَلُوا قَالَ سَلَمَةُ وَهُوَ آخِذٌ بِيَدِي قَالَ فَلَمَّا رَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَاكِتًا قَالَ " مَا لَكَ " . قُلْتُ لَهُ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ قَالَ " مَنْ قَالَهُ " . قُلْتُ فُلاَنٌ وَفُلاَنٌ وَأُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ " كَذَبَ مَنْ قَالَهُ إِنَّ لَهُ لأَجْرَيْنِ " . وَجَمَعَ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ " إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ قَلَّ عَرَبِيٌّ مَشَى بِهَا مِثْلَهُ " . وَخَالَفَ قُتَيْبَةُ مُحَمَّدًا فِي الْحَدِيثِ فِي حَرْفَيْنِ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ عَبَّادٍ وَأَلْقِ سَكِينَةً عَلَيْنَا .
Na kanë treguar Kutejbe ibn Seidi dhe Muhammed ibn Abbadi – ndërsa shprehja është e Ibn Abbadit – të cilët thanë: Na ka treguar Hatimi – që është Ibn Ismaili – nga Jezid ibn Ebi Ubejdi, liri i Seleme ibn el-Ekveut, nga Seleme ibn el-Ekveu, i cili tha:
"U nisëm me të Dërguarin e Allahut ﷺ drejt Hajberit dhe udhëtuam natën. Një burrë nga grupi i tha Amir ibn el-Ekveut: 'A nuk na reciton disa nga vargjet e tua?' Amiri ishte poet, prandaj zbriti dhe filloi të nxiste karvanin duke recituar: 'O Allah, sikur të mos ishe Ti, ne nuk do të ishim udhëzuar, as nuk do të jepnim sadaka, e as nuk do të falnim namaz! Prandaj, fali gabimet tona, për Ty jemi gati të flijohemi, forcoji këmbët tona kur të takojmë armikun dhe zbrito qetësi mbi ne! Kur na thërrasin në ndihmë, ne përgjigjemi, ndërsa ata bëjnë zhurmë kundër nesh.' I Dërguari i Allahut ﷺ pyeti: 'Kush është ky shofer?' Thanë: 'Amiri.' Ai tha: 'Allahu e mëshiroftë!' Një burrë nga grupi tha: 'Atij i është siguruar shehidllëku, o i Dërguar i Allahut! Sikur të na kishe lejuar të përfitonim ende prej tij!'" Seleme vazhdoi: "Arritëm në Hajber dhe i rrethuam derisa na goditi uri e madhe. Pastaj I Dërguari i Allahut ﷺ tha: 'Allahu jua ka çelur atë.' Kur erdhi mbrëmja e ditës kur u çlirua qyteti, njerëzit ndezën shumë zjarre. I Dërguari i Allahut ﷺ pyeti: 'Çfarë janë këto zjarre? Çfarë po zieni?' Thanë: 'Mish.' Ai pyeti: 'Çfarë mishi?' Thanë: 'Mish gomari të butë.' I Dërguari i Allahut ﷺ tha: 'Derdhni atë dhe thyeni enët!' Një burrë pyeti: 'Ose ta derdhin dhe t'i lajnë enët?' Ai tha: 'Ose kështu.'" Seleme rrëfeu më tej: "Kur luftëtarët u rreshtuan, shpata e Amirit ishte e shkurtër; ai u përpoq të godiste kërcirin e një hebreu me të, por shpata u kthye mbrapsht dhe e goditi Amirin në gju, dhe ai vdiq nga kjo plagë." Seleme tha: "Kur u kthyen, duke më mbajtur për dore, I Dërguari i Allahut ﷺ më pa të heshtur dhe të pikëlluar, dhe pyeti: 'Çfarë ke?' Unë i thashë: 'Babai dhe nëna ime qofshin flijim për ty, o i Dërguar i Allahut! Njerëzit pretendojnë se vepra e Amirit ka shkuar kot.' Ai pyeti: 'Kush e ka thënë këtë?' Thashë: 'Filani dhe filani, dhe Usejd ibn Hudejr Ensariu.' Atëherë ai tha: 'Gënjen ai që e ka thënë këtë! Ai ka dy shpërblime' – dhe bashkoi dy gishtat e tij – 'Ai është luftëtar i sinqertë në rrugën e Allahut; rrallë ndonjë arab ecën në këtë rrugë si ai.'" (Kutejbe ndryshon nga Muhammedi në disa fjalë në hadith, ndërsa në transmetimin e Ibn Abbadit thuhet: "Dhe zbrito qetësi mbi ne.")
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
'Amiri mori dy shpërblime për përkushtimin dhe luftën e tij të sinqertë.
Një këngë ritmike me të cilën nxiteshin udhëtarët dhe devetë.
Gomarë që mbahen si kafshë shtëpiake ose bartëse; mishi i tyre u ndalua në Khajber.
Profeti ﷺ vërtetoi se 'Amiri mori shpërblim për besimin dhe luftën e tij.
Dijetarët nxjerrin nga urdhri i Profetit ﷺ se mishi i gomarëve shtëpiakë është i ndaluar; këtë gjykim e ndajnë të katër medhhebet juridike sunite. Tenxheret mund të hidheshin ose të laheshin mirë, siç tregon përgjigjja e Profetit ﷺ. Transmetimi tregon gjithashtu se poezia dhe këngët e lejuara mund të përdoren për t'i nxitur njerëzit. Imam en-Neveviu përmend se 'Amiri nuk vdiq me qëllim të vetin: shpata e tij u kthye mbrapsht dhe e goditi, ndërsa Profeti ﷺ ia konfirmoi shpërblimin dhe hodhi poshtë pretendimin se vepra e tij kishte shkuar kot.
- Nxit të tjerët me fjalë që përmendin Allahun dhe forcojnë qëndrueshmërinë.
- Kontrollo nëse ushqimi përputhet me rregullat islame dhe ndiq udhëzimet e qarta profetike.
- Mos gjyko për shpërblimin përfundimtar të dikujt nisur nga një përfundim tragjik; mbështetu te njohuritë e besueshme.
Ky transmetim nga e njëjta pjesë e Sahih Muslim trajton ngjarje rreth Khajberit dhe ndihmon për ta vendosur ekspeditën në kontekstin historik.
Sahih Muslim · #4667 (Sahih)Edhe ky transmetim flet për ekspeditën në Khajber dhe jep kontekst plotësues për ngjarjet e rrëfyera këtu.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.