Sunan an-Nasa'i, hadithi 3597
Transmetuar nga Umar ibn al-Khattab. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Umar ibn al-Khattab
Transmetimi
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ، عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا مِنْ أَرْضِ خَيْبَرَ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالاً أَحَبَّ إِلَىَّ وَلاَ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهَا . قَالَ " إِنْ شِئْتَ تَصَدَّقْتَ بِهَا " . فَتَصَدَّقَ بِهَا - عَلَى أَنْ لاَ تُبَاعَ وَلاَ تُوهَبَ - فِي الْفُقَرَاءِ وَذِي الْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَالضَّيْفِ وَابْنِ السَّبِيلِ لاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ بِالْمَعْرُوفِ غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ مَالاً وَيُطْعِمَ .
Na njoftoi Is'hak ibn Ibrahimi, i cili tha: Na njoftuan Ebu Daud el-Haferi dhe Umer ibn Sa'di nga Sufjan eth-Theuriu, ai nga Ibn Auni, ai nga Nafi'u, ai nga Ibn Umeri, kurse ai nga Umeri, i cili tha:
"Më ra në pjesë një tokë nga tokat e Hajberit, ndaj shkova tek i Dërguari i Allahut ﷺ dhe i thashë: 'Më ka rënë në pjesë një tokë dhe nuk kam fituar kurrë pasuri që të jetë më e dashur dhe më e çmuar për mua sesa ajo.' Ai tha: 'Nëse dëshiron, jepje sadaka.' Kështu që ai e dha atë si sadaka me kusht që të mos shitet dhe as të mos dhurohet, por t'u takojë të varfërve, të afërmve, skllevërve, mysafirëve dhe udhëtarëve. Nuk ka mëkat për atë që e administron nëse ha prej saj ose ushqen të tjerët në mënyrë të arsyeshme, për sa kohë që nuk ka për qëllim grumbullimin e pasurisë."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
ʿUmeri ia kushtoi tokën e tij më të çmuar një bamirësie të përhershme.
ʿUmeri tregon se kishte fituar një tokë në Khajber dhe i kërkoi këshillë Profetit ﷺ, sepse nuk kishte ndonjë pasuri më të dashur për të.
Një dhurim në të cilin vetë pasuria ruhet, ndërsa dobia ose të ardhurat e saj u kushtohen qëllimeve të mira.
Personi që administron dhurimin dhe kujdeset që të ardhurat të përdoren sipas kushteve të përcaktuara.
Administruesi mund të marrë një shpërblim të arsyeshëm ose një vakt, por nuk mund ta përdorë dhurimin për t'u pasuruar.
Dijetarët nxjerrin nga kjo lejueshmërinë e vakëfit: pasuria e dhuruar nuk shitet dhe as nuk falet, ndërsa të ardhurat u kalojnë grupeve të përcaktuara. Duhet të respektohen kushtet e dhuruesit. Sipas tekstit, administruesi mund të marrë prej saj në mënyrë të arsyeshme ose të ushqejë të tjerët, pa u pasuruar vetë. Katër shkollat sunnite të jurisprudencës e njohin vakëfin, ndonëse kanë diskutime të ndryshme për hollësitë e administrimit dhe shpërblimin e administruesit.
- Mendo të caktosh për bamirësi të përhershme një pasuri që mund të sjellë dobi të vazhdueshme.
- Përcakto qartë se kush përfiton nga dhurimi dhe cilat kushte duhet të ndjekë administruesi.
- Administroni me kujdes pasurinë bamirëse dhe mos merrni prej saj asgjë përveç asaj që është e arsyeshme dhe e lejuar.
Ky transmetim sahih përmend gjithashtu dhurimin nga ʿUmeri të një toke në Khajber dhe vërteton kushtet thelbësore të vakëfit.
Sunan an-Nasa'i · #3599 (Sahih)Ky transmetim sahih flet për tokën e ʿUmerit në Khajber dhe sqaron se të ardhurat u caktoheshin nevojtarëve dhe të afërmve.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.