Sunan an-Nasa'i, hadithi 4067
Transmetuar nga Sa'd ibn Abi Waqqas. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga an‑Nasa'i deri te Asbat
- 1Al‑Qasim ibn Zakariyya ibn Dinaria transmetoi an‑Nasa'iالْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ دِينَارٍ
- 2Ahmad ibn Mufaddalأَحْمَدُ بْنُ مُفَضَّلٍ
- 3Asbatأَسْبَاطُ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin.
Transmetimi
أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ دِينَارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُفَضَّلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ، قَالَ زَعَمَ السُّدِّيُّ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ أَمَّنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ إِلاَّ أَرْبَعَةَ نَفَرٍ وَامْرَأَتَيْنِ وَقَالَ " اقْتُلُوهُمْ وَإِنْ وَجَدْتُمُوهُمْ مُتَعَلِّقِينَ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ " . عِكْرِمَةُ بْنُ أَبِي جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ خَطَلٍ وَمِقْيَسُ بْنُ صُبَابَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي السَّرْحِ فَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ خَطَلٍ فَأُدْرِكَ وَهُوَ مُتَعَلِّقٌ بِأَسْتَارِ الْكَعْبَةِ فَاسْتَبَقَ إِلَيْهِ سَعِيدُ بْنُ حُرَيْثٍ وَعَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ فَسَبَقَ سَعِيدٌ عَمَّارًا - وَكَانَ أَشَبَّ الرَّجُلَيْنِ - فَقَتَلَهُ وَأَمَّا مِقْيَسُ بْنُ صُبَابَةَ فَأَدْرَكَهُ النَّاسُ فِي السُّوقِ فَقَتَلُوهُ وَأَمَّا عِكْرِمَةُ فَرَكِبَ الْبَحْرَ فَأَصَابَتْهُمْ عَاصِفٌ فَقَالَ أَصْحَابُ السَّفِينَةِ أَخْلِصُوا فَإِنَّ آلِهَتَكُمْ لاَ تُغْنِي عَنْكُمْ شَيْئًا هَا هُنَا . فَقَالَ عِكْرِمَةُ وَاللَّهِ لَئِنْ لَمْ يُنَجِّنِي مِنَ الْبَحْرِ إِلاَّ الإِخْلاَصُ لاَ يُنَجِّينِي فِي الْبَرِّ غَيْرُهُ اللَّهُمَّ إِنَّ لَكَ عَلَىَّ عَهْدًا إِنْ أَنْتَ عَافَيْتَنِي مِمَّا أَنَا فِيهِ أَنْ آتِيَ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَضَعَ يَدِي فِي يَدِهِ فَلأَجِدَنَّهُ عَفُوًّا كَرِيمًا . فَجَاءَ فَأَسْلَمَ وَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي السَّرْحِ فَإِنَّهُ اخْتَبَأَ عِنْدَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَلَمَّا دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ إِلَى الْبَيْعَةِ جَاءَ بِهِ حَتَّى أَوْقَفَهُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْ عَبْدَ اللَّهِ . قَالَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثَلاَثًا كُلَّ ذَلِكَ يَأْبَى فَبَايَعَهُ بَعْدَ ثَلاَثٍ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ " أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ " . فَقَالُوا وَمَا يُدْرِينَا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا فِي نَفْسِكَ هَلاَّ أَوْمَأْتَ إِلَيْنَا بِعَيْنِكَ . قَالَ " إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ خَائِنَةُ أَعْيُنٍ " .
Mus'ab ibn Sa'd transmeton nga babai i tij i cili ka thënë:
"Ditën e Çlirimit të Mekës, i Dërguari i Allahut ﷺ u dha amnisti të përgjithshme njerëzve, përveç katër burrave dhe dy grave. Ai tha: 'Vritini ata, edhe nëse i gjeni të kapur pas perdes së Qabesë.' Ata ishin: Ikrima ibn Ebi Xhehl, Abdullah ibn Hatal, Mikjas ibn Subaba dhe Abdullah ibn Sa'd ibn Ebi Serh. Abdullah ibn Hatal u kap teksa ishte kapur pas perdes së Qabesë. Sa'id ibn Hurejth dhe Ammar ibn Jasir u turrën drejt tij, por Sa'idi, që ishte më i riu nga të dy, arriti para Ammarit dhe e vrau atë. Mikjas ibn Subaba u kap nga njerëzit në treg dhe e vranë. Ikrima udhëtoi me det dhe ata u goditën nga një stuhi. Ekuipazhi i anijes tha: 'Sinqerohuni vetëm ndaj Allahut, sepse zotat tuaj nuk ju sjellin asnjë dobi këtu.' Ikrima tha: 'Për Allahun, nëse asgjë tjetër veç sinqeritetit ndaj Allahut nuk më shpëton në det, atëherë asgjë tjetër nuk do të më shpëtojë as në tokë. O Allah, të jap besën se nëse më shpëton nga kjo gjendje, do të vij tek Muhamedi ﷺ dhe do ta vendos dorën time në dorën e tij, dhe jam i sigurt se do ta gjej Atë falës dhe bujar.' Kështu ai erdhi dhe pranoi Islamin. Abdullah ibn Sa'd ibn Ebi Serh u fsheh tek Uthman ibn Affani. Kur i Dërguari i Allahut ﷺ thirri njerëzit për betim (bejat), Uthmani e solli atë dhe e vendosi para Pejgamberit ﷺ duke thënë: 'O i Dërguar i Allahut, pranoje betimin e Abdullahut.' Pejgamberi ﷺ ngriti kokën dhe e shikoi tri herë, duke refuzuar çdo herë, pastaj pas tri herësh pranoi betimin e tij. Më pas u kthye te shokët e tij dhe tha: 'A nuk kishte midis jush ndonjë burrë të mençur që, kur më pa duke tërhequr dorën nga betimi i tij, të ngrihej dhe ta vriste?' Ata thanë: 'O i Dërguar i Allahut, nga ta dinim ne çfarë kishe në zemër? Pse nuk na dhe shenjë me sy?' Ai tha: 'Nuk i hijen një Pejgamberi të ketë sy mashtrues.'"
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Gjatë pushtimit dhe konfliktit duhen respektuar drejtësia, amnistia dhe ndershmëria.
Ngjarja ndodh gjatë pushtimit të Mekës. Teksti përmend se Profeti ﷺ u dha amnisti njerëzve, me përjashtim të katër burrave dhe dy grave.
Një zotim i përgjithshëm se njerëzit nuk do të ndëshkohen ose sulmohen.
Një premtim solemn për bindje dhe përkushtim.
Një shenjë e fshehtë me sy për t'i nxitur të tjerët drejt dhunës.
Dijetarët nxjerrin nga përfundimi se një profet vepron hapur dhe me ndershmëri dhe nuk jep shenja të fshehta për të nxitur dhunën. Rrëfimi për Ikrimën thekson pendimin dhe shpresën për falje; pranimi i kthimit të tij në Islam tregon fisnikërinë e Profetit ﷺ. Përjashtimet e përmendura i përkasin kontekstit historik dhe juridik të pushtimit dhe nuk u japin individëve të drejtën të ushtrojnë vetë dhunë.
- Mos i përdor rrëfimet historike si leje personale për ndëshkim ose dhunë; këto çështje i takojnë gjykimit kompetent.
- Ji i ndershëm dhe i drejtpërdrejtë: mos i nxit të tjerët fshehurazi me gjeste ose qëllime të fshehta.
- Lër vend për pendim të sinqertë dhe trajtoji me dinjitet e mëshirë ata që kthehen.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.