Sunan an-Nasa'i, hadithi 3339
Transmetuar nga Sahl ibn Sa'd. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga an‑Nasa'i deri te Profeti ﷺ
- 1Qutaybaia transmetoi an‑Nasa'iقُتَيْبَةُ
- 2Ya'qubيَعْقُوبُ
- 3Abu Hazimأَبِي حَازِمٍ
- 4Sahl ibn Sa'dسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ
- 5I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin.
Transmetimi
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ امْرَأَةً، جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ لأَهَبَ نَفْسِي لَكَ . فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَعَّدَ النَّظَرَ إِلَيْهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتِ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا . قَالَ " هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ " . فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا . فَقَالَ " انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ " . فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي - قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ - فَلَهَا نِصْفُهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَىْءٌ " . فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى طَالَ مَجْلِسُهُ ثُمَّ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ " مَاذَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ " . قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا . عَدَّدَهَا . فَقَالَ " هَلْ تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبٍ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ " .
Kutejbe na njoftoi dhe tha: Jakubi na tregoi hadithin nga Ebu Hazimi, ai nga Sehl bin Sa'di (r.a.), se një grua erdhi tek i Dërguari i Allahut ﷺ dhe tha:
"O i Dërguar i Allahut, kam ardhur të ta dhuroj veten time ty (për martesë)." I Dërguari i Allahut ﷺ e shikoi atë, e vështroi nga lart poshtë dhe pastaj uli kokën. Kur gruaja pa se ai nuk mori asnjë vendim për të, ajo u ul. Atëherë u ngrit një burrë nga shokët e tij dhe tha: "O i Dërguar i Allahut, nëse nuk ke nevojë për të, atëherë martoma mua me të." Ai ﷺ e pyeti: "A ke ndonjë gjë?" Burri u përgjigj: "Jo, pasha Allahun, nuk kam asgjë." Ai ﷺ tha: "Shiko, qoftë edhe një unazë prej hekuri." Burri shkoi, u kthye dhe tha: "Jo, pasha Allahun, o i Dërguar i Allahut, as edhe një unazë prej hekuri, por ja ku është izari im (veshja e poshtme)." Sehli thotë: Ai nuk kishte rida' (veshje të sipërme). Burri shtoi: "Le t'i takojë gjysma e saj asaj." I Dërguari i Allahut ﷺ tha: "Çfarë do të bësh me izarin tënd? Nëse e vesh ti, asaj nuk do t'i mbetet asgjë prej tij, dhe nëse e vesh ajo, ty nuk do të të mbetet asgjë." Burri ndenji ulur për një kohë të gjatë, pastaj u ngrit dhe u largua. I Dërguari i Allahut ﷺ e pa duke u larguar dhe urdhëroi që ta thërrisnin. Kur erdhi, ai ﷺ e pyeti: "Sa Kuran di përmendësh?" Burri u përgjigj: "Di suren filan dhe suren filan," dhe i numëroi ato. Ai ﷺ pyeti: "A mund t'i recitosh ato përmendësh?" Burri tha: "Po." Atëherë ai ﷺ tha: "Të kam martuar me të në bazë të asaj që di nga Kurani."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Një dhuratë e thjeshtë martesore mund të jetë njohuria e Kuranit.
Dhurata martesore që dhëndri ia ka borxh nuses.
Veshje që mbulon pjesën e poshtme të trupit; burri nuk kishte veshje për pjesën e sipërme.
Të jesh në gjendje të recitosh nga kujtesa, pa e lexuar tekstin.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se mehri duhet të ketë vlerë, por nuk ka pse të jetë i madh apo i kushtueshëm: si shembull u përmend edhe një unazë hekuri. Burri ofroi gjysmën e mbulesës së tij për ijët, por Profeti ﷺ vuri në dukje se ajo nuk do të ishte mbulim i dobishëm për të dy. Kur u bë e qartë se ai nuk zotëronte asgjë materiale, njohuria e tij për Kuranin u pranua si mehr. Juristët klasikë diskutojnë se si duhet kuptuar juridikisht kjo ofertë: si vetë mehri apo si mësimdhënie e Kuranit. Medhhebet ndryshojnë për hollësitë dhe kushtet, por theksojnë se mehri është një e drejtë e njohur e nuses dhe se pëlqimi i ndërsjellë dhe një kontratë e vlefshme martesore mbeten të domosdoshme.
- Diskutoni për mehrin hapur dhe me ndershmëri, dhe zgjidhni një shumë ose dhuratë që dhëndri mund ta përballojë vërtet.
- Trajtojeni mehrin si të drejtën e nuses dhe përcaktoni qartë se çfarë do të marrë ajo.
- Vlerësojeni dijen fetare, por sigurohuni që marrëveshjet martesore të jenë konkrete dhe të kuptueshme për të dyja palët.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.