Sahih Muslim, hadithi 6401
Transmetuar nga Ali ibn Abi Talib. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Ali ibn Abi Talib
Sahih Muslim konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ - وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ، عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرٍو، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ، - وَهُوَ كَاتِبُ عَلِيٍّ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا، رضى الله عنه وَهُوَ يَقُولُ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ فَقَالَ " ائْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا " . فَانْطَلَقْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا فَإِذَا نَحْنُ بِالْمَرْأَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ . فَقَالَتْ مَا مَعِي كِتَابٌ . فَقُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَتُلْقِيَنَّ الثِّيَابَ . فَأَخْرَجَتْهُ مِنْ عِقَاصِهَا فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا حَاطِبُ مَا هَذَا " . قَالَ لاَ تَعْجَلْ عَلَىَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ - قَالَ سُفْيَانُ كَانَ حَلِيفًا لَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا - وَكَانَ مِمَّنْ كَانَ مَعَكَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ بِهَا أَهْلِيهِمْ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنَ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ فِيهِمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي وَلَمْ أَفْعَلْهُ كُفْرًا وَلاَ ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلاَ رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الإِسْلاَمِ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ " . فَقَالَ عُمَرُ دَعْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ . فَقَالَ " إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ " . فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ} وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ أَبِي بَكْرٍ وَزُهَيْرٍ ذِكْرُ الآيَةِ وَجَعَلَهَا إِسْحَاقُ فِي رِوَايَتِهِ مِنْ تِلاَوَةِ سُفْيَانَ .
Na kanë treguar Ebu Bekër ibn Ebi Shejbe, Amr en-Nakid, Zuhejr ibn Harb, Is'hak ibn Ibrahim dhe Ibn Ebi Omer – ndërsa formulimi i hadithit i përket Amrit –. Is'haku tha:
"Na ka lajmëruar", kurse të tjerët thanë: "Na ka treguar Sufjan ibn Ujejne, nga Amri, nga El-Hasen ibn Muhamedi, i cili thotë: Më ka lajmëruar Ubejdullah ibn Ebi Rafi', shkruesi i Aliut, duke thënë: E kam dëgjuar Aliun, Allahu qoftë i kënaqur me të, duke thënë: I Dërguari i Allahut ﷺ na dërgoi mua, Zubejrin dhe Mikdadin dhe na tha: 'Shkoni në kopshtin e Hahut, aty do të gjeni një grua që udhëton me deve dhe mban me vete një letër; merreni prej saj.' U nisëm dhe kuajt tanë na çuan me shpejtësi derisa arritëm te ajo grua. I thamë: 'Nxirre letrën!' Ajo u përgjigj: 'Nuk kam asnjë letër me vete.' Ne i thamë: 'Ose do ta nxjerrësh letrën, ose do të të zhveshim rrobat!' Atëherë ajo e nxori letrën nga gërsheti i flokëve të saj. Ia dorëzuam të Dërguarit të Allahut ﷺ dhe në të shkruhej se Hatib ibn Ebi Beltea po informonte disa mushrikë të Mekës për disa çështje të të Dërguarit të Allahut ﷺ. I Dërguari i Allahut ﷺ e pyeti: 'O Hatib, çfarë është kjo?' Ai u përgjigj: 'Mos nguto në gjykimin ndaj meje, o i Dërguar i Allahut! Unë kam qenë një njeri i bashkangjitur kurejshëve' – Sufjani sqaroi: ai ishte aleat i tyre, por jo nga fisi i tyre – 'ndërsa ata mes muhaxhirëve që janë me ty kanë lidhje gjaku me ta, prandaj ata mbrojnë familjet e tyre. Meqenëse unë nuk kisha një lidhje të tillë farefisnore me ta, desha të siguroja dikënd që do të mbronte familjen time. Nuk e bëra këtë nga mosbesimi, as nga braktisja e fesë, dhe as nga kënaqësia ndaj kufrit pas Islamit.' Pejgamberi ﷺ tha: 'Ai flet të vërtetën.' Pastaj Omeri tha: 'Më lejo, o i Dërguar i Allahut, t'ia pres kokën këtij munafiku!' Por ai u përgjigj: 'Ai ka marrë pjesë në Bedër, dhe kush e di, ndoshta Allahu i ka parë banorët e Bedrit dhe u ka thënë: Bëni çfarë të doni, sepse Unë ju kam falur.' Pastaj Allahu i Madhërishëm zbriti ajetin: {O ju që besuat, mos i merrni armiqët e Mi dhe armiqët tuaj si miq...} Në transmetimin e Ebu Bekrit dhe Zuhejrit nuk përmendet ky ajet, ndërsa Is'haku e ka përfshirë atë në transmetimin e tij si pjesë e recitimit të Sufjanit.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Hatibi veproi nga shqetësimi për familjen e tij, jo nga mosbesimi.
Gjatë përgatitjeve për çlirimin e Mekës, Hatib ibn Abi Balta’ah u dërgoi një letër disa politeistëve mekas, duke u dhënë informacion për planet e Profetit ﷺ. Ai shpjegoi se e bëri këtë për të siguruar mbrojtjen e familjes së tij, jo sepse e kishte braktisur besimin. Profeti ﷺ e pranoi shpjegimin e tij dhe përmendi pjesëmarrjen e tij në Bedër.
Dikush që lidhet me një fis përmes një marrëveshjeje ose pakti, pa qenë vetë pjesë e tij.
Sahabët që morën pjesë në Betejën e Bedrit, një betejë e rëndësishme e hershme në historinë islame.
Dikush që shfaq besim nga jashtë, por e mohon atë në brendësi. Omeri e përdori këtë fjalë në reagimin e tij të parë; Profeti ﷺ e konfirmoi dëshminë e besimit të Hatibit.
Dijetarë si en-Neveviu shpjegojnë se vepra e Hatibit ishte e rëndë, por pa prova nuk duhej që shpjegimi dhe dëshmia e tij e besimit të cilësoheshin si mosbesim. Profeti ﷺ hetoi qëllimin e tij dhe e pranoi shpjegimin. Transmetimi thekson gjithashtu meritën e veçantë të pjesëmarrësve në Bedër; fjalët për faljen nuk janë leje e përgjithshme për të bërë mëkate. Juristët nxjerrin prej tij se luftimi i tradhtisë dhe vlerësimi i besimit të dikujt kërkojnë kujdes dhe autoritetin e duhur.
- Pyet për qëllimin dhe rrethanat e dikujt përpara se të bësh një akuzë të rëndë.
- Ruaji informacionet konfidenciale dhe mos ua jep palëve që mund ta dëmtojnë bashkësinë.
- Qortoje dikë për një vepër të gabuar, por prano gjithashtu pendimin, shpjegimin e sinqertë dhe veprat e mira të vërtetuara.
Ky transmetim i lidhur në Sahih Muslim trajton gjithashtu letrën e Hatibit dhe reagimin e Profetit ﷺ, duke ndihmuar që ngjarja të kuptohet në kontekst.
Sahih al-Bukhari · #3796 (Sahih)Ky transmetim përshkruan guximin dhe përkushtimin e veçantë të sahabëve në Betejën e Bedrit, ngjarja së cilës Profeti ﷺ iu referua kur përmendi meritën e Hatibit.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.