Sahih Muslim, hadithi 469
Transmetuar nga Jabir ibn Abdullah. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Jabir ibn Abdullah
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، كِلاَهُمَا عَنْ رَوْحٍ، قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ الْقَيْسِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يُسْأَلُ عَنِ الْوُرُودِ، فَقَالَ نَجِيءُ نَحْنُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَنْ كَذَا، وَكَذَا، انْظُرْ أَىْ ذَلِكَ فَوْقَ النَّاسِ - قَالَ - فَتُدْعَى الأُمَمُ بِأَوْثَانِهَا وَمَا كَانَتْ تَعْبُدُ الأَوَّلُ فَالأَوَّلُ ثُمَّ يَأْتِينَا رَبُّنَا بَعْدَ ذَلِكَ فَيَقُولُ مَنْ تَنْظُرُونَ فَيَقُولُونَ نَنْظُرُ رَبَّنَا . فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ . فَيَقُولُونَ حَتَّى نَنْظُرَ إِلَيْكَ . فَيَتَجَلَّى لَهُمْ يَضْحَكُ - قَالَ - فَيَنْطَلِقُ بِهِمْ وَيَتَّبِعُونَهُ وَيُعْطَى كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ - مُنَافِقٍ أَوْ مُؤْمِنٍ - نُورًا ثُمَّ يَتَّبِعُونَهُ وَعَلَى جِسْرِ جَهَنَّمَ كَلاَلِيبُ وَحَسَكٌ تَأْخُذُ مَنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ يَطْفَأُ نُورُ الْمُنَافِقِينَ ثُمَّ يَنْجُو الْمُؤْمِنُونَ فَتَنْجُو أَوَّلُ زُمْرَةٍ وُجُوهُهُمْ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ سَبْعُونَ أَلْفًا لاَ يُحَاسَبُونَ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ كَأَضْوَإِ نَجْمٍ فِي السَّمَاءِ ثُمَّ كَذَلِكَ ثُمَّ تَحِلُّ الشَّفَاعَةُ وَيَشْفَعُونَ حَتَّى يَخْرُجَ مِنَ النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنَ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ شَعِيرَةً فَيُجْعَلُونَ بِفِنَاءِ الْجَنَّةِ وَيَجْعَلُ أَهْلُ الْجَنَّةِ يَرُشُّونَ عَلَيْهِمُ الْمَاءَ حَتَّى يَنْبُتُوا نَبَاتَ الشَّىْءِ فِي السَّيْلِ وَيَذْهَبُ حُرَاقُهُ ثُمَّ يَسْأَلُ حَتَّى تُجْعَلَ لَهُ الدُّنْيَا وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهَا مَعَهَا .
Ebu Zubejri transmeton se ka dëgjuar Xhabir ibn Abdullah-un kur u pyet për 'vurudin' (ardhjen para Zotit), dhe ai tha:
"Ne do të vijmë në Ditën e Kiametit kështu e kështu – shiko se cila është më e lartë!" Më pas tha: "Pastaj popujt do të thirren bashkë me idhujt e tyre dhe ato që adhuronin, njëri pas tjetrit. Më pas do të vijë Zoti ynë tek ne dhe do të thotë: 'Kë po prisni?' Ne do të themi: 'Po presim Zotin tonë.' Ai do të thotë: 'Unë jam Zoti juaj.' Ne do të themi: 'Derisa të të shohim Ty (nuk mund të jemi të sigurt).' Atëherë Ai do t'u shfaqet atyre duke qeshur. Pastaj Ai do të niset dhe ata do Ta ndjekin. Çdo njeriu – qoftë munafik apo besimtar – do t'i jepet një dritë. Pastaj ata do Ta ndjekin Atë. Mbi urën e Xhehenemit do të ketë grepa dhe gjemba që do të kapin kë të dojë Allahu. Pastaj drita e munafikëve do të shuhet dhe besimtarët do të shpëtojnë. Grupi i parë që shpëton përbëhet nga shtatëdhjetë mijë vetë; fytyrat e tyre do të shkëlqejnë si hëna në natën e plotë dhe nuk do t'u kërkohet llogari. Ata që vijnë pas tyre, fytyrat e tyre do të shkëlqejnë si ylli më i ndritshëm në qiell. Dhe kështu me radhë. Pastaj do të vijë faza e shefaatit (ndërmjetësimit), dhe do të bëhet ndërmjetësim derisa nga Zjarri të dalë ai që ka thënë 'La ilahe il-lallah' dhe në zemër ka pasur mirësi sa pesha e një kokrre elbi. Ata do të vendosen në oborrin e Xhenetit dhe banorët e Xhenetit do të spërkasin ujë mbi ta derisa të mbijnë si bima pas vërshimit, dhe djegiet e tyre do të zhduken. Pastaj ata do të kërkojnë derisa t'u jepet dynjaja dhe dhjetëfishi i saj bashkë me të."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Allahu i shpëton besimtarët dhe bën që, me ndërmjetësim, ata të nxirren nga Zjarri.
Lutje ose ndërhyrje në favor të dikujt, e cila në Ditën e Ringjalljes ndodh vetëm me lejen e Allahut.
Kalimi mbi Xhehenem, nëpër të cilin njerëzit kalojnë në Ditën e Ringjalljes; hadithi përmend grepa dhe gjemba që i kapin njerëzit.
Një shprehje figurative për një sasi shumë të vogël besimi ose mirësie në zemër.
Dijetarët klasikë nxjerrin prej kësaj se besimtarët ndryshojnë për sa i përket shpëtimit në Ditën e Ringjalljes dhe se disa do të hyjnë në Xhenet pa dhënë llogari. Ndërmjetësimi është i vërtetë, por ndodh vetëm me lejen e Allahut. Pjesa për njerëzit që dalin nga Zjarri thekson mëshirën e Allahut dhe rëndësinë e besimit në zemër; ajo nuk është leje për t’i marrë mëkatet lehtë. Dijetarët i lidhin këto tekste me mësimin se mëkatet e mëdha nuk e nxjerrin automatikisht një mysliman nga Islami, ndërsa gjykimi i tij përfundimtar i përket Allahut.
- Përtërije besimin tënd në Allahun dhe mbroje atë përmes adhurimit të sinqertë dhe duke i marrë seriozisht mëkatet.
- Lutju Allahut për mëshirë dhe për ndërmjetësimin e Profetit ﷺ, duke mos harruar se ndërmjetësimi varet nga leja e Allahut.
- Le të të nxisë shpresa në mëshirën e Allahut për pendim dhe vepra të mira, jo për t’i shtyrë ato.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.